Hala aklımdan çıkmıyor,benimle ilk konuştuğun an.
İlk defa gülümsemiştin bana, ilk defa bu kadar derin bakmıştın gözlerimin içine.
Okyanus’un rengi sinmiş gözlerine.
Sesini duyunca içim gidiyor,
Bakışların,saçların,gülüşün ömrüme bedel.
Tek isteğim kokunla boğulmak.
Hiç mi görmedin beni? Hiç mi sormadın ona buna?
Seni görmek için verdiğim çaba,görünce umrum dahi değil.
Anlasana beni gözleri’nin içinde kayboldum.
Aklına geldim mi hiç?
Kafana takıldı mı dediğim birşey? Attığım bir bakış? Hiç mi? Öyleyse sevgilim ben neyim senin için?
Denizin kokusu burnum da,tenimde hissediyorum bu serinliği. Korkmam gerekiyor mu boğulmaktan? Yoksa acıtmaz mı canımı?
Gözlerin,kirpiklerin , saçın,gülüşün,sesin,hareketlerin,bakışların, hala aklımdan biran bile çıkmıyor!
Nedir bu, yoksa sana hadsizce olan aşkımdan mı? Affet beni, bağışla, ya da daha da cezalandır, beni daha çok yak canımı.
Anca böyle hafifler yüreğimde ki yangın!