Jason'ın bakış açısı
Kulübeye girdiğim gibi sesler kesildi. Thaddeus yine kaşlarını çatarak, "İyi haberler getirdin umarım?" dedi.
"Hayır" diyip yerime oturdum.
"O zaman gide bilirsin. Yerleşim yerinin korunmasından bahsedeceğiz"
Öfkeyle iç çektim, "Ben de buranın bir parçasıyım"
"Seni görevin Ivy'yi bulmak." derken sesini yükselmişti, "Sırf sen istedin diye onu öldürmedim, şimdiye bu kadar güçlenmiș olmazdılar"
İstedim çünkü ölmeyi hakketmiyor. Ivy'nin grubu insanları öldürerek güçleniyor, insanlar öldükce de biz dahil tüm gümüşgözlüleri katletmeye başlıyorlar.
"Biraz dinleyip gideceğim" dedim dişlerimi sıkarak.
"İşini bitirmeden geri gelme" dedi eliyle kapıyı göstererek. Herkesin önünde çocuk gibi azarlıyordu beni. Cevap vermemin de bir anlamı olmayacaktı. Sonuçta hayatımı Thaddeus'a borçluydum.
Kapıyı sert bir şekilde çarparak çıktım, Eirik de beni bekliyormuș.
"Haber var mı?"
"Hayır, her şeyi söylüyor ama nereye gittiğini değil." dedi.
Yumruklarımı sıktım, Ivy son zamanlar çok sinir bozucu olmuştu. "Akşama kadar oyala onu, işlerim var" diyip yanından geçtim.
"Bana da anlatsan o işlerini?" diye sorarak peşimden gelince dönüp yakasından tuttum. "İşime yaramazsan kelleni koparırım, yarı insan" diye fısıldadım öfkeyle. Yutkunarak elimi itince kendi yoluma gittim; saraya.
Duvarın tepesinde durmuş prens Hadrian'ın pratik yapmasını izliyordum. Tahtın tek varisi. Yaklaşınca gümüşgözlü olduğunu hissediyordum, ama görebileceğim hiçbir iz yoktu.
Hava kararana kadar orda bekledim. Bu gece işimi bitirmeden geri dönmeyecektim; Thaddeus'un dediği gibi. O benden Ivy'den kurtulmamı istemişti, ama ben kral Theron'dan kurtulacaktım. Ortalık sakinleşince sarayın açık penceresinden içeri girdim. Direkt yatak odaları olan karanlık koridorda dizlerimin üstüne inmiştim, ama gümüşgözlüler karanlıkta iyi görürdü. Farkedilmediğimi anlayınca sırıttım ve kralın odasını gözüme kestirdim. Ayağa kalktığımda boğazıma hançer dayanınca duraksadım.
