11 Nisan 2024
Bugün haneolun evi terk edişinin 2. Yılı ve ben neredeyse o gittiğinden beri tedavi gördüm hastanede. Fiziksel olarak iyi sayılsam da artık kalbim hiçbir şeyi kaldıramıyordu.
Bugün bizim için güzel bir gün hava çok güzel tam bahçeyle uğraşma havası vardı ve eunbi bana
Eunbi: hayatım geçenlerde sebze tohumu almıştık çarşıdan bugün birlikte onları ekelim mi hem havada çok güzel?
Jungkook: olur sevgilim ben hemen malzemeleri alıp geliyorum sen bahçede beni bekle.
Eunbi: tamam canım.
Ben malzemeleri ararken eunbi birden bire haneol diye bağırmaya başladı. Ne oldu diye bakmak isterken bahçe kapısının önünde gördüm. Evet o gelmişti haneol...
Eunbi: haneol kızım.
Haneol: anneciğim sizi çok özledim hasretinize dayanamadım.
Ben evin penceresinden onları izlerken birden bire kalbimde yine aynı ağrı başladı taeyon endişeli bir şekilde
Taeyon: baba iyi misin? Anne koş babama bir şey oluyor.
Eunbi: Ne gördü mü? taeyon babanın yanında kal geliyorum hemen
O esnada içeri haneol da girmişti endişeli bir şekilde baba diye ağlamaya başladı taeyon anlamıştı neden birden bire fenalaştığımı.
Taeyon: Senin burada ne işin var ha bak hepsi senin yüzünden oldu yine.
Eunbi: iyi misin canım.
Jungkook: iyiyim iyiyim.
Haneol:baba iyi misin.
Cevap bile vermeden hızlıca odama gittim. Ah haneol 2 senedir gece gündüz yolunu gözlerken bugün gelip baba nasılsın diyorsun sence nasılım kızım ha sen gittikten sonra bir yığıntı gibi hissediyorum kendimi.
Birden odaya eunbi girdi endişeli gözlerle bana
Eunbi: çok korkuttun bizi şimdi nasılsın daha iyi misin?
Jungkook: neden gelmiş?
Eunbi: bizi özlediğini söyledi daha bende konuşmadım onunla. Zaten anladım neden aniden kötü olduğunu
Jungkook: keşke temenni ölsem artık bedenim ve kalbim hiçbir şeyi kaldıramıyor.
Eunbi: öyle söyleme daha bizim seninle yaşayacak çok güzel günler bekliyor ama sen beni bırakmaktan söz ediyorsun.
Jungkook: böyle bir hayat yaşayacağıma ölürüm be eunbi baksana kızım babasının sözünü dinlemeyip babası kadar adamla evlendi hem sen görüyorsun o gittiğinden beri ne haldeyim.
Eunbi: o zaman bende senin arkandan gelirim bir dakika bile düşünmem.
Jungkook: onların sana ihtiyacı var daha değil birtanem.
Eunbi: onların ne kadar bana ihtiyacı varsa sanada ihtiyaçları var babaları olmadan nasıl yaşarlar söylesene.
İkimizde birden ağlamaya başladık ve eunbi bana
Eunbi: lütfen bir daha bu konuyu açmayalım tamam mı hem biz birlikte öleceğiz.
Jungkook: özür dilerim seni de üzdüm şimdi.
Eunbi: hayır üzülmedim ve aksine senin varlığın bana hep mutluluk veriyor.
Jungkook: seni çok seviyorum.
Eunbi: bende seni hadi ağlamayı bırakıp kalkalım artık.
Ve tam odadan çıkıyorken evin koridorundan bir ses yükseldi, haneol ve taeyon kavga ediyorlardı
Taeyon: benim babam sen gittikten sonra ne hale geldi haberin var mı senin ,adam aylarca hastanede kaldı ve orada bile senin adını sayıkladı biliyor musun ama nereden bilecek ki haneol hanım o anca kocası olacak adamla neler yaşadığını düşünsün zaten sırf o adam yüzünden bu hale geldik.
Haneol: özür dilerim ben sizin huzurunuzu kaçırdım en iyisi ben gideyim.
Eunbi: hayır gidemezsin, evet sen gittikten sonra bir çok şey yaşadık ama bu sefer izin vermiyorum haneol.
Haneol birden ağlayınca içim bir cız etti üzüldüm ama ona ne sarılabildim nede kızım diyemedim birden bana dönerek.
Haneol: baba beni affede bilecek misin? Senin sözünü dinlemedim çok özür dilerim sen haklıydın baba.
Yüzüne bile bakamadım onun.Ağladığımı görünce o daha çok ağlamaya başladı ve birden boynuma sarıldı ama yine yapamadım sarılamadım kızıma o baba diye ağlarken ben daha çok ağladım. Ve eunbiye dönüp
Jungkook: eunbi o na söyle benim artık onun gibi bir kızm yok bilsin ama burada kalmak istiyorsa da kalabilir
Eunbi: yapma böyle Jungkook o bizim evladımız onu böyle silip atamazsın lütfen bir konuşsanız.
Haneol bu söylediklerimi duyunca boyunuma sarılmayı bıraktı ve bana
Haneol: seni tanıyorum baba sen silip atacak bir insan değilsin annem haklı hadi bir konuşalım hem ben seninle konuşmayı çok özledim.
Elimi tuttu ama ben hemen geri çekilerek
Jungkook: artık bir önemi yok haneol neyse sen odana çık herşeyin hâlâ aynı yerde merak etme.
Haneol: ben herşeyimi çöpe atarsın sanmıştım ama yapmamışsın sağol baba bu arada kalmama izin verdiğin içinde teşekkür ederim
Nasıl yapardım ha hepsinde senin kokun varken onlara nasıl kıyabilirdim.
Akşam saat 18:00
Yemek saati gelmişti herkes sofrada otururken bir tek haneol yoktu eunbiye yıllar sonra yine aynı soruyu sordum
Jungkook: haneol nerede?
Eunbi: sizi zaten rahatsız ettim birde sofrada etmiyim dedi ısrar ettim ama gelmedi
Jungkook: olmaz öyle şey gelsin yesin
Eunbi: tamam çağırayım o zaman ben
Eunbi haneolun odasına gider ve kapıyı çalar
Eunbi: kızım benim annen gelebilir miyim?
Haneol: tabiki anne gel
Eunbi: kızım bak kaç saattir ağızına bir şey sürmedin hem baban çağırıyor sofraya gelde ye hadi yavrum
Haneol: babam mı?
Eunbi: evet kızım hadi gel
Eunbi haneolu çağırdıktan sonra ikiside sofraya oturdu ve haneol bana
Haneol: sağol baba ben aslında bugün yeterince rahatsızlık verdim size birde sofraya oturup iyice huzurunuzu kaçırmayayım diye gelmedim ama annem senin çağırdığını söyledi bende kırmak istemedim
Jungkook: eunbi söyle o na ev onun çekinmesine gerek yok bende dahil
Eunbi: kız duyuyor Jungkook söylememe gerek yok bence
Ters ters eunbiye bakarak
Eunbi: tamam tamam kızım baban hem kendisinden hemde sofraya otururken çekinmesin diyor
Haneol: sağol babacığım
Onaylayıcı bir şekilde kafa salladım.evet ona çok kızgınım ama bir yandan da gözümün önünde dursun istiyorum hep.
Jungkook: neyse size afiyet olsun benim erkenden işe gitmem lazım iyi geceler şimdiden
Eunbi: tamam canım iyi geceler
Taeyon: iyi geceler babacığım
Jungkook: iyi geceler kızım
Haneol: iyi geceler baba
Jungkook: iyi geceler
Bu gece sanırım mutlu uyuyacağım çünkü kızım burada evinde.
