Taeyon: Baba orada mısın?
Jungkook: taeyon kızım sen misin.
Taeyon:Baba sonunda kavuştuk ama ben artık buradayım ve annem burada oluşuma çok üzülüyor.
Jungkook:üzülme kızım ben buradayım yalnız değilsin.
Hayatımın en güzel günlerinden biri çünkü kızım yanımda gerçi bu benim için iyi olsada eunbi için kötü bir durum. Ama merak etmesin kızımız yalnız değil babası yanında.
Taeyon:Baba sonunda seni görebiliyorum daha henüz dünyadan göçmeden önce hep hastane odasında senin fotoğraflarına bakarak ağlıyordum. Annemde ben üzülmeyim diye hep gizli gizli ağlardı ama ben istemeden de olsa duyardım.
Ah eunbim benim acımdan sonra bir de yıllar sonra evladımızın acısını yaşamak...
Taeyon: neden ağlıyorsun Baba benim burada oluşuma sevinmedin mi yoksa?
Jungkook: neden sevinmeyeyim ben sadece annene çok üzülüyorum çünkü kadın yıllar sonra tekrar bir acı daha yaşadı bu onun için o kadar ağır bir yük ki bunu başka biri yaşasa kafayı yerdi.
Taeyon: haklısın baba ama benimde artık bu dünyadan göçme vaktim gelmişti bunu anneme yaşattığım için çok üzgünüm ve onu o kadar çok özlüyorum ki...
Jungkook:bende kızım bende. Bu arada annenle evlenecek olan adamı tanıyor musun?
Taeyon: Bay namjoon mu evet tanıyorum çok iyi biri ve annemide çok seviyor.
Jungkook: demek anneni çok seviyor öyle mi çok güzel umarım birlikte geçiremediğimiz güzel zamanları o adamla geçirir umarım benim sevdiğim gibi anneni çok sever.
Taeyon: kimse senin kadar annemi sevemez baba çünkü biliyorum sen annemi çok seviyorsun ama buna emin ol annemde seni hala seviyor her yıldönümünüz de hep seni anar ve elinde bir buket çiçekle mezarını ziyarete gelirdi. Tabi ben son zamanlarımda durumum ağır olduğu için yanına pek gelemedi çünkü hep benimle ilgilendi eğer ki olursa ölürsem diye hiç yanımdan ayrılmadı. Annem son günüme kadar hep yanı başımdaydı.
Eunbi'nin bu 20 yılda yaşadıklarının ardından artık gerçekten onu mutlu görmek istiyorum.
Taeyon: baba az önce neden bay namjoon' u sordun sadece merak ettim.
Jungkook: öylesine sormuştum. Birde birşey daha sorucam annen ve bay namjoon nasıl tanıştılar bir bilgin var mı?
Taeyon: annem ve bay namjoon hastanede tanışmışlardı onun oğlu da benim gibi kanserdi aynı hastanede tedavi görüyorduk o esnada tanışmışlar.
Jungkook:hmm peki kızım.
Bir anda kendimle çelişmeye başladım acaba eunbiyi kıskanıyor muyum yoksa onun gerçekten mutlu olmasını mı istiyorum bilmiyorum. Saçmalama jungkook sen kötü bir eş değilsin karının mutlu olmasını isterdin tabikide.
Taeyon: baba
Jungkook: efendim kızım
Taeyon: biliyorsun değil mi baba annem senin yokluğunda çok acılar çekti farkındayım bay namjoon'u kıskanıyorsun ama artık annemin mutlu olmaya ihtiyacı var ben annemi sürekli üzgün görmek istemiyorum ve bay namjoon annemide mutlu ettiğini biliyorum ama bunuda unutma baba sen öldün ve lütfen annemin daha fazla vicdan azabı çekmesini istemiyorum.
Azap mı? Eunbi vicdan azabı mı çekiyordu ama niye.
Taeyon: çünkü sana ihanet etmiş gibi hissediyor o na kaç defa söyledik haneol ile" babam artık öldü seninde mutlu olmaya ihtiyacın var daha ne zamana kadar babamın arkasından yas tutucaksın bunca zaman zaten üzüldün artık lütfen üzülme dedik.
Jungkook: haklısın kızım.
Evet haklıydı ama içimdeki ses sanki artık eunbi' nin beni sevmediğini söylüyordu. Ama olsun benim o na karşı sevgim hiç bitmeyecek.
