GÜNEŞİN SÖNDÜĞÜ YER

Bir hayatınız olduğunü düşünün. 20 yaşındasınız, anneniz sizi doğururken öldü, babanızın baskına dayanamıyorsunuz ve günde 12 saat çalışıp ayrı eve çıkıyorsunuz. Ölmek için Allah'a yalvarıyorsunuz, dayanamıyorsunuz artık. Ama bir yandanda artık bu hayata alışmışsınız. insanların sizi yok saydığı, çokta umursanmadığınız ve neredeyse her gün hıçkırarak ağlayıp ölmek istediğiniz bu hayata alışmışsınız. Birden karşınıza biri çıkıyor. O kişiyle şans eseri tanıştınız. Size abi oluyor. Sizin adeta piskolağunuz oluyor, sizi dinliyor ve sizi önemsiyor. Evet önemsiyor. Tamay bu hayatı yaşıyordu işte. Ölmek istediği ve önemsenmediği karanlık kuyudan çıkarabilecek miydi onu o adam. Tamay'ı güneşin söndüğü yerden güneşin yeni umutlarla ve sevgiyle açtığı yere götürebilecek miydi?