Yılan suyun birazını da Ay'a döktü. "Ne yapıyorsun be?!" dedi Ay. Yılan tekrar kum torbasının arkasına geçti "eh ıslaklığını kurutman lazım. Devam et vur şuna!" diyerek cesaretlendirdi Ay'ı. Ay sersemce güldü "sen istedin Yılan ama sonra acımam sana" diyerek bir yumruk geçirdi. Yılan sarsılmamak için zor duruyordu.
Antrenman öğlen bir gibi bitti. "Ay bir şeyler içmeye gidelim. Kalk hadi sana dondurma alırım" dedi Yılan. Ay koluna dostça bir yumruk attı "ben çocuk değilim hatırlatayım" dedi. Yılan saçını çekti "sen hala çocuksun... İntikamı olan bir çocuk.." derken sesi biraz duygulu çıkmıştı. Hızlıca kendini toparladı "hadi dondurmayı ben ısmarlayacağım" diyerek sırıttı. Ay gözlerini devirdi ama Yılan'ı takip etmeyi de ihmal etmedi.
Dondurmacıya geldiklerinde dondurmacı "neli alırsınız küçük hanım?" dedi. Ay "bir top vanilyalı" dedi umursamazca. Dondurmacı tam siparişi hazırlarken "hepsinden olsun rengarenk ve bol çikolatalı.. iki tane" dedi Yılan. Ay kaşlarını çatıp Yılan'a baktı. Yılan tekrar saçını çekti "bütün çocuk olan çocuklar hep rengarenk ve kocaman dondurmalar ister" diye izah etti. Ay soğuk bakışları ile Yılan'ı süzdü "ben çocuk değilim ve sen de çocuk değilsin" diye bir hatırlatmada bulundu. Yılan kendi etrafında dönüp "ben hala gencecik bir çocuğum! Ruhum çocuk benim ulen" neşeyle söyledi bunları. Ay omzuna vurdu "yirmi yaşındasın. Ufal da cebime gir. Ne tatlı çocukmuşsun sen(!)" diyerek alay etti. Yılan bozulmuş gibi yapıp ellerini göğsünde birleştirdi dudağını büzmeyi de ihmal etmemişti. Dondurmalar hazırdı. Yiyerek eve yürüdüler, aynı apartmanda yaşıyorlardı. "Yılan bu dondurmayı bitirirsem hasta olacağız" dedi. Yılan çocuk şarkıları söylüyordu "DaĞ BaŞıNı DuMaN aLmIş... Yaw kızım çocukluğunu yaşatmaya çalışıyorum her şeyin içine sıçıyorsun. Hastalanırsan ben sana bakarım, çorba yaparım ne de olsa kapı komşuma iyilik yapmam lazım. Komşu komşunun külüne muhtaçtır" dedi. Ay ayak bileğine bir tekme attı ve önden önden yürüdü. Bu gün böyle bitmişti ve yarın tekrar birini öldürmek zorundaydı...