Bölüm 1

Bazen insan unutmaz gerçekleri..Yüzüne vuran her rüzgarda hatırlar, bazıları ise evine girdiği an başlar zulümü, ama dışarıdan kimse kestiremez gerçekleri..Bilenlere sığınırsın o zor gününde, ama arkandan bıçaklıyacağını bilmesin..Her şeye sahipken yokluk çeken kişilere, başınızı yaslayacak bir omuz bulamayıp yaslandığınızduvarlara, ailesine güvenemeyip dışarıya güvenmek zorunda kalanlara, ama sorsalar "Kimseye güvenilmez" diyenlere..Bu hikaye hepimizin hikayesi..O zaman benimle beraber birbirimize güvenmeye,Hazır mısınız?& & & Bu gün hayatımın şokunu yaşadım gerçekten tek kelime edicek dahi gücüm yok..Ama sanki milyonlarca bina üstüme yıkılmış, ve ben onların altında ezilmiş gibi bir ağırlık var üzerimde..Duyduklarım benim gibi birine ağır geliyor sanki ama hayatım bunu bilmiyor gibi.Artık o açık ağızımı kapatıyorum ve konuşmak üzere açıyorum..."Ne-"Evet çok başarılı bir atlayış yaşar sabır!?Bu sefer ağızını açan kişi üvey babamdı.."Sanki duydukların ağır geldi parla?"Evet adım parla rahmetli babam koymuştu o yüzden ismimi çok seviyorum ama bu adamın ağızından duymak.. Gerçekten iğrenç."Sakın bir daha adımı ağzına alma, yoksa sen zararlı çıkarsın"Babam zamanında Kikboks öğretmişti o yüzden korkuyorum bu tip insanlardan "Üçte birim kadarsın konuşma istersen?"Gerçekten öyleydi "Yok ya sen gel benim hayatımı mahvet, sonra konuşma? Hemen çekil yolumdan!""Öyle kolaymı sandın? Ama o baban olacak adamın ve annen olacak o kahpenin yanlarında yerin var ve uçuşunu kaçırma istersen?""Ne-nasıl yani annem mi?""Annen öleli saatler oldu sıra sende! Gel detaylı anlatayım!"Demesiyle arkasından bir bıçak çıkarması çok olmadı. Tabi ben korku hali hemen pozisyona geçtim ölüceksem bile savaşmadan ölmezdim çünkü babamdan bunu öğrenmiştim..Üvey babam benim üstüme doğru yürümeye başladı. O yürüdü ben geri çekildim, o yürüdü ben geri çekildim bir sağ bir sol yaparak kafa karıştırdım ve en son eğilip yumruğumu karın boşluğuna geçirdim, kafası karıştığı için bıçağı sallasada bana isabet etmedi. Sonra geri çekilir çekilmez yüzüme doğru gelen bıçağı fark ederek kolumu öne kaldırdım ve kolumda kocaman bir kesik oluştu. Ama duyduklarım karşısında o bile canımı yakmıyordu. Kalkmış olan kolumu yüzüne geçirdim. Bir sendelemedi değil, ben ise bu olaydan faydalarak mutfağa doğru koştum. Elime ilk gelen büyük bıçağı aldım ve arkamı döndüm pisliğin teki üstüme doğru geliyordu ben kendimi duvara dayadım. Üstüme atlarken altından kıvrılıp sağa atladım adam(?) yere düştü bende bundan fırsat bilerek bıçağı adamın ayağına batırdım. Adam kükriyerek bana sağlam ayağı ile sağlam bir tekme attı. Bir tekme bu kadar işime yarardı hemen kapının yanına düştüm hızlanıp ayağı kalktım var gücümle koşmaya başladım, tam kapıyı açtığım sıra kafama br darbe yedim..Kapı girişindeki, annemin en sevdiği çiçek olan orkidenin saksısını kafamda kırılmış bir şekilde buldum..O sıra arkaya düşmemle kapının açılıp birini o pisliğe iki el ateş ettiğini gördüm..Sonrası benim hafızamda yok çünkü bayıldığıma eminim ama birinin beni kucağına aldığını hissettim ama gözlerimi açamadığıma yemin edebilirim..Ben bişey unuttum ben bu zamana gelene kadar ne yaşadığım hakkında hiçbir şey anlatmadım,o zaman artık anlatabilirim..Geçmişimi öğrenmeye..Hazır mısınız?~Belelowmuss⭐️