3. Bölüm
Deniz, abisine Güneş'i anlatırken bile gözleri parlıyor, bir hafta önce tanıştığı bu kızı bir türlü aklından çıkarmıyordu.
-Ee, nasıl b,r, bu kız anlat bakıyım abine.
+Ya abi ooof.
-Hadi hadi çekinme anlat dinliyorum.
+Biz 1 ay önce falan kaykay pistinde tanıştık. Bu öylece duruyordu pistte ben de hayvan gibi çarptım kıza. Bu biraz bayıldı gibi bir şey oldu endişelendim baya yanında durdum falan işte sonra uyandı. Ben de çok arkadaş edinebilen biri değilim abi bılıyosun beni ama; bu kızda bişeyler var. Cesaretimi topladım arkadaş olalım dedim ama hiç de arkadaş olasım yok bılıyo musun.
-Niye olum işte yeni geldin arkadaşın var işt... Haaa şimdi anlaşıldı senin derdinnn. Hoşlanıyor musun lan kızdan yoksa.
+Abi ufaktan işte ya. Düşün her gün beraberiz tam birbirimize göreyiz güzel de bı kız... Ama bilmem o nasıl düşünüyor ki
-Sen yavaştan belli et abicim duygularını ama hayvan gibi de girme. Küçük şakalar, tatlı imalar falan hallet yani ben güveniyorum sana. Sonra gel anlat bana ha ama ona göre.
+Tamam abi ben yine senin fikrini alırım. Hadi iyi gecelerr.
-İyi geceler eşşek sıpası. Büyümüş de aşık olmuş kereta ya.
Deniz, söyleyecekleri bittikten sonra odasına çıktı. Üzerini değiştirdi ve yatağına yattı. Yarım saat yatakta debelenip durdu, sürekli bir şeyler düşünüyor, asla uyuyamıyordu. En sonunda aklındaki kişiye yazmaya karar verdi.
Telefonunu komidinden aldı ve Güneş'e yazdı.
-Uyudun mu?
Birkaç dakika sonra bildirim geldi. Güneş yazmıştı.
+Hayır, sen uyudun mu diye sorarsam garip olur o yüzden sormicaaam.
Deniz, mesajı gördüğünde tebessüm etti ve cevap yazdı.
-Ben de uyuyamiyorum bir türlü, bir şeyler mi yapsak? Oyun falan oynarız olmaz mıı??
+Oluur. Hep oynadığımız oyuna girelim o zaman.
-Peki giriyorumm.
Güneş ve Deniz birkaç saat oyun oynadıktan sonra sohbete geri döndüler.
-Uykun geldi mi?
+Yani biraz.
-Benim geldi baya. Seninle olmak uykumu getiriyor.
+Benim hala uykum yokk, kitap falan okiyim en iyisi.
-Peki, iyi geceleerr.
+İyi geceler Denizz.
Deniz ve Güneş telefonlarını bir kenara koydular. Deniz uyudu, Güneş ise kitabini okumaya başladı. Bir süre sonra o da uyuyakaldı.
Böyle böyle tam 2 ay geçti. Deniz ve Güneş arkadaşlıklarını sürdürmeye devam ederken günlerin nasıl geçtiğini anlamadılar bile.
Okulun açılmasına 1 hafta kalmıştı. Güneş ve Deniz, okul alışverişine çıkmaya karar verdiler. Her ne kadar son sınıfa geçiyor olsalar da, kalem, defter almak Güneş'e iyi geliyordu ve bunu yaparken eğleniyordu. Deniz için aynı şey söylenemezdi, ama Güneş'in olduğu yerde Deniz eksik kalmazdı. Alışverişten çok keyşf almasa da, Güneş sevıyosan o da seviyordu.
Evden çıktılar ve ortak buluşma noktalarında buluşup kırtasiyeye gittiler. Kapıdan içeri girdiklerinde Güneş, okulun başlarında takıldığı meşhur kız grubuyla karşılaştı. Gözleri fal taşı gibi açıldı, kızlarınki de aynı şekilde. Birbirlerini görünce donakaldılar. Deniz bir kızlara, bir Güneş'e bakıyordu. En sonunda Güneş'i dürttü ve onu kendine getirdi. Deniz sordu.
-Güneş, sen iyi misin?
+Ha, iyiyim evet sıkıntı yok. Gel girelim içeri kapıda durmayalım.
Güneş içeri girerken, Deniz onu belinden hafifce tuttu ve içeri birlikte girdiler. Kızlar, sürekli ikiliye bakıyor, şaşkınlıkla birbirlerine bakıp durmadan fısıldaşıyorlardı. Deniz, Güneş'in gergin tavırlarını fark etti. Birkaç kere üst üste sorsa da Güneş geçiştiriyor, cevap vermiyordu. En sonunda Deniz dayanamadı ve Güneş'i konuşturmak için onu duvara yasladı.
Güneş, Deniz'i karşısında bu kadar yakın görünce neye uğradığını şaşırdı. Kocaman yeşil gözlerini Deniz'e dikmiş, şaşırmış bir ifadeyle ona bakıyordu. Deniz ise iki kolunu da Güneş'in yanına yaslamış, ona yakın durmaya çalışıyordu. Deniz sordu;
-Kim bu kızlar? Önceden bahsettiğin popüler arkadaşların mı?
Güneş, soruya cevap verecekti vermesine ama, Deniz'i kendine bu kadar yakın görünce gerçekten şaşırdı. Resmen ağzı dili tutuldu, ve konuşamadı. Deniz de bunun farkına varmış olsa gerek, birden "Güneş" diye seslenince kendine geldi.
+Ay, efendim?
-Bu kızlar kim?
+Arkadaşlarım, yani eski arkadaşlarım.
Deniz daha da yaklaştı. Güneş ise yutkundu ve kaşlarını kaldırdı.
+Ya ne yaklaşıyosun?
-Emin misin? Kavga falan etmediler dimi seninle? Kötü bir şey söylemediler umarım.
+Hayır, hayır söylemediler merak etme.
Deniz çekildi.
-İyi, iyi bakalım.
Güneş, elleriyle kendini yelledi ve kendi kendine söylenmeye başladı. Denizse arkasından sırıttı.
Alışverişlerini tamamladılar ve kırtasiyeden çıktılar.
Arkalarından da o kızlar geldi ve Güneş'in peşinden geldiler ve onu kolundan tutup sertçe çevirdiler. Güneş şaşırdı. Kızlardan biri konuşmaya başladı.
-Oo Güneş , sevgili mi yaptın kendine , niye söylemiyosun bize? *Gülmeye başladılar*
+Yaptıysam yaptım, ee yani?
Kızların yüzü düştü.
-Dilin çok uzamış senin. Çeneni kapatmasını iyi biliriz ama.
Öndeki kız Güneş'in üstüne yürüdü. Tam o sırada Deniz elini uzattı. Kız garipser biçimde Deniz'e baktı.
-Sana noluyo be? Sen kimsin?
Deniz sinirli bir tonda konuştu.
+Hayırdır yelteniyosun falan? Uza.
-Aman ya uğraşma şunlarla Göz devirip giderler
Kızlar oradan uzaklaşırlar. Deniz Güneş'e döner.
+Daha iyi misin Güneş?
-Salak ya bi de yolumuzu kesiyo. İyiyim ben sinirlendim sadece.
Birkaç dakika sessizlik oluşsa da Güneş konuşma ihtiyacı duyar.
-Deniz, beni korumaya çalıştığın için teşekkürler.
+Yani bunu söylemeyi pek sevmem ama.. *Gülerek* Arkadaşlar böyle yapar.
İkisi de gülerek yollarına devam ederler.