Hatamı dansa kaldırdım

Bu ruhların değil bedenlerin birleşimiydi.hatalar dansa kaldırıldı ama çok geç ruhlar uçmuş iskeletler birleşeli epey bir vakit geçmişti Gündüzün güneşi gece sise dönüşüyor ama ne sis? göz gözü yüz yüzü görmüyor.Karanlığın esiri olmuşlar sokaklarda. Soğuk ve korku geçirmeyen bedenler... Hergun aynı tempo aynı monotonluk devam eder şekilde. Peki ya geri kalan bölümü, yani diğer bedenler. Onları yalnızlık esir almış olmalı ya da düşüncesizlik.Bu döngü değişecek mi yoksa gelen nesil ayak uydurup yığılmalı bir şekilde devam mı edecek...?