Çıkmaz yola girdim " dediğimizde karşımıza yeni yollar çıkar . Yeni bir başlangıç yapmak zorunda kalırız bazen , her şeyi sıfırlamak isteriz, bazen korka korka yaparız, bazense mutlulukla .
( Bir yerden başlamak gerekir değil mi ?)
Başlamak lazım!
"Savaşla konuştuktan sonra sahil kenarında yürüdüm ,çok düşündüm. Her şeyi bırakıp , ailemden kalan her şeye sahip çıkmayı dusunsemde aklım ve kalbim varlığını daha yeni öğrendiğim kardeşimdeydi . (Nerdeydi ? Napiyodu ? Nasıldı ) aklımda binlerce soru vardı.
Bir bank bulup oturdum hava serinlemeye başladığından eve gidip gitmemekte tereddüt ettim . Çantamdaki telefonum çıkarıp rehberde bakıp numaraları bir aşağı bir yukarı çekiyordum. Kimi arayabilirdim ki , Alya bile daha anlatmamıştım durumum , şuan için onu aramak doğru olmazdı . Diye düşünüp yazılı olan numarasını geçerek rehberi tekrar aşağıya kaldırdım. Tekrar arayabilecegim kişileri gözden geçirdim ama kimse yoktu . Telefonu kapatıp derin düşüncelere dalmistim . Elimde olan telefonum titremesiyle ekrana baktığımda savaşın olduğunu gördüm, açıp açmamakta tereddüt etsemde açmıştım.
Seni merak ettim ! İyi misin ?
Nasıl olabilir , kötüyüm ! Ne yapacağımı bilmez halde bir bankta oturuyorum
Nerde olduğunu söyle yanına gelim
"Yağmur çok kötü olduğunu bile bile eve gidemezdim. Bu durum endiselenmemi sağlıyordu . Kısa zamanda olsa ona alışmıştım , onu derdi benim derim olmuştu. Arabaya binip attığı konuma gittim . Bankta oturmuş öyle denize bakıyordu. Yanına gidip
Hadi kalk bana gidiyoruz
Nasıl yani
Seni böyle burada bırakamam , merak etme kimse bir şey diyemez
İkimizde yetişkin insanlarız , seni burada bırakırsam aklım sende kalacak hadi bin arabaya
Arabaya geçmek konusunda tereddüt etsemde başka çarem olmadığı için Arabaya bindim. Ehliyet kemerimi takıp arabayı çalıştırması beklemeye başladım. Kemerini taktıp arabayı çalıştırdı . Camdan yol kenarlarında olan ağaçları izliyordum. Aramızdaki sessizliği bozmak için radyoda müzik açıp sessizliğe son verdim . Biraz daha gittikten sonra arabayı rezistans önüne çıkıp arabadan inmemi istemişti. Arabadan inip rezistans kapısına yaklaştığında orası değil karşı bina diyince şaşırmıştım . Bina eski yapiliydi . Dışarıdan eski görünmede içerisi yeni yapılmıştı merdivenleri yeni kapanmıştı . Evinin olduğu daireye geldiğimde kapıyı açıp içeri gezdirmeye başlamıştı. Mutfağı , banyoyu kalacağım odayı göstermişti. Evi çok büyüktü tek kişi olmasına rağmen sorun etmiyordu. Neden bu kadar yalnız icindeydi anlayamiyordum arkadaşı yok gibiydi . Aile fotoğrafı bile yoktu evinde, sormakta tereddüt etsemde ,merkıma engel olamıyordum daha fazla ona doğru dönerek evinde neden aile fotoğrafın olmadığını sorduğumda soruya kaç cevaplar vererek geçiştirmeye çalıştı . Ama buna izin vermeden ona tekrar sorduğumda anlatacağın söyleyerek mutfağa geçip kahve suyu koydu ve anlatmaya başladı. Ailesiyle arasının İyi olmadığını ve hayallerine karşı çıktıklarını bu yüzden onlardan ayrı yaşadığını söyledi. Aklımda binlerce soru olmasına rağmen oni rahatsız etmemek için soru sormadım. Belki zamanla bana kendisi anlatır her şeyi diye düşünüp konuyu değiştirdim. Kahve suyunun kaynamış olduğundan mutfağa gidip kahveleri yapıp getirdi. yaptigi kahveden bir kac yumdum içtim. (Ee anlat bakalım ne düşünüyorsun dedi ) sorduğu sorunun cevabini ben bile kendime sormamistim . Ne düşünüyordum. Ne yapmak istiyordum . Sorduğun sorunun cevabını ben bile bilmiyorum ki sana anlatayım sadece onlardan uzaklaşmak istedim kendi düşüncelerime boğulmaya için buraya gelmeyi kabul etmiştim. Ona doğru dönerek sen anlat neden kapalı kutu gibi etrafta dolaşıyorsun neden ailenden kaciyorsun hadi benim kendimce sebeplerim var ama senin ne gibi sebebin olabilirki sana baktıkça gizemli bir yanın olduğunu düşünüyorum ve seni hakkında daha çok meraklandiriyor .
Peki ailen ilgili sorular sormayacgim sana ama başka bir sorum olacak izin veririsen eğer
Tabi sorabilirsin ailemle ilgili olmasın, belki sana daha sonra anlatırım sor bakalım
Tamam o zaman hani söylemiştin ya aslında yazar değilde başka bir sey okuyacakmissin neydi o nedeni yani
Hm güzel soru aslında yazarlık değildi istediğim hep başka bir meslekti ama olmadı
Yazar olmaya nasıl karar verdin
Lalin sayesinde
Lalin?
Lalin çocukluk arkadaşımdı, onunla çok iyi arkadaştık her yere birlikte giderdik sonra lalin' in çok hasta olduğunu öğrendim onunla birlikte hastaneye gider gelirdik sonra hastalığı git gide kötülemeye başladığı için hastaneye yatması gerekti hastanede sıkılıp bunaldıgı için ona hep hikaye anlatırdım bazıları komik olurdu bazıları ise drama tarzında olurdu . Anlattığım hikayeler sayesinde yüzü biraz olsun gülmeye başlamıştı. Lalin yazar olmamı çok istediğini söyledi bu onun benden son istegi olmuştu o günden sonra başarılı bir yazar olmak için elimden gelini yaptım . Sence olmuş mu benden iyi bir yazar ?
Onu söylemek için erken ama sana anlattıklarım sayesinde başarılı olacaksın hem senin isteğin gerçek olacak hemde benim bu sayede kardeşimi bile bulabilirim en başından doğru düz yazalım bu romanı al eline laptopu boş bir sayfa aç ve yaz sana anlattıklarımı
Emin misin?
Hiç olmadığım kadar
( Sabaha kadar kitabı bitirmeye uğraşmasakta bitirememistik kitabı , derslerim yoğun olduğundan bu günlük ara vermiştik kitaba derslerden sonra yazmaya devam etmiştik ve sonunda bitirmiş teslim etmiştik. Savaşla anlaştığımız gibi olmasada ayrı yönlere ilerlemistik kendime uygun olduğunu düşündüğüm bir ev bulup yerleşmiştim. Bu güne kadar beni kandıran kadının elinden her şeyi alıp sadece İpek 'e holdingden ve okul masrafları için ayarlamlar yapmıştım . Gerçek kardeşimi bulmak için birini tutsamda hiç bir iz yoktu sanki hiç var olmamış gibiydi . Okulumu bitirdikten sonra holding başına geçmek istemesemde çalışanlar zor durumda olduğu için kabullenip başa geçtim. Masama oturduğum gün savaştan mektup ve hakkımda yayınlamış olduğu kitabı yollamıştı . Heyecanla açtım mektubu ilk satırında söyle yazmisti:
Merhaba Yağmur
Ben savaş kesin ismimi duyar duymaz sinirlenmişsindir yine tamam kızmaya nasılsın? Nasıl gidiyor? Beni sorarsan her şey çok güzel sanırım başardım iyi bir yazar oldum şimdi ise kitabın sonunda devamı ..... şimdilik hoscakal Yağmur
Mektubu bitirme şekli bile tama savaştlik gerçekten yolladığı kitabı elime alıp okumaya başladım boş zamanlarımda kitabı okurken artık hayaller görmediğimi fark ettim artık iyilesmistim . Sona yaklaştığında bana özel bir not vardı
Demek Sona geldin hayalperest hanım şimdi ise bir hayalim daha var tabi kabul edersen hayalperst hanımla bir kahve daha içmek kabul edersen her zaman arayabilirsin:)
Diye not eklemişti. Kabul edip etmemek tereddüt etsemde elime telfonunu alıp onu aramaya başlamıştım bile telefonu açtığında kitap için teşekkür edip kapatırken kitabı okuyup okumadığımı sorgulamaya başlamıştı okudumu söyleyip başarılı bir kitap olduğunu söylemiştim bunu duymak pek hoşuna gitmemiş gibidi sonunda dayanamayıp kahve konusunda ne diyorsun dediğinde konum gönderirsin acil toplantimin çıktığını söyleyip kapatım .
İsten çıkıp eve geçtim hazırlanmak için hemen hazırlanıp konumun olduğu yere doğru yola koyuldum. oraya vardığımda karşıma bahçeli bir ev çıkmıştı . buraya neden beni davet etmiş olduğunu düşünmeye başladım . arabayı uygun bir yere park edip arabadan indim çok geçmeden savaşta karşılamak için gelmişti . hoş geldin diyerek evin kapısına doğru ilerlemeye başladık kapıyı orta yaşlı bir kadın açmıştı. kadın buyur kızım bizde seni bekliyorduk diyerek içeriye davet etmişti bir an savaşa doğru dönüp (beni annele falan tanıştırmaya getirmedin dimi ?) gülümseyerek daha değil ! sabret öğreneceksin ! kadın bizi bahçeye doğru geçirip bize kahve hazırlamak için mutfağa doğru yöneldi . bahçeye ilerlediğimizde çardakta oturan kişiler ayağa kalkıp bize doğru yönelmeye başladılar içlerinden birisi savaşa dönüp bu o mu diye sorarak beni işaret etti neler oluyordu anlayamıyordum
Savaş neler oluyor ? kahve içmek için ailenle tanıştırmaya mı getirdin gerçekten bu saçmalığa daha fazla dayanmayacağım ben gidiyorum
yağmur dur lütfen benim ailem değil senin ailen
ne ! nasıl benim ailem , ne diyorsun ya benim ailem yok ki
var işte ailen buradalar bak bu senin teyzen ela hanım buda arayıp bulamadığın ali kardeşin
ne ! gerçekten mi ?
evet abla benim Ali hatırlamadın mı gerçekten
Ali kardeşim canım , seni ne kadar aradım bilemezsin ! senden hiç bir iz bulamadılar , artık umudumu kaybetmiştim . ama bak buradasın yaşıyorsun , neredeydin bunca zaman ne yaptın
Ablam ! seni çok özledim . annem yoktu . Babam yoktu . sen yoktun. yapayalnız kalmış gibi hissettim bu dünyada neyse ki teyzem buldu beni evlatlık verilmeden önce teyzem baktı beni bu yaşa kadar onlar olmasaydı belkide seni bulamazdım .
peki beni nasıl buldun !
Savaş 'ın yazdığı kitap sayesinde teyzem anne ve babamın ölümünden bahsetmişti bana kitabı okuyunca anladım senin hayat hikayen olduğunu hemen savaşı bulup aradım seninle çok yakın olmadığını söylese de ona kardeşi olduğunu söylediğimde kabul etti hemen
Ya öyle mi savaş bey ! bu sonra konuşacağız seninle
tabi yağmur hamım
Aile sıcaklığını ilk kez tam hissetmiştim kardeşimi sımsıkı sarılmıştım bir kaç kez kavuşmuştuk nihayet tam olmasak ta aileydik o günden sonra kardeşimle sık sık buluşup muhabbet etmeye başlamıştık .
Alo !
bana hala bir kahve sözün var . Yağmur hanım
Pardon çıkaramadım kimsiniz ?
numaramı sildin mi yoksa ! Savaş ben
ha yazar olan savaş kusura bakma unutmuşum kahve sözünü , o zaman şöyle yapalım laxes( gerçek bir mekan değil !) kafe de buluşalım
Tamam !
Bu kez buluşma yerini bizzat kendim ayarlamıştım . iş çıkışı laxes gitmiştim . her zaman ki oturduğum yere oturup savaşı beklemeye başlamıştım . oda çok geçmeden elinde en sevdiğim güllerle gelmişti .garsona kahveleri sipariş verip sohbetimize kaldığımız yerden devam ettik . ona çok geç olsa da her şey için ona minnettar olduğumu söyleyip teşekkür ettim .
(Bazen hayattın zorluğundan kaçmak için bir şeylere sığınır insan , tıpkı hayalperst gibi o da kendini korumak için hayallerine sığındı . ama insanlar onu böyle kabullenmek yerine ona yargılayıcı bir şekilde baktılar, belki onda kimisi kendini gördü kimisi ise umursamadı . işte hayat ne kadar zor olursa olsun , kim ne söylerse söylesin yolumuza devam etmeliyiz çünkü insanlar her zaman bir kusur ararlar ! yeter ki kendinize inanın !!)
