Aile bir labirentti. Yol gösterirse özgürlüğe terk ederse mahkumiyete yol açardı. Hikayeler özgür olanlara değil mahkum olanlara aittir.
Ben Gece Dündar hayatın peşinden koşarken kendini unutan insanlardan biriydim. Her zamanki gibi geç kalmıştım, koşar adımlarla eve gidiyordum. Koşarken gözlerimle aynı renk kahve saçlarım önümü görememi engellediği için ayağım takılıp yere düştüm. Dizimdeki sızıyı umursamadan koşmaya devam ettim, çok gergindim ve korkuyordum kapıyı çaldığımda kapı açılmadı saat 19.01 geçiyordu sadece bir dakika geç kalmıştım ve bunun elbette bir cezası olacaktı. Kapıyı açan annem bana bir hırka uzatıp kapıyı suratıma kapattı. İşte herkesin tanıdığı Servet Dündar buydu.
Kendi kızına karşı bile otoriter bir adam. Gözlerimin dolmasını umursamadan bahçeden ayrıldım. Neyse ki çantamda kitabım vardı. Sahilde oturup kitabımı okuyabilirdim. Kitabımı okurken beğendiğim yerleri not alıyordum."Kimi kandırıyorum ben?" Dedim sahil manzarasına bakarak. Ayağa kalkıp müzik çalan insanların arasına karıştım onlarla şarkı söylüyor dans ediyordum ve bu beni mutlu ediyordu. Yaklaşık iki saat boyunca dışarıda vakit geçirdikten sonra eve doğru yol aldım. Ne zaman eve geç kalsam beni dışarıda bırakır eve girmeme izin vermezdi. Başarılı biri olmam için bunun gerekli olduğunu söyler dururdu babam. Annem ise biraz dışarıda oyalanmamı söyler iki saatin ardından beni içeri alırdı. Annem kapıyı açıp içeri geçmemi bekledi. Babama gözükmeden odama çıktım. Bugün çok güzel bir gün geçirmiştim elime fırçamı alıp çizmeye başladım çizme işlemim bittiğinde hemen uykuya dalmıştım.
Uyandığımda hızlıca hazırlanıp kahvaltı sofrasına oturdum. Babam bana bakıp "Derslerin umarım iyidir." Dedi.Kafamı sallamakla yetindim kahvaltım bitince hızlıca çıkıp okula gittim.
Son sınıf öğrencisiyim okulumun bitmesine sadece birkaç hafta kalmıştı. Sınıfa girdiğimde en iyi dostlarım; Kaan ve Lena yanımda bitmişti."Gece dönem ödevini hoca bugün açıklayacakmış ne yapmayı planlıyorsun?"
"Bilmiyorum Kaan daha ödevin ne olduğunu bilmiyoruz hem öğrenince düşünürüm umarım yine böcek toplamayız." Dedim kendi kendime gülerek. Sırama geçtiğimde hocamız sınıfa girmişti. Dönem ödevimizi edebiyatçımız Seril Hoca belirleyecekti. "Evet çocuklar çok fazla uzatmak istemiyorum bu seferki dönem ödeviniz farklı olsun istedik. Sizin gözlem yeteneğinizi ve kaleminizdeki beceriyi konuşturmanızı istiyorum. Seçeceğiniz konular insan psikolojisi veya Tarih boyunca insanların yaşam şekilleri. Akıl Hastanesi veya müzeye gideceksiniz. Hepinizden iyi yaziakr bekliyorum. Gün sonuna kadar bana seçtiğiniz mekanı bildiriniz." Tüm sınıf olarak şaşırmıştık. En yakın arkadaşım Lena bana dönüp "Gece! Bence çok eğlenceli olacak." Dedi gülümsemekle yetindim. Tüm günümü not tutarak geçirmiştim eve gitmemize on dakika kalmıştı. Kaan bana dönüp " Gece sen hangisine gideceğini seçtin mi?" Dedi.
"Bilmiyorum ama akıl hastanesini hep merak etmiştim." Dedim. " O zaman ben de seninle gelirim müzeler fazla sıkıcı." Dedi bazen merak ediyorum ben camdan atlasam o da mı atlardı aklıma gelen düşünceyle gülümsedim.
Eve geldiğimde annemden izin alıp Lena ve Kaan ile dışarı çıktım. "Hadi ama ciddi olamazsınız." Lena geldiğimizden beri hiç susmamış başımızın etini yemişti. " Lena dönem ödevini müzede heykellere bakarak mı yapacaksın." Dedi Kaan. " Tamam bakın şimdilik bu konuyu unutalım çünkü ben daha izin almadım." Dedim. İkisi de kafa salladı. " Üniversite sınavında ne yapacaksınız?" Dedi Kaan. " Çalışmamızın karşılığını alacağız , asıl önemli olan son günlerimizi iyi ve birlikte geçirmemiz." Dedim " Hadi ama Gece fazla duygusalsın nasıl olsa çok vaktimiz var." Dedi Lena. Biraz onlarla vakit geçirdikten sonra eve dönmüştüm.
Anneme konuyu açmıştım ve şuan babamı bekliyorduk. " Bak Gece bir okul öğrencilerini neden akıl hastanesine götürsün ki?" Dedi babam. Tamam bana da saçma geliyor ama bu benim için bir fırsattı ve kaçırmayacaktım. " Bir projemiz var ve insan psikolojisini tanıyacağız bunun hakkında da yazı yazacağız.Ben yazmak isterim." Dedim.
"Seçimlerine karşı gelecek değilim. Eve vaktinde gel, derslerini aksatma, sorumluluklarını bil. Benim için yeterli." Dedi otoriter sesiyle. Kafamı salladım ve odama çıktım. Kitabımı okuyup uykuya daldım.
Sabah hızlıca hazırlanıp okula gelmiştim. Kaan beni gördüğünde koşarak yanıma geldi
"Gece! Bugün gidiyoruz çok heyecanlandım." Onun bu enerjisi beni mutlu ediyordu.
"Biliyorum ve ben de çok heyecanlıyım!" Dedim. Lena da yanımıza gelip
"Sabah sabah ne bu enerji ya" dedi. Ben ve Kaan gülmeye başladık. Okul servisi bazılarımızı müzeye bazılarımızı ise akıl hastenesine getirdi. Ben,Kaan ve Lena aynı gruba girmek istedik ve bizim zorumuzla Lena akıl hastanesine gelmek zorunda kalmıştı. "Merhaba nasıl yardımcı olabilirim?"dedi kadın. " Merhaba biz "..." Lisesinden araştırma için geldik iki gün önceden bildirilmişti sizlere."dedi Selvin hanım. " Ah, evet hoş geldiniz buyrun yaka kartlarınız."
Ben dört numaralı odayı seçmiştim giriş personel eşliğinde oluyordu. Bense kendimi kitap kahramanları gibi hissetmiştim ve istemsiz gerilmiştim. " Merhaba girebilir miyim?" Dedim. "Hayır desem de gireceksiniz." Dedi bir ses. Kafamı uzatıp içeriye baktım odada fazla eşya yoktu en uçta bir yatak vardı onun dışında bir penceresi bile yoktu. Yatağın üstünde oturan ellilerinin başında ,gözleri çökmüş tonton bir dedeydi. Garip bir şekilde mutlu olmuştum en azından sohbet edebileceğim biriydi. "Ne zamandır burdasın ?" Bu soruma ben bile şaşırmıştım.
"Senin yaşın kadar."dedi " Anladım. " Dedim. Normalde olsa durmadan konuşurdum ama ne konuşacağımı bilmiyordum. " Neden burdasın?" Dedim. "Bir aile nasıl olmalıdır ?" Dedi. Ne diyeceğimi bilemedim.
"Anne baba ve çocuk şefkat sevgi falan." Dedim .
"Ezbere cevap veriyorsun evladım." Dedi adam ve devam etti. " Seni buraya getiren ne?" Dedi.
"Dönem ödevi tercihimiz vardı. Ben de burayı seçtim burasıyla ilgili bir yazı yazacağım." Dedim."Neden burası ?" Dedi. " Bilmem belki de kendimi kitaplardaki gibi hissetmek için." Adam ağır ağır güldü. " Bak çocuk senin gözlem yapmana ve bana soru sormana izin vereceğim ama tek bir şartla buraya her gün geleceksin ve ben sana her gün farklı bir aileyi anlatacağım." Dedi. "Neden?" Dedim. Hikaye dinlemeyi çok severdim ,küçüklüğümden beri hep kendime okur bazen kendim yazardım ister istemez adamın dediğini onayladım.
"Ben Nazım dedi. Sen bana Nazım dede diyebilirsin." Dediğine güldüm ve biraz da olsa anlamıştım. Belki de adam yalnız hissediyordu. Ona yarın ilk hikayesini dinlemeye geleceğimi söyleyerek çıktım. Kaan ve Lena' nın yanına gittim . " Neler oldu bir bilsen ben çok korktum burdan gitmek istiyorum." Dedi Lena. Kaan kahkaha atarak
"Lena'nın onlara bakışını görsen sen de gülerdin.Hem sen neredeydin?" Dedi Kaan. "Hadi eve gidelim." Dedim Kaan'a cevap vermeyerek. Eve geldiğimde hemen odama çıkıp yazmaya başlamıştım ama bir türlü ne yazacağımı bilememiştim. Günün yorgunluğuyla dayanamayıp uyuya kaldım. Sabah uyandığımda çantamı hazırlayıp kahvaltı sofrasına indim. "Sınava hazır mısın ?" Dedi annem kafa salladım. "Gece tabloyu atölyeye göndermemişsin." Dedi babam. " Unutmuşum üzgünüm." Dedim. " Ne demek unutmuşum sana ben tabloyu tam zamanında gönder demedim mi? Ne zamandır bu kadar sorumsuzca davranır oldun. Daha iki gün önce eve geç kalmıştın." Dedi. Bir dakika geç kalmıştım diye fısıldadım. " Gece ben sana zamanın önemini anlatıyorum. Ben toplum içerisinde saygı gören biriyim ve kızımında öyle olmasını istiyorum.Anladın mı?" Dedi. Gülümseyerek " Evet." Dedim. Kahvaltımı yapıp evden çıktım. Benim saygı görmemi falan umursamıyorlardı ablama benzememi istiyorlardı." Sakin ol Gece.Gülümse Gece." Derin nefes alarak arkadaşlarımın yanına gittim. "Ben geldim!" Dedim kocaman gülümseyerek. Kaan yanıma gelip" Sınav var Gece ne yapacağız ?" Dedi bu haline gülmeden edemedim." Sakin ol o kadar çalıştık yaparız tabii ki hem bu sadece yazılı o kadar gerilme." Dedim. Lavin hemen yanımda bitip " Ben uyumak istiyorum." Dedi. Ben ve Kaan gülmeye başladık ve hep birlikte okula girdik.
Sınavdan çıktıktan sonra gitmemize izin verilmişti. Ben de hemen "..." Akıl hastanesine gelmiştim. Dün bize yardımcı olan kadın hemen beni tanımış bana yolu göstermişti. Şimdi ise dört numaralı odanın kapısında bekliyordum. İlk hikayemi dinleyecektim. Bakalım bu adam bana ne anlatacaktı.
