Bölüm 8

Beyaz elbisemi giydikten sonra aynaya baktım ve gülümsedim. Askılı beyaz ve kısa bir elbiseydi. Simsiyah saçlarımı taradım. Bağlama gereği duymadım. Kırmızı bir ruj sürdüm. Peki niye süsleniyorum. ÇÜNKÜ SEVGİLİMLE RANDEVUYA ÇIKIYORUM!! Çok heyecanlıydım. Çilekli hoş ve kalıcı bir parfüm sıktım. Telefonuma bir bildirim geldi. ‘Sevgilim, seni aşağıda bekliyorum’ Hafifçe gülümsedim. Saat akşam sekizdi. Üç günlük izin almıştık. Bu, iznimizin ilk günüydü. Aşağıya indim. Bulut, siyah arabasına yaslanmış beni bekliyordu. Gözleri benimkilerle buluştuğumda bana doğru koştu. Üzerinde siyah bir gömlek ve kargo pantolon vardı. “Güzelim benim... Harika olmuşsun.” Ağır parfümü harikaydı. “Sende öyle.” Restoran pek uzak değildi. Oturduğumuzda menüye baktım. Ne yiyebilirim? Bulut yanımdaydı. Başımı onun omzuna yasladım. Saçlarımdan hafifçe öptü. Kararımızı verdiğimde garsonu çağırdık. Bulut arkasındaki beyaz lale buketini bana uzattı. En sevdiğim çiçek. Buketi elime aldım ve kokladım. “Çok teşekkür ederim. En sevdiğim çiçek.” Bana gülümsedi. “Biliyorum.” Tatlılar gelmişti. Evet. Bu saatte tatlı. Önümdeki baklavayı yerken Bulut sufleyi yiyordu. Ve bir anda sufledeki akışkan çikolatanın yarısı beyaz elbiseme sıçradı. Uzun bir sessizlik oldu. Bulutla gözlerimiz birleştiğinde gülmeye başladım. Oda öyle. Bana baktı, gülmeye devam ederken elbiseme baktı. “Çok özür dilerim sevgilim.” Hâlâ gülüyordu. “Elbise bu canım birşey olmaz.” Hâlâ gülüyorduk. Sohbet eşliğinde tatlılarımızı yedik. Ardından yakındaki sahilde gezdik. Bulut'la denizi izlemeye başladık. Başımı onun göğsüne yasladım. Bulut kolumu nazikçe okşadı. “Çok rezil bir randevu oldu.” Ona baktım. “Hayır, kesinlikle öyle değil. Unutulmaz bir randevuydu. Hayatımdaki en iyi randevu buydu.” Bana hafifçe gülümsedi. “Sevgilim benim, seni çok seviyorum.”