Derince soludum kollarını belime sarmış yuzunu göğüs kafesine gömmüş adamın amber kokusu sinmisti üzerine , peki ama neden bana bu kadar huzur veriyordu bana bu koku , onun kokusu ,
Ellerim sanki yıllardır bu anı bekliyormuş gibi reflexle dağınık saçlarına gitti , ben saçlarını okşamaya başladığında hafif memnun miriltilar kaçıyordu boğazından ,
Bu adam benim herşeyim , kalbim , canım , can parcan ...
Onu uyandirmadan yataktan ayrılmaya çalıştım , ki uyandı bile ,
Gözlerini açmadan konuştu ,
- Günaydınlar efendim , sen benden önce uyanirmiydin ... Sesi hala mahmur , kıyamam ki ..
-Gunaydinlarin efendisi sensin be adam ...