Gülperi annesi ve anneannesi ile birlikte eve gelmişlerdi. Hemen kapıdan girmeden annesinin karşısına geçerek,
-Hoş geldin anneciğim. Sonunda hakkettiğin yerdesin. (Ellerini açarak) Allahım sana şükürler olsun . Dedi ve annesine bir kere daha sarıldı.
Sultan( anneannesi)
-Hoş geldin kızım. Yıllardır hayalini kurduğumuz gün geldi sonunda. Çok mutluyum . İnşallah bundan sonra hep mutlu olacağız. Diyerek göz yaşlarını sildi.
Gönül,
- İnşallah anne . Ben de çok mutluyum. hapiste geçirdiğim o günleri artık hatırlamak bile istemiyorum .
Gülperi
-O zaman hadi hanımlar. Kapı önü sohbetiniz bittiyse şu sofrayı hazırlayalım. Her şeyi bana kitlemeyi düşünmüyorsunuz değil mi? Diyerek herkesi gülümsetti
Hep birlikte içeriye geçtiler. Güzel bir sofra hazırlayıp, hem yemek yediler hemde muhabbet ettiler. O gün akşamlara kadar konuştular. Saat 2 oldu ama hâlâ uyuyamıyorlardı . Mutluluktan saatin kaç olduğunun farkına bile varmıyorlardı.
Sultan (anneanne) saate baktı.
- Ooo saat 2 yi geçmiş yatsak iyi olacak .
Gülperi,
- Olur annemle yatmak çok istiyorum . Tıpkı küçüklüğümde ki gibi . Dedi.
Gönül,
- Ben de çok özledim. Diyerek tebessüm etti.
Sonra Gülperi'nin odasında ki yatağa gittiler. Gulperi yatakta annesine sıkıca sarılarak yattı. Anneside ona sarılıyordu . İkisininde aklından hapiste birlikte geçirdikleri günler geçiyordu. Ama birbirlerine tekrar hatırlatmamak konuşmuyorlardı.
Gönül'un gözünden hapiste geçirdiği günler film şeridi gibi geçiyordu. O günleri düşündükçe ağlayası geliyordu. Ama aglamaması gerektiğini düşünerek kendini tutuyordu. Çünkü Gülperi'nin üzülmesini istemiyordu. Gönül kendini aglamamak için tutarken, bir anda kolunun ıslandıgını farketmişti O an Gülperi'nin ağladığını anladı. Küçükken de bu şekilde ağlıyordu. Asla ağlarken sesi çıkmazdı.
Hemen Gönül Gülperi'nin yüzüne bakarak,
-Kızım neden ağlıyorsun. dedi
Gülperi,
- Bilmiyorum anne sana sarılınca kendimi tutamadım. Hâlâ inanamıyorum. Sanki hiç hapisten çıkmayacakmışsın gibi geliyordu. En çok üzüldüğüm de suçsuz olduğun halde 16 yıl hapiste yatman beni çok üzüyor. Şunu da cok merak ediyorum . Neden sen polislere haydar baba diye birinin olduğunu soyleyince hic sorusturmadan seni hapise attılar. Bu cok sacma degil mi ? . En azından babamin seni döverken, bağırış sesini duyan komşuların ifadesini alsalardı. Ben bu haksızlıkları düşündükçe çok üzülüyorum. Ben haketmedigim halde anne özlemi ile büyüdüm. Bunun hesabını kim verecek. Gercekten haklı olmanın hiç bir önemi yok . Parası olan yada güçlü olan kazanıyor.
Gönül,
-Kızım bunları düşünerek kendini üzme. Ben yıllarca düşündüm, üzüldüm, ağladım. Hiç bir faydası olmadı. Ama şimdi her şey bitti . Bak ben artık burdayım. Bu göz yaşları artık sevinç göz yaşları olsun . Bundan sonra üzülmek yok tamam mı? Dedi
Gülperi,
-Tamam anneciğim. Seni de üzmek istemedim .
Gönül
- peri kızım benim . Sen beni nasıl uzebilirsin ki ? Diyerek başını öptü.
Daha sonra birlikte uyuyup kalmışlardı. Sabah kalktıklarında mis gibi börek kokusu geliyordu.
Gülperi,
-Anneannem gene döktürmüş. Börek yapmış galiba . Keşke beni uyandırsaydı. Yardım ederdim . Dedi
Gönül,
- Gidelim bakalım yapılacak birsey varsa yaparız. Dedi
Birlikte mutfağa gittiler .
Gülperi,
- Anneanne beni neden kaldırmadın ben sana yardım ederdim.
Anneannesi
- Cok guzel uyuyordunuz. Sizi kaldırmaya kıyamadım . Hem ben kendim hallederim o kadar da yaşlanmadım yani. Dedi
Gülperi,
- Onu biliyorum zaten anneanne taş gibisin maşallah. Diyerek gülümsedi.
Guzel bir kahvaltı yaptıktan sonra evin ihtiyaçları için markete gidilmesi gerekiyordu.
Gülperi,
-Anneanne ihtiyaç listesi yaptın mı? Ben hemen ihtiyaçları alayım akşama kalmasın. Dedi
Gönül,
-Ben de seninle geleyim mi ? Biraz gezmiş olurum dedi
Gulperi ,
-Cok guzdl olur anne. Ben hemen hazırlanayım çıkalım o zaman . Diyerek annesinin yanağından öptü.
Gulperi üzerine rahat, spor bir kıyafet giymişti. Saçlarını yukarıdan at kuyruğu yaparak bağladı. Ve hafif bir makyaj yapmayı da ihmal etmedi.
Annesi ise öyle süslenmemişti . O yüzden hemen hazır oldu. Gulperi anneannesinin yazdığı ihtiyaç listesini çantasına atarak, annesi ile birlikte dışarıya çıktı.
Market yürüme mesafesinde olduğu için bir araca binme gereği duymamışlardı.
Gönül,
- Oh mis gibi dışarıda gezmeyi özlemişim. Dedi
Gülperi gülümseyerek,
-Daha seninle bir sürü yerlere gideceğiz anne . Dedi.
Gönül derin bir nefes alarak
-insallah kızım. Dedi
Markete gelmişlerdi. Gulperi anneannesini yazdıklarını tek tek almaya başlamıştı.
O sırada Gönül, bir tane adamın ara ara kendine baktığını farketti. Ama kendine öyle geldiği düşünerek cok aldırış etmedi.
Bütün ihtiyaçları aldıktan sonra poşetlerin birazını Gülperi, birazını da Gönül alarak marketten çıkmışlardı. Yolda giderken bir parkın yanında bank gördüler . Ve biraz yoruldukları için dinlenmeye karar vermişlerdi.
Banka oturunca Gönül poşetleri yanına bırakarak,
- Oh be poşetler de elimi acıtmıştı. Burada dinlenmemiz iyi oldu. Dedi
Gülperi,
- Niye söylemedin anne ben birazını daha alabilirdim . Dedi
Gönül,
- Yok canım o kadar da acıtmadı taşırdım. Hem senin de elin baya doluydu.
O sırada yanlarına minik bir kedi geldi. Kediyi gören Gönül,
- Ayy şuna bak çok tatlı. Nasıl da kendini sevdiriyor. Dur poşette ona vereceğim bir şey vardır. Diyerek poşetin içinden bir parça salam çıkardı.
Gönül,
- Bunu sever . Şu ağacın dibine koyayım da yesin diyerek banktan kalktı.
Ağacın dibine salamı koyarken diğer bankta oturan adam dikkatini çekti. Çünkü o adam markette ona bakan adamdı. Bir anda Gönül telaşlandı. Hemen Gülperi'nin yanına gitti.
Gönül,
- Kızım sana bir şey diyeceğim ama sakın tepki veripte yana falan bakma.
Gülperi,
- Ne oldu anne . Beni korkutuyorsun .
Gönül,
-Tam emin değilim ama az önce biz markette iken adamın biri sürekli bana bakıyordu. Ben ona bakınca kafasını ceviriyordu. O zaman tesadüftür diye düşünerek aldırış etmedim. Ama aynı adam senin yan tarafında ki bankta oturuyor . Ben kediye salam verirken gene bana bakıyordu. Ben onu görünce hemen kafasını başka tarafa çevirdi. Bizi takip ediyor olmasın.
Gülperi tam dönüp bakacakken Gönül,
- Sakın kızım orya bakma.
Gülperi,
- Ne yapacağız şimdi. Emin misin anne? aynı adam değildir belki. Dedi
Gönül,
- Evet eminim. Takım elbiseli iri bir adam. Şimdi en iyi çözüm eve gitmemek . Yani bizi takip ediyorsa evimizi öğrenmesin. Hem gittigimiz yere gelirse bizi takip edip etmediğini öğreniriz. Dedi
Gülperi,
- Konuşsak belki bizi tanıdığı birine benzetiyordur. Ya bizi takip etmiyorsa , boşuna endiselenmiş oluruz
Gönül,
- Saçmalama Gülperi. Sence bizi takip ediyorsa söyler mi? Tabiki de takip etmiyorum diyecek . Biz eğer bizi takip ettiğinden emin olursak o zaman hesap sorabiliriz. Belki de bizi takip etmiyordur . Bana öyle gelmişte olabilir tabi. Dedi.
Gülperi,
- Haklısın anne . O zaman buraya yakın bir yerde güzel bir kafe var orada bir şeyler içelim. Hem gezmiş oluruz . Dedi
Gönül,
- Tamam hadi gidelim . Dedi
Birlikte kafeye gittiler . Posetleri bir kenara koyup masalardan bir tanesine oturdular.
Gönül bir yandan kahve içiyor bir yandan da sağa sola bakıyordu. Ama o adamı göremedi.
Gönül,
- Ben evham yaptım galiba . Baksana adam madam yok . Boşuna buraya geldik galiba. Dedi
Gülperi,
- Zaten bizi neden takip etsinler ki .
Gönül,
-Doğru söylüyorsun kızım . En iyisi eve gidelim . Dedi.
Ellerinde poşetler ile eve doğru yürümeye başladılar. Gönül arada sağa sola bakıyordu. İçinde biraz kuşku vardı. O adamdan çok şüphelenmişti. Eve geldiklerinde anneannesine hiç bir şey söylemediler. Çünkü onunda endişelenmesini istemiyorlardı.
Öğleyin gene hepbirlikte yemeklerini yediler. Yemekten sonra hemen Gulperi bulaşıkları yıkadı. Anneside ona yardım ediyordu.
Gönül biriken çöpleri görünce,
- Gulperi ben bu çöpleri atıp geleyim. dedi
Gülperi,
- Anne sen yorulma ben atarım. Dedi
Gönül,
- Yorulmam ben . Sen temizlemeye devam et . Dedi
Çöp poşetlerini alıp dışarıya çıkmıştı. Çöpleri atıp tam apartmanın kapısından eve girecekti ki, O esnada gene o takım elbiseli adamı gördü. Adam ona doğru yürürken, Gönül ona bakınca, bir anda arkasını dönerek geri gitti. Gönül iyice korkmaya başlamıştı. Hemen apartmana girip kapıyı kapattı. Koşar adımlarla eve çıktı.
**Bölüm sonuna geldik **
**okudugunuz için çok teşekkür ederim. Sizleri çok seviyorum İyiki varsınız ** :)))