Sencer Bey’in arkamdan gelen sesiyle iliklerime kadar dondum. Yükleme barı ekranda %68’e tırmanırken, aldığım nefes boğazımda düğümlendi.
"Şey... Sencer Bey," dedim, sesimin titremesini engellemek için tırnaklarımı avucuma bastırarak. Ekranı kapatamazdım, cihazı çekip çıkaramazdım. Hızla alt tuşlarıyla ekranı değiştirip önceden hazırladığım sıradan optimizasyon raporunu öne çektim. "Dün bahsettiğiniz veri tabanı temizliğini yapıyordum. Arka planda büyük indeksleme dosyaları çalıştığı için anlık bir trafik yaratmış olabilir."
Sencer Bey masama doğru bir adım daha attı, gözlerini kısıp ekranıma baktı. O an, koridorun diğer ucundaki cam bölmeli odanın kapısı açıldı. Murat, elinde bir dosya ile tam zamanında dışarı fırladı.
"Sencer Bey," dedi Murat, sesi koridorda çınlarken. Adımları sert ve otoriterdi. "Geliştirme ekibinin ağ trafiğini ben yetkilendirdim. Sunuculardaki anlık yükleme benim bilgim dahilinde. Yönetim kuruluna sunacağımız rapor için bu veriler şart. Odama gelebilir misiniz? Bütçe ayrıntılarını konuşalım."
Sencer Bey’in dikkati anında Murat’a kaydı. Bana babacan bir gülümseme atıp omzuma hafifçe vurdu. "İyi iş Derya, aferin kızım," deyip Murat’a doğru yürüdü.
Onlar odaya girerken ekranıma baktım: [%100 - Aktarım Tamamlandı.]
Nefesimi dışarı verdim. Titreyen ellerimle cihazı kasadan çektim ve çantamın en gizli bölmesine tıkıştırdım. İhanet tamamlanmıştı.
Artık geriye yaslanıp derin bir nefes alabilirdim. Bu kurtuluşumun ilk anahtarı tozlu caddelerden beni çekip alacak ilk adımı. Artık arkama bakmadan koşarak uzaklaşmaya daha yakındım.
