İçeriğe geç

GÜMÜŞ SARMAŞIK

Bölüm 2 · 4 dk okuma

GÜMÜŞ SARMAŞIK

Bölüm 2

2.Bölüm nefesiz hayat

Nefes almak ölümse ölüme nefes aldır...

Güz yaşlarım kesildiğinde artık nefes almaya başladım

Eşimde hançer vardı onunla ne yapacaktım?

Ben ölmek istemiyordum ben hayalerimi istiyorum

Hançere bakıp nefes verdikten sonra

Pencereye yaklaştım gerçekten kapıda bekleyen bir kaç haydut benzer

Adamlar vardı,demon ile konuşuyordular adam gülümseyip demon'a

Bir kese uzatı,içinde altın olduğunu biliyordum

Korkuyla güğsüm inip kalkmaya başladı

Pencerenin yanından ayrılıp kapıya doğru yürüdüm

Buradan çıkıp gitmeliydim.

Kapıyı açmaya çalıştım ama açılmadı

Özerimi degʻiştirmeliydim üstümdekileri kaçamazdım,

Esli dolaba doğru gidip içinden bir tulum çıkarıp giydim

Sıyah renkli botlarıda Ayağıma geçirdim baştan aşağıya sıyahtım

Demon kesinlikle büyle giyinmemi istemezdi.

Saçlarım dağınık olduğu için açıp sıkıca bağladım aşağdan

Kapı kilidi açılınca beni almaya geldiklerini bildiğim için nefeslerim

Hızlandı,kapıya yürüdüğüm esnada açıldı ve içeriye iki tanımadığım

Adam girdi,beni süzüp beyeni dolu bakışlar atılar

Midem bulanmıştı bakışlarından yanıma gelip kolumu tutu

Kolumu kurtarmaya çalıştığım esnada sıkıp

"Uslu dur yoksa sonucuna katlanırsın"diye hırladı bir tanesi

Ona nefret dolu bakış yolayıp kendim odadan çıkmak için yürüdüm

Koridorda yan yana yürürken ne yapacağımı düşünüyordum

Ya kurtulamasam elerine düşersem korkum bana saldırmasın diye

Adımlarımı hızlandırdım

Babam olacak adam ve annem olacak kadın kapıda bekliyordular

Onlara baktım bir umut ama onların keyfi yerindeydi

"Tekrar görüşmek üzere "dedi adam sırıtarak demon ise başını saladı

Kolumdan tutup beni küşkten çıkardılar onlara zorluk çıkarmadım.

Hayatımda hiç annem babam var diyemedim hep kendim

Başımaydım ama sorun değildi alışmıştım,

Şeytana boyun edeceğime şeytanla savaşırım.

Patika yoluna girince kendimi toparladım

Burası son baharda olduğumuz için çamurluk olmuştu

İki adamın dikati de bendeydi dikkatlerini dağıtmak için çığlık atım,

Çığlığım sabahın ayazında yok olup giti.

Dirseğimi adamın karnına geçirdim öbür adam Saçımdan

Tutuğu gibi beni çekti,onada hançerimi çıkarıp bileğini kestim

Acı bir haykırıştan sonra hançerimi diğer adam için kulanacaken

Adam kolumu tutup bana tokat atı,canım acıdığı için hançeri adama doğru

Saladım eli kesildi,"Seni sürtük seni mahvederim "

Geri gidip "ağzına dikat et piç kurusu " Dediğim gibi başka yüne koştum.

Botlarım çamurla kaplansada durmadım peşimde olduklarını biliyorum

Bü yüzden duramazdım,nefesim kesilince ağacın yanında durmak zorunda

Kaldım,nefeslerimi düzene sokarken arkamdan birinin Saçımdan tutup

Ağaça yaslaması bir Oldu

Dehşet içinde ona bakarken onun öbür adamlarla beraber geldiğini

Ama ayrı yürüdüğünü fark etim "bırak beni gidecem "

Güler gibi ses çıkarıp "gitmekmi işim var seninle güzelim"

Onu iteklesemde başarısız olmuştum diğer Adamlarda geldiğini gürünce

Çaresizlik içinde kayboldum.

Buraya kadardı "ne halt ediyorsunuz "Beni kıstırıp adamın sorusu

İkisinin bana Bakmasını sağladı,"Bunu kendi ellerimle öldüreceğim "

Dedi bileğini kestiğim adam adam bana bakıp Kaşlarını kaldırdı

Kendimi zor bela gurtardığım gibi hançeri karşımdaki adamlara doğrultum

"Hepinizi deşerim uzak durun benden"

Adamlar birbirine bakıp kahkaha atılar bu onları etkilememiş gibiydi

"Yap hadi küçük kuzu seni ham edelim"

Tek tek onlara baktım onlara karşı yanlız ve güçsüzüm

Aklımda dolanan fikirle güzlerimi yumdum Tekrar açtığımda

Etrafımı kurt sürüsü gibi sardıklarını gürdüm,

Derin bir nefes alıp hançeri kendime doğrultum,güzleri şaşkınlıkla açıldı

"Sana bu kadar altın verdik ölüp gitmene izin vermiyecez"

Başımı salayıp "umarım günahınız size kan kusturur "

Bu cümlemin Ardından hançeri kendime geçirdim.

Güğsümde dayanılmaz bir acı oluştu etrafımdaki Adamlar bana

Ki dolu gözlerle bakıyordu bu beni mutlu etiği için dudaklarımda

Gülümseme oluştu ama canım yanıyor Gözlerimden yaşlar akıyordu

Hançer kalbimin olduğu tarafa saplanmış halde kalırken

Acı nefesimi kesiyor elerimi titretiyordu dizlerimin üzerine düştüm

Adam yanıma yaklaşım hançere baktı, hençere uzanıp çıkardığı gibi

Ağzımdan kan aktığını fark etim kırmızı sıvı Dudaklarımdan aşağıya

Dükülürken elim kalbime giti acıdan bayılacak gibiydim.

Nefeslerim sıkılaştığı için öksürdüm ağzımdan kan sıçradı

Boncuk boncuk terler aktığını fark etim, yolun sonuydu

Yere yığıldım bilincim kapanmak için zorluyordu

Çamura Uzanmış kanlar içinde yatıyor Yaşadığım acıdan

Dolayı güzlerimi açık tutamıyorum ama yaşların aktığını biliyordum.

Gücümü toplayıp "tanrı Annemi babamı eteşle cezalandırsın"

Diye mırıldandım yanımdan sesler gelmeyince gittiklerini anladım.

Burda yanlız kimsesiz hiç uğruna Acı çeke çeke ölüyordum

Buda bana en iyi cezaydı.

Bilincim kapanmadan önce zihnimden birinin

Samira dediğini hayal meyal duymuştum buda sondu.

İlahi bakış açısı

Sanam hançeri elerinde sıkıca yutuyordu

Bunu kendin sonuna getireceğini biliyordu

Tebessüm edip umarım günahınız size kan kusturur Dedikten sonra

Hançeri kalbine sapladı.

Hançer bedenine Girdiği an

Cümleler biti sanki zaman dondu gün durdu

Adamların sesleri birer fısıltıya dünüştü dudaklarının arasından sızan

Kan yere damladı,diz çökmüş ya ölüm ya zafer demiş ölümü almıştı.

Ama o ölümden korkardı,ama o karanlıktan korkardı,

Artık korkularıyla sonu gelmişti,yanlız acı çekerken.

Adamlar öfke ve nefretle ona bakmış Ardından

Sanamın babasından verdikleri altınları almak için geri gitmiştiler,

Sanam soğuk havada çamurda Uzanmış ölümü bekliyordu

Bilinci tamamen kapandı son nefesini verdi ve sanam öldü ...

Kuzu kurtlar tarafından değil kendi kendini öldürdü...

Adamlar küşke girip babasının o lanet adamın odasına yol aldı

Muhafızlar şaşkınlıkla kalakalmıştı,Adamlar olmadıkları kadar sinirliydi

Odaya kapıyı çalmadan sert adımlarla girdiler

Adam neye uğradığını şaşırdı

"Ne oluyor " Adamlar yürüyüp yanına giti "kaltak kızın kendini öldürdü

Bize altınlarımızı geri ver " diye soludu Öfkeyle laneti adam Dişlerini

Sıkıp "lanet olsun ona cesedini yapmanız gerekirdi" Dedikten sonra

Altın kasesini çıkarıp adamlara verdi.

Adamlar aldıklarında odadan çıktı

Lanet adam Öfkeyle ölen Kızına nefret sözcüklerini düküyordu

Bir baba niye bunu yapar diye sormayın bir baba bunu yapar...

Bir anne neden annelik yapmaz demeyin bir anne yapmaz anneliğini...

Her kez şanslı mutlu muhteşem hayat yaşamıyor

Bazıları sadece yaşamak istiyor ama yaşayamıyor...

Çamurda cansız yatan kızı kurtaracak biri vardı

Ama o bunu yapavcaktı zaten

Anton nilvo bunu yapacak kişiydi ...

Karanlık odasında kehanet ve güçlerle uğraşıyordu

Sanama ikinci hayat verecekti,bu zor Olacaktı ama olacaktı

Sanam yok olacak samira var olacaktı

Aynı kişiydiler ama farklı kişiler.

Anton nilvo yok olmuş ruhlar efendisiydi

Sanam bitmişti o samirayı var edecekti...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.