İçeriğe geç
Kami

HAYALET SEVGİLİM

RomanDevam ediyorDram

    "Sonra!" Kafamı saçları  aklanan ihtiyar memet amcaya çevirdim. Mehmet miydi? yok memet mi? Hala  çözmedim,herneyse! neyse ne ha memet, ha kerem sonuçta memet. Kendi kafamda kurduğum cümleye kıkırdadım. Eminim ki etrafimdaki  yarım akıllılar  neden kendi kendime  güldüğümü  anlamışlardır. Kafamı kaldırıp  etrafımda  birsürü  ihtiyar görünce yüzümü ekşittim . 'İşte bana bahşedilen hayat ' Yan taraftan gelen sert yumruk ile az kalsın  düşüyordum . Kafamı çevirip  baktım. "Hadi deli safiye devam et!" Parmağımı  tehtit eder gibi salladım. "Bana bak safinaz hanım,  her seferinde aynı şeyi yapıyorsun." Hızla ayağa kalktım. "Anlatmıyorum  be! Ne haliniz varsa  görün  bunaklar." Deyip, gidiyordum  ki bu sefer beni süslü  nuriye tutu. "Aman yazgı gitme,  sonunu  anlat bak vala uyuyamam sabaha kadar!" Kollarımı  çiçek  yaptım, gözlerim  ile safinazı gösterdim. "O kadın yanımdan kalksın!" Kollarımı  çözüp  kazağımı yukarı sıyırdım. "Bu kadın yüzünden kolum mosmor, o yanımdan kalksın." Bu kadar deli insana laf anlatmak hiç kolay değil efendim! Safinaz hanımın gözleri  dolunca, uflayıp yerime oturdum. Tabi öncesinde tehdidimi  yaptım. "Lafımı kesen olursa vala gece kapının altından öcü atarım ona göre." Hepsi kafasını korkuyla salladı. Aa hadi ama hepsinin ellinin üstünde  yaşı var, neden çocuk  gibi korkarlar  anlamıyorum. "O bahsettiğim  başrol karakter evde gördüğü  gölge yüzünden eve girmiş. " Hepsi korku içinde beni izliyordu. Yine kendi kendime kıkırdadım, şimdi onları  bir güzel korkutayım. "Eve girince ne görsün ,hayalet!"Sonra  yerimden hızla kalkıp hepsine bakarak. "Sonra hayalet onu kovalamış , ve bütün organları yere saçılmış. " Memet amcanın yüzüne bağırınca hepsi kaçmaya başladı. Arkalarından gür bir kahkaha attım. "Deliler ya!" Sandalye ye oturdum,  hâlâ gülüyordum. 'Bu kadar delinin içinde bence iyi idare ettin!' Kafamdaki  sesi başımı  sallayarak  onayladım. 'Sencede hâlâ tek aklı başında olan ben değilmiyim? O doktor bozuntuları  bile hasta, aman neymiş efendin ben deliymişim,  asıl deli onlar.' Bu seferde Kafamdaki ses beni onayladı. 'Onlar hasta!Sen değil!' 'Biliyorum  canım. Onlar kendilerine yansınlar, beni tımarhaneye kapatmak her yiğidin harcı değil  efendim. '

Bölüm
0
okunma
0
Beğeni
0
Puan
—
Puan ver

Benzer eserler

songül meral imzalı diğer eserler