Bilge ve emilya bir anlık bana baktı bilge benim yüzümdenmi bilmiyorum ama yüzünde bir üzüntü oluştu yere baktı ve düşünmeye başladı.düşündü düşündü ve en sonra bir şekilde yüzü aydınlandı ve anneme baktı bilge
'Benim takip edin herhalde sorununuzun cevabını buldum'dedi ve salonun yanındaki koridorun en sonundaki kapıya doğru ilerlemeye başladı annem biraz umudlanmış gibiydi emilya ise sırıtmaya başlamıştı sanki bir şeyler biliyormuş gibiydi kapının önüne geldiğimizde torni bana bu kapının diyer kapılara göre daha eski olduğunu söyledi doğru söylüyor sanki hiç bakılmamış gibiydi bilge kapının önün bize döndü ve dediki
'Bu oda benim yivam gibidir burası sizin sorunlarınızın cevabı olabilir'dedi ve kapıyı açmaya başladı kapı açıldığında sadece ben ve torni çok şaşırdık ağzım açık kalmıştı içerde koskocaman kütüphaneler duruyordu torni ile ben daha önceden nekadar kütüphane gezsekde bu kadar büyük olanı görmemiştim torni bir bana bir kütüphaneye bakıyordu ikimizinde gözü açık kalmıştı annem daha önceden biliyor gibiydi bilge konuşmaya başladı
'Roza(hatırlamayanlar için annemin ismi)burayı hatırlıyor olabilirsin burayı sana gezdirmiştim'annem bir anda gözü açıldı ve
'Burası o odamı?!?!'
'Evet o hatırladığın oda' annem çok mutlu gözüküyordu herharde burayı iyi biliyordu bana birşey söylenmedi nedense bilge içeri girmemizi istenince girdik annem bilge ve emilya kütüphanenin başında bulunan oturma yerine geçtiler sohbet edip öyle işe başlayacaklarmış bir iki burda kalma kararı aldık bilge ısrarcı olunca bizde burda kaldık sonuçta annem ve bilge kardeş gibilerdir yabancı birisi deyil diyelim.onlar oturulken bilgeden araştırmam için izin aldım.
'Şey wılhtı-t'sözümü kesti
'Bana o isimle seslenmene gerek yok bilge desen yeterli'
Dedi bunu çok düşünmedim herkesin kendince sebebleri vardık diyip izin aldım.
'Şey bilge ben torni ile kütüphanede biraz araştırma yapcazda tabi müsadeniz varsa'
'Tabiki ama aldığınız kitapları geri yerine koymayı unutmayınız neden benim bunu istediğimi biliyorsunuz zaten'dedi ve ben torni ile biraz araştırma yapmaya başladık torni başka bir yere ben ise başka bir yere gittim
Kitaplara bakarken çoğu yırtık veya yazıları gözükmüyordu ama ginede bakmaya devam ettim kendimi kitaplara kaptırmışım derken kütüphanenin ta en köşesine kadar gitmişim kitaplarla aram iyi sanırım kitapları okurken bir çok bilgi öğrendim mesela eski milattan önceki yıllarda insanların birbirleri yiyerek karnını doyurduğunu okudum midem bulanmadı deyil ama malesef olmuş bitmiş artık.Kitaplara göz atarken bir anda bir şey oldu! Şuan tam omzumda bir el var arkama bakamıyorum nefes alış veriş sesleri duyuyorum sonra biraz cesaret edip arkama bakarak o iblise yumruk atmayı denerken arkamdaki kişinin emilya olduğunu gördüm ve çok erkeksi olmayan bir çığlık attım
'Ğağaaagaaaga' emilya gülmeye tutuldu.
'Hahahahhhahahha nerdeyse kalp krizi geçiriyordun o ne be kızmısın erkekmisin belli deyil hahahhahah' biraz kızmış olcamki
'Hey! Az önce az daha sert bir yumruk atıyordum ya gelseydi ne olacaktı' dedim ama ne fayda
'Ama gelmedi deyilmi'bunu gülerek söyledi bir süre karnı ağrıyana kadar güldükten sonra
'Tama-tamam özür dilerim sadece bir şaka yapmak istemiştim seni öldürmek deyil haha ığım'bunu söylerken gülmemek için kendini sıkıyordu.
'Burda ne işin var niye geldin?'.diye sordum
'Sadece sana şaka yapmak için geldim biraz toksik bir kızımda'.(toksik böyle şaka dalga piçlik yapanlara denir.)
'Yaa sen söylemesen ben hiç anlamamıştım neyse ben araştırma yapıyorum lütfen dikkatimi bozma'.
'Buna söz veremem😄'
Onun güzelliği ben etkilediği için uzatmak istemedim kitaplara bakmaya devam ederken kitaplar arasından torni bana bakıyordu bana sırıtıyordu yanımdaki emilyayı gösterdi ve kaşları iki kere kaldırdı.şuan emilya olmasa koşup ona atlamak isterim ama işte müsait değilim onu boğmak için.