Çığlık çığlığa

Gündüzün güneşi gece sise dönüşüyor ama ne sis? göz gözü yüz yüzü görmüyor.Karanlığın esiri olmuşlar sokaklarda. Soğuk ve korku geçirmeyen bedenler... Hergun aynı tempo aynı monotonluk devam eder şekilde. Peki yia geri kalan bölümü, yani diğer bedenler. Onları yalnızlık esir almış olmalı ya da düşüncesizlik.Bu döngü değişecek mi yoksa gelen nesil ayak uydurup yığılmalı bir şekilde devam mı edecek...?