Bölüm 7: Saray Kuşatması ve Son Akşamın Külleri
Kuşatmanın onuncu gününde Elysia’nın ordusu sarayın dış surlarını yıktı. Saray alevler içindeydi, mermer kuleler birer birer çöküyordu. Alaric, taht odasına kapandı ve etrafına yanıcı yağlar döktürdü; krallığı teslim etmektense herkesi yakmaya kararlıydı. Şehir yanarken, sadık birkaç dostu Aurelius’u zindandan çıkarmayı başardı. Aurelius, sarayın yanan koridorlarında koşarken tek bir şey düşünüyordu: Elysia’yı babasının deliliğinden kurtarmak.
Elysia, elinde babasının kılıcıyla saray kapısından içeri girdi. Karşısına çıkan her Alaric muhafızını acımasızca yere serdi. Artık çocuksu masumiyetinden eser kalmamıştı; gözleri intikam ateşiyle parlayan karanlık bir kraliçeydi. Ancak taht odasının kapısına ulaştığında, içeriden yükselen dumanlar ve delice gülen amcasının sesi, onu hayatının en büyük trajedisiyle yüzleştirmek üzereydi.