Güneşin Elçisi

Tabiyatın esen gür rüzgarı altında bazı çiçeklerin hayattan kopması kadar gerçekti yaşamak. Asırlardır süre gelen savaşın altında ezilip yok sayılan hayatlar kadar gerçekti. Karanlık ve savaşın sonunun bilinmezliği, tarafların hırsına piyonların dökülen kanları artıyor ve liderler vahşileşiyordu. Savaşın iki şahı Ezel Işık İttifakı ve Direniş Birliği yıllardır savaşmışlardı fakat nihayete erdirilemeyen bu savaşlar da hiçbir zaman biri geri çekilmemişti. Kirli hayat oyunlarının karanlık ağlarında ışığımla yolumu aydınlatmaya çalışan alelade biriydim ben. Karanlıktan korktuğu için geçmişinden kaçan, kabullenmeyen biri. Almam gereken canlardan sorumluydum. Kalbime pişmanlık duygusunu derinlere, geçmişime gömmüştüm. Zira kendi masumiyetim için vereceğim savaşa uygun olmayan bir yerdeydim. Bu beni yaşatmayacaktı. Ben yaşamak için öldürmeyi seçenlerdenim. Bir yerde vicdanımın sesini bastırıp avcı olanım.