2. Bölüm
Deniz ve Güneş'in arkadaşlığının üstünden 1 ay geçmişti. Bu bir ay boyunca sürekli buluştular, internetten konuşup birbirlerini daha iyi tanıma fırsatını değerlendirdiler. Yine böyle bir günde, Güneş erkenden uyanıp hazırlandı. Mutfaktaki annesi Nergis hanım kızına seslendi.
+Güneş, günaydın kızım bi' gün de gelip bizle kahvaltı yapsan diyorum, ne dersin?
Çok geçmeden Güneş merdivenlerden hızla aşağı indi.
-Yok anne ya ben Denizle dışarı çıkıcam. Hadi görüşürüz çok öpüyorum seni.
Nergis hanım durumdan pek hoşnut değildi. Güneş sosyal bir kız değildi, bu yüzden körü körüne yeni tanıştığı birine güvensin istemiyordu. Yine de kızına ve tercihlerine güvenip fazla sorgulamadı ve işine devam etti.
Güneş, evden çıktı ve kulaklıklarını taktı. Uygulamayı açıp rastgele bir müzik seçti. Neşeyle yürümeye başladı. Birkaç dakika sonra telefonuna bir mesaj geldi. Mesaj Denizdendi.
''Kaykay pistindeyim, bekliyorum.''
Güneş tebessüm etti ve mesaja karşılık ''Geliyorum.'' yazdı. 10 dakika kadar yürüdükten sonra oradaydı. Denizi gördü ve hızlı adımlarla ona doğru yürüdü. Bu sırada kulaklıklarını çıkarıp çantasına attı. Çok geçmeden Deniz'in yanına vardı.
-Selaaam. Naber Deniz?
+Selam Güneş, otursana hoşgeldin.
Güneş çantasını çıkarıp dizinin dibine koydu ve oturdu. Her zamanki şeylerden konuşmaya başladılar. Kısa bir sessizlikten sonra Deniz çantasına uzandı ve küçük bir kutu çıkardı. Güneş şaşırdı.
-Aa bu ne Deniz?
Deniz gülümseyerek Güneş'e baktı.
+En yakın arkadaşıma küçük bir hediye. Al bakalım.
Güneş kutuyu eline aldı gülerek. İçinden bir kolye vardı. Altın renginde, ortasında bir güneş sembolü vardı. Güneş kolyeyi yavaşça eline aldı ve incelemeye başladı. uzun uzun baktı. Çok zamandır ona ailesi dışında hediye alan yoktu. Bu yüzden mutlu olmuştu. Hem de çok. Deniz'e döndü ve konuştu.
-Yaa gerçekten çok teşekkür ederim. Çok beğendiim.
+Beğenmene sevindim.
Güneş Deniz'e sarıldı ve tekrar teşekkür etti. Bir süre sonra geri çekildiler.
+Arkadaşlar böyle yapar. Ben arkadaşlarıma hediye almayı çok severim mesela. Bu da senin ilk hediyen. Güle güle kullan.
Güneş gülümsedi.
-Tekrar teşekkür ederim. Ha bir şey sorucam, bu yaz tatilinin sonunda hangi okula gidiceksin? Yani eski okuluna devam mı yoksa başka okul mu?
+Senin okuluna gelmeyi düşünüyorum. Uyar mı?
Güneş şaşırdı, ama bi' andan da mutlu olmuştu. Sonuçta Deniz Güneş'in tek arkadaşıydı, o okula gelse hem yalnız kalmazdı hem de eğlenirlerdi. Ama Deniz'in neden böyle bir karar aldığını çözemedi.
-Aa çok sevindim, ama niye ki? Eski okulunda bir şey mi oldu?
+Yani olmadı ama hem senin okulun bizim eve daha yakın, hem de ne biliyim ailem de öyle istedi zaten. Zaten eski okulumdaki çoğu kişi bu okula geliyomuş öyle duydum. Yeni öğrenciler kalabalık yapacağından. Hem sen de varsın, iyi olur yani.
Deniz durakladı. Güneş'in tepkisini bekledi.
+Olmaz mı?
-Ayy olur tabi çok güzel oluur. Takılırız okulda. Sevindim.
Deniz'in yüzündeki rahatlama ifadesi her halinden anlaşılıyordu. Birkaç saat daha sohbet ettiler. Güneş batmaya başlayınca birlikte eve yürümeye karar verdiler.
Turuncu sokak ışıkları ve şakalaşmalar eşliğinde eve yürüdüler. Güneş'in evinin önüne gelince durdular.
+Neyse görüşürüz, İyi akşamlar Güneş.
-Görüşürüüz, sana da iyi akşamlar Deniz. Ha bu arada, hediye için tekrar teşekkürler, uzun zamandır bı arkadaşımdan böyle ince bir hediye almamıştım çok zarifsinn.
+Beğenmene çok sevindim. Arkadaşlar böyle yapar.
Deniz gülümsedi, Güneş de tebessüm etti. Deniz arkasını dönüp evine yürümeye başladı. Cebinden kulaklığını çıkarıp müzik dinlemeye başladı.
Karanlık sokaklarda yalnız başına yürürken kulaklığında çalan müziğin tınısı, ona Güneş'i ve onun neşesini hatırlattı. Aklına gelince Deniz, kocaman gülümsedi. Aklına ne zaman o gelse sarhoş gibi oluyor, kendini kaybediyordu. Onunla sadece arkadaş olmak bazen onun zoruna gitse de, belki yeni okulunda her şey yeniden başlar diye düşündü. Bu düşüncelerle birlikte vakit çoktan geçmişti. Deniz evine gelmişti bile. Anahtarını çevirip kapıyı açtı, içeri girdi.
+Selam herkese.
Deniz'in abisi Demir konuştu.
-Ooo, sen eve gelir miydin Denizcim, oldu olacak sokakta yat abicim ya yüzünü gören cennetlik.
+Güneşle buluştum abi ya.
-Kim bu kız? Ne zaman sorsam onunla çıktım diyosun. Abine anlatmicaksın da kime anlatacaksın be oğlum.
+Bir şey yok abi ya, sadece arkadaşım.
Deniz bunu söylerken bile gözlerinin içi parlıyordu. Kocaman gülümsemesi de onu ele verdi ve abisinin ısrarlarıyla ''Arkadaşını'' anlatmaya başladı.
