Mahkeme kararı ile yağız babasına verilmişti. Zaten babasının( Mahmut) oğlunu annesine bırakma gibi bir niyeti yoktu.
Mahmut'un tek oğlu ve çocuğuydu Yağız. Onu hiç bırakırmıydı. Onu annesinden alıp kendi gibi yetiştirmekti planı. İleride bütün malını ve şirketlerini ona devredecekti. Tek varisi yağızdı. O yüzden yağız' ı asla annesine birakamazdı. Tıpkı babasının ona öğrettiği gibi o da zamanı gelince Yağız 'a kaçakçılığı öğrenecekti.
Füsun'un dünyada tek yaşama sebebi olan evladını da elinden almıştı. Füsun adı gibi biliyordu Yağız'ı kendine düşman gibi yetistirecekti. Yağız'ın mahkeme salonundan çıkarken anne diye bağırışı bütün salonu çınlatıyordu. Füsun'un ise dizlerinde fer kalmamıştı. O kadar çok üzülmüştü ki boğazına koca bir yumru oturmuştu. Nefes bile zor alıyordu.
Füsun koğuşa tek başına gelince Gönül ile gulperi koşarak füsun'un yanına geldiler.
Gönül füsun'un kollarından tutarak,
- Ne oldu Füsun bu halin ne? Yağız nerede? Deyince
Füsun bitkin bir halde,
- Onu benden aldı. Kendi gibi yetiştirecek. Bana düşman olarak büyütecek (ağlamaya başlayarak) Ben oğlum olmadan ne yaparım. Suçsuz olduğumu da ispatlayamıyorum. Kalbim sızlıyor Gönül. Şu an sadece ölmek istiyorum. Dedi
Gönül
- Sakın öyle düşünme. Senin asıl çocuğun için yaşaman lazım. Onu kurtarman gerekli. Elbet buradan çıkacaksın. Hemen karamsar olma.
Uzun bir müddet Füsun, Gönül'e sarılarak ağlamıştı. Konuşamıyordu. Boğazında kelimeler düğümleniyordu. Füsun hapisten hiç çıkacağını ümit etmiyordu.
O sırada Gülperi de bir köşede oturmuş sessizce ağlıyordu. Yağız 'a çok alışmıştı. Onun doğduğundan beri tek tanıdığı çocuk yağız olmuştu. Onun gitmesi Gülperi'yi çok üzmüştü. Ama yakında Gülperi' de hapisten çıkacaktı. Çünkü 6 yaşına girmesine az kalmıştı.
6 yaşına gelen mahkumların çocukları, eğer varsa bir akrabasına verilir. Eğer akrabasi yoksa çocuk esirgeme kurumuna giderdi. O yüzden Gulperi'nin hapisten ayrılmasına az kalmıştı. Ama annesi bu durumu hiç Gülperi'ye anlatmamıştı.
Bir gün Gönül Gülperiyi karşısına alarak onunla konuşmaya karar vermişti.
-Güzeller güzeli peri kızım. Biliyorsun 6 yaşına girmene 3 ay kaldı.
Gülperi,
-Evet biliyorum anneciğim. Dedi ve gulumsedi.
Gönül ona üzüldüğünü belli etmeyerek, heyecanlı bir şekilde,
-iste sana büyük bir sürprizim var. Bu doğum gününde anneannende olacaksın. Dedi
Gulperi şaşkın bir şekilde.
-Oleyyy Buradan çıkıyor muyuz artık. Diyerek gözlerini kocaman açtı.
Gönül
-Evet artık senin buradan kurtulma zamanın geldi.
Gülperi,
-Anneannem bizi görünce çok sevinir. Hem bana hazırladığı o oda çok güzeldi orada oynamak çok istiyorum dedi.
Gönül kendisinin çıkmayacağını söyleyemiyordu. Onun buna çok üzüleceğini biliyordu. Ama söylemesi gerekiyordu. Butun cesaretini toplayarak,
-Ama kızım ben bir müddet daha burada kalacağım. Sen şimdilik tek başına gideceksin. Dedi
Gülperi,
-Ben sensiz gitmek istemiyorum . Ne olur anne sende gel. Dedi. Gulperi'nin gözleri dolmaya başladı.
Hemen annesi,
-Merak etme kızım arkandan bende geleceğim. Yakında mahkeme olacak muhtemelen bende çıkarım hiç merak etme. Hem önce benim çıkmam için senin çıkman gerekiyor. Çünkü buradan sırayla çıkılıyormuş. Bak yağız annesinden önce çıktı. Şimdi sıra annesine geldi. Bizimde aynen öyle olacak. Diyerek ufak bir yalan söylemişti.
Gulperi annesine sarılarak,
-Ben çıkınca hemen geleceksin ama değil mi?dedi
Gönül
-Evet kızım merak etme.
Diyerek sıkıca sarıldı.
Aradan 1 ay geçmişti. Gönül' u ziyaret etmek için annesi gelecekti. Annesi gelmişken Gönül, Gulperiyi annesine teslim edecekti. Ama Gönül içten içe çok kötü oluyordu. Gulperiden ayrılmak onun için hiç kolay olmayacaktı. Gönül istese gülperiyi daha önce annesine verebilirdi. o Gulperiden hiç ayrılmak istememişti. Ama 6 yasindan sonra mecbur hapisten cikmasi gerekiyordu. Daha fazla onu yaninda tutmazdı. Artık onun için dışarısı daha iyi olacak diye düşünerek kendini teselli ediyordu.Xh
Gönül'ün annesinin ziyarete gelmesine bir gün kalmıştı. O yüzden Gönül Gulperi'nin bütün eşyalarını çantaya dolduruyordu. Doldururken de için için ağlıyordu. Gülperi ile geçirdiği 6 yıl gözünden film şeridi gibi geçiyordu. Füsun Gönül'ün halini çok iyi anlıyordu. Çünkü bir kaç ay önce o da oğlundan ayrılmıştı. Oğlunu 9 aydır görmüyor, ne halde olduğunu bilmiyordu.
Füsun Gönül'ün yanına geldi. Ve yanına oturdu.
-Bu onun için de iyi olacak üzülme. Hem sen onu arada görüp özlemini gidereceksin. (Gözlerini silerek titrek bir sesle) peki ben ne yapayım. Yavrum ne halde ne yapıyor hiç bilmiyorum. Neyse ben seni kendi derdimle darlamak istemiyorum. Sadece iyi düşünmeni istiyorum. Gülperi anneannesi ile güzel bir hayata devam edecek. Yeni arkadaşları olacak. Gezecek, eylenecek, oyuncakları olacak. Lütfen bu kadar üzülme. Dedi.
Gönül
-Evet biliyorum anneannesi ile mutlu olacak. Ama elimde değil Füsun. Benim kizim olmadan günlerim nasıl geçecek.
Füsun
-Bence senin cezan artık azalır. Benim içime öyle doğuyor. Sen de burada çok durmayacaksın. Dedi
Gönül tebessüm ederek,
Senin içine doguyorsa öyle olur. Dedi
Gönül gulperinin bütün eşyalarını toplayıp yatağının yanına koymuştu. Gulperinin yanına giderek son kez kızı ile yatmıştı. Gulperi uykuda iken saatlerce onu izleyip saçlarını okşuyordu. Gözüne bir türlü uyku girmiyordu. Nasıl uyuyabilirdi ki kızı ile son kez yatıyordu. Onu artık bundan sonra daha az görecekti. Bir yandan da sessiz bir şekilde ağlıyordu. Sabaha kadar uymamıştı.
Sabah olunca kalkıp kahvaltı yapmışlardı. Gönül'ün annesi gelmisti. Gonul derin bir nefes aldı. Aglamamasi gerekiyordu. Eger aglarsa Gulperi cok uzulecekti. O yuzden kendini tutuyordu. Gönül ilk defa annesinin gelmesine
üzülüyordu. Gulperi'nin elinden tutarak ziyarethaneye götürdü.
Gulperi anneannesini görünce boynuna sarıldı.
Gülperi
-Anneanne ben seninle gelecekmişim annem öyle söyledi. Annem de arkamdan gelecekmiş artık hep birlikte yaşayacağız.
Gönül'ün annesi başını kaldırıp üzgün bir şekilde gönüle baktı. Gönül'ün gözlerinin dolduğunu gördü. Hemen Gönül'ü de mutlu edecek şeyler söylemeye başladı.
Gönül'ün annesi.
-Şimdi ben seni nereye götüreceğim biliyor musun? Önce pastaneye gidip kocaman bir pasta yiyeceğiz. Sonra seni çok güzel bir parka götüreceğim. Nereye istersen oraya gideceğiz. Dedi
Gönül bunları duyunca mutlu olmuştu. Çünkü Gulperi'nin mutlu olması onu mutlu ediyordu. Hem bir çocuğun yaşaması gereken hayatı yaşayacaktı.
Gönül Gulperi'ye sımsıkı sarıldıktan sonra ona,
-Kendine çok iyi bak. Sen çok değerlisin unutma tamam mı?
Gülperi,
-Anne sen de geleceksin değil mi?
Gönül
-Evet en kısa zamanda ben de geleceğim. Sakın üzülme. Bak sana bir tüyo vereceğim. Sen her ne zaman beni özlersen gözlerini kapa ve beni düşünerek, benimle konuşabilirsin. Bende seni özleyince o şekilde yapacağım. Hadi şimdi sen anneannenle git pastalar bitmeden gidip yiyin. Dedi.
Gulperi
-Tamam anne ben üzülmem ama sende üzülme olur mu ? Dedi
Gönül başını salladı. Daha sonra gulperi'nin yanaklarından öptü. Artık zaman daralıyordu. Gulperi ile anneannesinin gitme vakti gelmişti.
Gönül'ün annesi eşyaları alarak Gönül'e veda etmişlerdi.
Gönül onlara arkasını döner dönmez ağlamaya başladı. Artık kendisini tutmasına gerek yoktu. O yüzden bağıra bağıra ağlıyordu. Belki de bu zamana kadar içine akıttığı gözyaşlarını salmıştı. Koğuşa gelince yatağına oturarak saatlerce hüngür hüngür ağlamıştı. Füsun da onun ile birlikte ağlıyordu. Onu susturmamisti. Çünkü ağlamanın ona iyi geleceğini biliyordu.
Gönül koğuşta ağlarken Gülperi de takside ağlıyordu. Anneannesi eve gitmek için bir taksi çağırmıştı. Taksiye binip Gulperi'nin yanına oturunca onun ağladığını farketti. Hemen Gülperi'ye sarılarak,
-Ama neden ağlıyorsun ben seni gezmeye götüreceğim ya.
Gülperi
-Anneanne ben aslında çok üzülüyorum ben gezmek tozmak istemiyorum. Orada hep rol yaptım sırf annem üzülmesin diye. Anneanne bugün eve gitsek sonra olur mu? Ben annem gelince gezmek istiyorum.
Anneannesi annesinin üzülmesin diye Gulperiye yalan söylediğini anlamıştı.
Gönül'ün hapisten ne zaman çıkacağı belli bile değildi.
Anneannesi,
-Annen çıkıncada gezeriz. Önce sana ogretmis olurum hem olmaz mı?
Gülperi üzgün bir şekilde
-Tamam ama yarın çıkalım ben uyumak istiyorum. Dedi
Anneannesi,
-Tamam bakalım sen nasıl istersen öyle olsun. Diyerek başını öptü.
**Bölümün sonuna geldik **
**Vaktinizi ayırıp okudugunuz icin cok teşekkür ederim:))**
KARAKTER TANITIMI
Gönül dağlı

Gülperi dağlı

Füsun karaca

Yağız karaca

Gulizar

Reyhan

Gönül'ün annesi

Erol (Gulperi'nin babası)