İçimdeki karışıklık her geçen gün biraz daha büyüyordu. Kerem’le olan bu tuhaf ilişki, beni her sabah bir adım daha ileri atmaya zorluyordu. Ama hala ona güvenip güvenmemem gerektiğini çözemedim. Her hareketi beni şaşırtıyor, her söylediği kelime kafamı karıştırıyordu.
Bir Cuma günü, okuldan sonra dışarıda buluşma kararı aldık. Aslında bir yandan ona karşı ilgisiz görünmeye çalışıyordum ama bir diğer yandan da içimde bir merak vardı. "Kerem'le gerçekten ne konuşabilirim?" diye düşünmeden edemedim.
“Yine kitap okuyacak mısın?” dedi Kerem, yüzünde alışık olduğum o gülümseme. Bugün biraz daha farklıydı. Hem eğlenceli, hem de bir parça ciddi...
“Bilmiyorum,” dedim. Gözlerim ona kaymadan önce bir an için kafamda birçok şey canlandı. “Bundan sonra sana ne anlatmamı bekliyorsun, Kerem?”
Kerem, bir anlık sessizlikten sonra, gözlerimi izlerken cevap verdi. “Bilmiyorum, Melis. Ama bir şeyler var, ve buna seni tanımak da dahil.”
Yavaşça başımı kaldırıp ona baktım. Beni gerçekten tanımak istiyordu, değil mi? Yoksa sadece eğlencelik bir oyun muydu? Bunu bir türlü çözemedim. “Gerçekten ne istiyorsun, Kerem?” dedim. Kelimeler ağzımdan çok hızlı döküldü.
O an gözleri bir tuhaf oldu. İçindeki o derinliği hissettim. “Bir şeyler… bir şeyler var. Ama her şeyin doğru zamanlamayı beklemesi gerek. Herkes bir yolculuğa çıkar, Melis. Ben de seninle bu yolculuğa çıkmak istiyorum.”
Kelimesi kelimesine doğruyu söylüyordu, bunu hissedebiliyordum. Ama bu kadar kolay mıydı? Beni bu kadar çabuk çözebileceğini mi sanıyordu?
Sonra, beklenmedik bir şekilde, Kerem beni nazikçe kolumdan çekti ve bir adım daha yakınlaştı. “Bunu konuşalım, Melis. Ama bu konuda biraz zamanımız var. Her şey sırayla olacak.”
Gözlerim ona kaydı. İlk kez, kalbim hızla atmaya başlamıştı. Bir şeyler olmuştu… Bir şeyler gerçekten değişiyordu. Ama tam o anda, içimdeki o duygusal karmaşa ne kadar istemesem de beni terk etmedi.
Kerem, bir adım daha attı ve o an, tüm bu belirsizliklere rağmen, gözlerimi kapadım.
Bir süre sessizce durduk. Zaman durmuş gibiydi. Ama bu sessizlik, aramızdaki bağın ne kadar derinleşebileceğini gösteriyordu.
İlk adımı attık. Ama bu sadece bir başlangıçtı.
~~~
Düşüncelerinizi bekliyorum, hem bölüm hem de genel gidişat hakkında 🩷