Bölüm 1

Saçlarımı sıkıca at kuyruğu yaptım ve evden çıktım. Hastane kapısına adım attığımda dosyalarıyla bana bakan asistana soğuk bir şekilde gülümsedim. Kız utangaç bir şekilde gülümsedi. “Yeni hastalarla ilgilendim. Ama bir hasta çok zor. Hocam siz baksanız, Örün hocam?” Dalmıştım. Ona bakıp başımı salladım. “Yedi numara.” Hızla siyah doktor önlüğümü giydim. Ben, bu hastanenin beyin cerrahı Örün Korkmaz. Yedi numaraya doğru ilerledim. Genç bir adam yatağında kıvranıyordu. Hemşire serumu batırmaya çalışırken, adam bağırıyordu. “Ne oluyor burada!” İkiside duraksadı. “Hemşire hanım, niye zorluk çıkarıyor?” Hemşire bana baktı. “Bilmiyorum, bilmiyorum. Çok özür dilerim takamadım. Anlayamadığım birşeyler sayıklıyor.” Adama doğru ilerledim. “Sorun değil.” İlk önce panik atak geçirip geçirmediğine bakmak için nabzını kontrol ettim. Normaldi. “Beyefendi, beni duyu-” Adam hemşireye bakarak konuşmaya başladı. “Hemşire müsaade et.” Benden onay almak için yüzüme baktı, başımı salladığımda odadan çıktı. Adam bana baktı, dudaklarını birbirine bastırdı. “Harika bir doktorsun. Bende yakışıklı bir barmenim. Sence güzelim, çocuklarımızın mesleği ne olur?” Ona baktım ve başımı salladım. “Bunu taciz ettiğiniz hemşireye sorun. Kamera görüntüleri şuan poliste.” Bana sert bir şekilde baktı. Fakat yumuşayarak elimi tuttu. Tuttuğu elimi hışımla çektim. “Aptal Sapık!” Bana nefret dolu gözlerle baktı. Saf nefret. “Buz gibisin ama buz kütlesi diyemeyecek kadar zayıfsın. BUZ ÇUBUĞU!”