Bugün hastaneden çıkışımın 1. Yılı neredeyse 1 yıldır kendime gelebileyim diye hastanede kalmak zorunda kaldım ama olsun artık evimdeyim ailem yanımda başka ne isteyebilirim ki Tanrıdan. Bugün o kadar kıymetli bir günki benim için birkez daha anlamıştım ailemin kıymetini kızlarım ve karımla küçük bahçemizde oturup sohbet etmek o kadar iyi gelmişti ki bana. Saat 1 geliyordu herkes odasına dağılmak üzere yola koyulmuştuk. Ama yatağa girdiğimizden beri eunbi huzursuz ve endişeliydi o na ne olduğunu sordum
Jungkook: hayatım birşey mi oldu neden bu kadar endişelisin?
Eunbi: ama kızmak yok tamam mı?
Jungkook: söyler misin artık daha fazla söylemezsen meraktan çatlayacağım hadi
Eunbi: haneol biriyle konuşuyor ve ben kim tanımıyorum yani kısaca kızımızın sevgilisi var
Jungkook: bunda kızılacak ne var eunbi o da her kız gibi aşık olabilir annesi bu arada kim olduğunu söyledi mi
Eunbi: işte bende onu diyorum ya kimdir neyin nesidir bilmiyorum bana hiç bir şey anlatmaz o diyorum da acaba sohbet sırasında sen bir sorsan mı babası.
Jungkook: tamam annesi sorarım kızımıza
Eunbi: Jungkook dalga geçme gerçekten endişeleniyorum artık dünya bizim zamanımızdaki gibi değil artık hiçbir insanda güven yok. Hem ben bir hata yapar diye de çok korkuyorum.
Jungkook: sen korkma babası yanında olduğu müddetçe hiçbir şey olmaz kızımıza sen merak etme sen o minik kalbini ferah tut.
Eunbi: umarım dediğin gibi olur hayatım neyse iyi geceler.
Jungkook: iyi geceler sevgilim.
Ertesi gün Saat 18:20
Jungkook: haneol kızım sana bir şey soracağım ama doğru cevap ver tamam mı?
Haneol: tamam baba da bir şey mi oldu?
Jungkook: annen dün gece bana bir şey söyledi tabi ne kadar doğru bilmiyorum o yüzden de bir sanada sorayım dedim.
Haneol: tabi baba sorda annem ne dedi?
Jungkook: annen dün hayatında biri olduğunu söyledi senin için doğru mu bu söylediği kızım?
Haneol: evet baba biri var ama şey...
Jungkook: ne?
Haneol: hatta sen bu kişiyi yakından tanıyorsun.
Jungkook: kimmiş peki benim bu tanıdığım kişi?
Haneol: Park Jimin
Jungkook: ne? Şaka değil mi bu kızım.
Haneol: hayır baba sen komadayken o kadar ilgilendi ki benimle ve o esnada birbirimize aşık olduk.
Aman tanrım rüyamda gördüğüm şey gerçek mi oluyor hayır bu kez izin vermeyeceğim buna
Jungkook: saçmalama haneol baban kadar adamla asla olamazsın.
Haneol: bırakta buna kendim karar vereyim baba artık kaç yaşında insanım sonuçta.
Jungkook: vay be hanımefendiye bak büyümüşte babasına karşıda geliyormuş hayır izin vermiyorum.
Haneol: bunu 1 yıl önce komadan uyanan babam mı söylüyor.
Jungkook: benimle düzgün konuş haneol bak kalbini kırmak istemiyorum senin ben yok diyorsam yok.
Haneol: konuşmazsam ne olur jeon bey ha hem biz karar verdik evleneceğiz ve buna kimse karışamaz.
Artık sinirlerime hakim olamadım ilk kez kızıma tokat attım ve kendime inanamıyorum bunu nasıl yapabilirim canımdan kanımdan olan yavruma nasıl vurabildim.
Haneol: vay be bir de kendine babayım diyorsun jeon bey hangi baba bunu yapar he.
Eunbi: neler oluyor burada kızım neden ağlıyorsun.
Jungkook: ben söyleyeyim hayatım kızımız babası kadar bir adamla birlikte ve evlenmeyi düşünüyorlarmış.
Eunbi: bu duyduklarım doğru mu haneol?
Haneol: yeter be bana karışmayın tamam mı? Hem zaten bu evden de gideceğim ve jiminle yaşacağım.
Jungkook: ahh...
Eunbi: iyi misin hayatım?
Jungkook: kalbim.
Eunbi: hemen ambulansı arayın tamam canım sakin ol hemen hastaneye gideceğiz.
Ve ambulans gelir.
Haneol: baba hepsi benim yüzümden oldu tanrım babama lütfen bir şey olmasın ne olur.
Eunbi: sen kardeşinle evde kal ben giderim babanla.
Haneol: hayır bende gideceğim babamla.
Eunbi: tamam.
Uyandığımda haneol yanımdaydı uyandığımı görünce
Haneol: baba? Hemşire hanım uyandı.
Hemşirenin yanında heyecanlı heyecanlı bana bakıyordu gerçi dünkü yaşadığımız olaydan sonra o na çok kırılmış ve kızmıştım.
Haneol: biliyorum dünkü yaşadığımız olaydan sonra bir daha benimle hiç konuşmayacaksın belki ama sorun değil senin iyi olduğunu görmekte çok güzel baba. Neyse ben seni daha fazla rahatsız etmiyim.
Jungkook: o adamın yanına mı gidiyorsun?
Haneol: hayır baba onun yanına gitmeyeceğim merak etme.
Eunbi: hayatım uyanmışsın haneol bende babamla gideceğim diyince bir şey diyemedim.
Jungkook: sorun değil neyse bu doktor ne zaman gelecek eve gitmek istiyorum.
Eunbi: birazdan gelecek merak etme.
Doktor: jeon bey çok geçmiş olsun az daha yetişmeseydiniz belki şuan burada bile olamayabilirdiniz tanrı sizi ailenize bağışlamış adeta.
Jungkook: tam olarak ne olmuş anlatabilir misiniz acaba?
Doktor: tabiki hastaneye dün kalp krizi şikayeti ile geldiniz ve kalbiniz artık yorgun ve bitkin gibi görünüyor o yüzden lütfen size vereceğim ilaçları mutlaka almayı unutmayın aksi takdirde kalbiniz daha çok yorulabilir ve bir sonraki krizde muhtemel ki yaşam şansı olmayabilir üzgünüm.
Haneolun o çaresiz üzgün haline o kadar çok üzüldüm ki doktorun her söylediği şeyde bana bakarak ağlıyordu.
Doktor: neyse yarınki kontrollere bakarak taburcu edebilir miyiz bakacağız uzman arkadaşlarımla.
Jungkook: peki doktor bey size iyi günler.
Doktor: sizede jeon bey ha bu arada hastayı sıkıntı ve stresten uzak tutalım lütfen.
Eunbi: peki doktor bey.
Doktor çıktıktan sonra haneol da koşarak odadan çıktı
Jungkook: eunbi şu kızın peşinden git kendine zarar falan verir.
Eunbi: peki hayatım.
Haneol: herşey benim yüzümden oldu.
Eunbi: hayır yavrum kendini suçlama lütfen hem bak baban iyi ve daha da iyi olacak.
Haneol: anne neden arkamdan geldin?
Eunbi: baban kendine zarar verirsin diye korktu o yüzden geldim.
Haneol: benimle konuşmuyor ve sanırım artık hiçbir zaman da konuşmayacak.
Eunbi: senin baban öyle bir adam değil kızım hem her baba yavrusuna kızar ama küsmez biliyorum en kısa zamanda seninle konuşacak.
Haneol: peki anne.
Eunbi: hadi babanın yanına gidelim seni daha fazla merak etmesin.
Haneol: tamam.
Saat 17.00
Jungkook: nerede kaldınız az daha meraktan sizi aramaya çıkacaktım.
Eunbi: kızımızla anne kız biraz sohbet ettikde.
Jungkook: anladım bu arada az önce doktor geldi yarın taburcu olabilirmişim.
Eunbi: gerçekten mi çok sevindim canım hemen bu güzel haberi taeyonada vermeliyim çabucak geliyorum siz beni burada bekleyin.
Jungkook: tamam canım.
Haneol: biliyorum bana çok kızgınsın dün kendime hakim olamadım. Keşke o sözleri söylemeseydim sana baba çok özür dilerim.
Jungkook.......
Haneol: konuşmayacaksın değil mi? Peki sen nasıl istersen baba ama ne zaman konuşmak istersen ben hep buradayım unutma.
Eunbi: ben geldim taeyon bu habere çok sevindi hayatım seni çok özlemiş.
Jungkook: bende çok özledim onu.
Eunbi: neyse biz çıkalım sen biraz dinlen olur mu?
Jungkook: peki.
Ertesi günü saat 14:50
Bütün sonuçlarım çıktı eve gidebiliyorum sonunda haneol , eunbi ve ben bir taksiye binip evimizin yolunu tuttuk evde de bizi taeyonum bekliyordu şimdi o da nasıl endişelidir benim için.
Evin tam önüne geldik ki taeyon sevinçten ağlayarak bana sarıldı
Taeyon: baba iyisin değil mi? Senin için o kadar endişelendim ki tekrar bir şey olacak diye çok korktum.
Jungkook: merak etme kızım iyiyim ben hem senin babana bir şey olmaz korkma.
Eunbi: tamam hadi kapıda kaldık eve geçelim ki babanızda dinlensin.
Taeyon: tamam anne hadi baba gel.
Saat: 20:00
Akşam yemeği için sofraya oturduk ki fark ettim de haneol sofrada yoktu eunbiye
Jungkook: haneol nerede o neden sofrada değil.
Eunbi: dünden beri ağlıyor yemek yemesini söyledim ama istemedi.
Jungkook: dur birde ben konuşayım şununla.
Eunbi: emin misin? Bak tekrar tartışma olmasın hem doktor sıkıntı ve stresten uzak durmanı söyledi istersen ben gidip konuşayım onunla.
Jungkook: yok ben gideyim merak etme tartışmayacağız sadece baba kız konuşacağız o kadar.
Eunbi: peki sen bilirsin.
Haneol: anne yemek yemeyeceğim lütfen ısrar etme.
Jungkook: benim baban biraz konuşmak ister misin diye gelmiştim ama neyse.
Ve haneol hızlı bir şekilde kapıyı açar ve
Haneol: gelebilirsin baba
Jungkook: neden sofraya oturmadın hasta mısın?
Haneol: hayır baba canım bir şey istemiyor.
Jungkook: peki neden ağlıyorsun?
Haneol: geçen gün az daha benim yüzümden ölüyordun baba.
Jungkook: hayır senin yüzünden olmadı kızım.
Haneol: peki neden oldu?
Jungkook: baban artık genç değil ki be kızım baksana baban bu yaşına geldi ama hâlâ hastalıklarla mücadele ediyor. Annen anlatmıştır ben hemoterapi hastalığı yüzünden komada kaldım senelerce ne senin doğup büyüdüğünü gördüm nede kardeşinin. İlk yürümeye başladığınızda ben yoktum ilk baba deyişinizde de yoktum ve bu yüzden o kadar acı çekiyorum keşke her anınızı görebilseydim yavrum.
Haneol: ağlama baba sen merak etme ne ben ne taeyon seni hiçbir zaman yalnız bırakmayacağız her anımızda sen bizimle olucaksın.
Jungkook: sende bana söz ver lütfen o adamla bir daha konuşma bak o iyi biri değil kızım.
Haneol: eğer bu seni mutlu edecekse peki baba konuşmam.
Jungkook: canım kızım...
Haneol: babacığım...
Haneol ile birlikte sarılıp ağladık o gece. canım kızım umarım ömür boyu hep mutlu oluruz birlikte.
Jungkook: neyse ben gideyim artık bir şey olursa bana gelmen yeterli tamam mı.
Haneol: peki baba iyi geceler.
Jungkook: iyi geceler bebeğim.
Saat 02:00
Eunbi: sen ağladın mı.
Jungkook: gözüme toz kaçtı yok bir şey
Eunbi: hadi anlat ya haneol ile ne konuştunuz.
Jungkook: bana söz verdi bir daha o adamla konuşmayacağına dair.
Eunbi: gerçekten mi ohh içim rahatladı peki sen niye ağladın.
Jungkook: o gün o attığım tokat geldi aklıma.
Eunbi: üzülme canım kocam benim ben seni tanıyorum sen isteyerek bir şey yapamazsın o gün sinirle ve istemeyerek yaptın biliyorum sende onun canını yanmasını istemezdin. Hadi daha fazla ağlama tamam mı.
Jungkook: peki.
Eunbi: iyi geceler sevgilim.
Jungkook: iyi geceler sevgilim.
Sabah saat 09:30
Taeyon: anne baba haneol gitmiş.
Eunbi: ne Jungkook hemen kalk haneol evde yok.
Jungkook: ne? Odasına baktınız mı?
Taeyon: evet baba baktım sanırım o adamın yanına gitti.
Eunbi: Jungkook bir gelir misin.
Jungkook: ha ne oldu öğrediniz mi nerede.
Eunbi: mektup bırakmış al oku.
Haneol: baba biliyorum dün sana söz verdim ama yapamadım baba tutamadım yine seni üzdüm umarım beni affedersin ben kararımı verdim Jiminle yaşacağım baba umarım bu kararıma saygı duyarsınız sizi çok seviyorum.
Jeon Haneol
Eunbi: Jungkook iyi misin? Bir şey söyle lütfen korkutma beni.
Jungkook: gitmiş eunbi ,o adamın yanına gitmiş kızımız bana yalan söyledi bir daha onunla konuşmayacağım diye.
Eunbi: Jungkook tamam sakin ol taeyon koş hemen babanın ilacını getir koş.
Taeyon: al anne.
Eunbi: al canım sakin ol derin nefes al taeyon ambulansı ara hemen.
Jungkook: gerek yok eunbi.
Eunbi: emin misin bak hiç iyi gözükmüyorsun.
Jungkook: eminim. O ırz düşmanının evi söyleyin hemen ne olursa olsun kızımı almaya gideceğim.
Eunbi: ben biliyorum ama lütfen sakin ol tamam mı?
Jungkook: söylee.
Eunbi: tamam.
Eunbi ile bir taksiye binip o adamın evine gittik kapıyı haneol açtı
Jungkook: hemen giyin eve gidiyoruz.
Haneol: ben gelmiyorum baba.
Jungkook: hayır geliyorsun.
Haneol: gelemem baba biz az önce evlendik jiminle.
Jungkook: ne bunu nasıl yaparsın haneol ha babana karşı gelip nasıl o adamın karısı olursun.
Eunbi: Jungkook uyan lütfen Jungkook....
Yine hastanede gözümü açmıştım ama bu kez yanımda taeyon ve eunbi vardı ve bitkin bir şekilde beni bekliyorlardı.
Eunbi: uyandın mı. Çok endişelendim bir şey olacak diye sana.
Jungkook: haneol... Haneol nerede?
Eunbi: o adamın yanında ve evlenmiş sen tabi bu duyduğun şeye dayanamayıp fenalaştın.
Jungkook: demek bizi bırakıp o adamı tercih etti ha peki benimde haneol adında bir kızım yok artık.
Eunbi: öyle söyleme o ne olursa olsun bizim yavrumuz tamam bir hata yaptı ama bu kadar çabuk silip atamazsın kızımızı.
