Telefon ekranındaki üç kelimeye bakakaldım.
“Ateş’e güvenme.”
Parmaklarım buz kesmişti.
“Ne oldu?” dedi Ateş.
Telefonu ona çevirmedim.
“Hiç.”
Ateş kaşlarını çattı.
“Yalan söylüyorsun.”
“Sen de çok iyi yapıyorsun bunu.”
Yüzündeki ifade değişti.
“Mesaj mı geldi?”
Cevap vermedim.
Telefonu cebime koydum.
Ateş önümde durdu.
“Arel.”
“Bana yaklaşma.”
“Kim yazdı?”
“Bilmiyorum.”
Bu kez Ateş’in sesi sertleşti.
“Biliyorsun.”
“Annem.”
Sessizlik.
Ateş’in gözleri büyüdü.
“Ne?”
“Annem bana mesaj attı.”
Telefonu tekrar çıkardım.
Ekranı ona gösterdim.
Ateş’e güvenme.
Ateş uzun süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra başını eğdi.
“Bunu bekliyordum.”
“Ne?”
“Annenin sana ulaşmasını.”
“Sen nereden biliyorsun?”
Ateş cevap vermedi.
İçimdeki öfke yeniden yükseldi.
“Yine ne saklıyorsun?”
“Her şeyi anlatırsam…”
“Anlat!”
Sesim garajda yankılandı.
Ateş gözlerini kapattı.
“Annenle daha önce görüştüm.”
Kalbim duracak gibi oldu.
“Ne?”
“Geçen yıl.”
“Sen… annemi gördün mü?”
“Evet.”
“Ve bana hiçbir şey söylemedin.”
“Çünkü seni korumaya çalışıyordum.”
“Bunu söylemekten bıkmadın mı?”
Ateş bana baktı.
“Onun seni neden terk ettiğini biliyorum.”
Boğazım düğümlendi.
“Anlat.”
“Annen seni terk etmedi.”
Bir an hiçbir şey anlamadım.
“Ne?”
“Gitmek zorunda kaldı.”
“Kim yüzünden?”
Ateş cevap vermeden önce kapının dışından bir araba sesi geldi.
İkimiz de sustuk.
Ateş ışığı kapattı.
“Buraya biri geliyor.”
“Abin mi?”
“Hayır.”
Pencereden dışarı baktı.
Sonra yüzü gerildi.
“Polis.”
“Polis mi?”
“Evet.”
“Peki neden?”
Ateş bana döndü.
“Çünkü az önce burada birinin öldürüldüğünü bildirdiler.”
Kanım çekildi.
“Ne?”
Ateş telefonunu çıkardı.
Ekranda bir haber bildirimi vardı.
“Terk edilmiş evde kimliği belirsiz erkek cesedi bulundu.”
Haberdeki fotoğrafı açtı.
Yüzünü görünce nefesim kesildi.
Çünkü fotoğraftaki adam…
Ateş’in abisiydi.
Ateş telefonu elimden aldı.
“Bu imkânsız.”
“Az önce buradaydı.”
Ateş’in gözleri kapıya kaydı.
Sonra bana baktı.
“Hayır.”
“Ne?”
“Az önce gördüğümüz kişi…”
Sesi kısıldı.
“…abim değildi.”
Garajın dışından polis sirenleri yükseldi.
Ve telefonuma yeni bir mesaj geldi.
“Ateş’in abisi on iki yıl önce öldü.”
Ardından ikinci mesaj:
“Şimdi sıra Ateş’te.”