Ben Güneş…
Bir zamanlar sadece parlamanın, ısıtmanın anlamı olduğunu sanırdım. Ama öğrendim ki… Gerçek güç, kendini tanımaktan geçer. O tutulma anında, Ay’a en yakın olduğumda, içimde bir boşluk hissettim. Işığım ona dokunduğunda, onu yakmamak için nasıl geri çekileceğimi öğrendim.
Artık biliyorum ki, bazı bağlar kopar, ama izleri kalır. Bazıları kavuşamaz ama o kadar derin hissedilir ki, hayatın tamamını şekillendirir. Ve şimdi, kendim için parlamaya başlıyorum. Artık kimseyi beklemeden, kendimi sevmeyi öğreniyorum. Işığım, sadece başkalarını ısıtmak için değil, kendimi aydınlatmak için var.
Artık biliyorum:
Ben Güneş’im. Ve kendi ışığımda özgürüm.