Merhaba ben Gabriella ve size mutluluğa nasıl mahkûm olduğumu anlatıcam .
Yıl 2022 21 Haziran gibi bir gün hocam Silya hanım bizi son kes okul bittikten sonra görebilmek için piknik düzenlemişti
Ve maalesef o gün birşey olmuştu
Gabriella : anne hiç bir don yok çekmecemde neden
Anne : çünkü hepsi şuan yıkanıyor
Gabriella : ama çok geç kaldım
Anne : benim yapabileceğim birşey yok
O gün pikniğe çok geç kalmıştım ve ben dakik bir kızdım bu durum beni çok sinir etmişti yani sadece bir don için buluşmaya gidemicektim benimde aklıma lanet olsun ki bir fikir gelmişti annemin gençlik zamanında benimle aynı ölçüdeydi bende annemin eski bir donu nu alıp giydim
Şuan giydiğime okadar pişmanımki... Meğerse annemin bir hastalığı varmış ve bu bulaşıcı bir hastalıkmış ve adı hemanjiomlar mış yani gül lekeleri
Bu hastalık genelikle çocuklarda görülürmüş ve iyi huylu damar tümörleri olarak biliniyormuş
Ben her stres yaptığımda yani üzüldüğümde ağladığımda kaygılandığımda endişelendiğimde korktuğumda kısacası mutluluk dışındaki herhangi bir duygu yaşadığımda yüzümde sırtımda karnımda belimde boynumda kolumda lekeler çıkıcakmış
Ayrıca sadece buda değil sıcak yicek içicek yiyip içemezsiniz markaten satılan abur cubur ları alamazsınız parfüm sıkamaz sınız
Kısacası doğal yaşamalı ve herzaman mutlu olmak zorundasınız
Bu lekeler normal insanlara zarar vermezler ama benim gibi çok fazla strese giren bir insan için biraz tehlikeli olabiliyorlar mesela-duygularımı içimden yaşasam bile fayda etmiyiceği için daha fazla stres yapıyorum o lekeler çıkınca sinirleniyorum güzeliğimi kaybedicem diye kaygılanıyorum Hiç bir zaman gerçekten mutlu olamıyorum Arkadaşlarım beni sevmiyor herkez benimle dalga geçiyor kendimi bazen melek yapmak istiyorum ama sırf olayın içinde bulunmamak için biz seni seviyoruz bunu yapamazsın diyip yine üzüyorlar Biz ne zaman büyüdük ve biz ne amaçla gelecekteki çocuklara kötü örnek olduk Şimdiki çocukların ellerinde telefonlar arkalarında kendilerinden 20 yaş büyük sevgilileri önlerinde 5 yaşlarındaki yüzü makyajlı gözü yaşlı savunmacı kardeşleri Bunları görünce aslında çocuken yaşatıkları acı beni hep dışlamaları herkezin beni kulanmaları bunların yanında bir hiç gibi kalıyor ama yinede insan ister istemez üzülüyor Lekeler hiç bir zaman çıkmıyor çıkmadı da onları yok etmek için okadar yol denedimki tahmin bile edemezsiniz Yok olmasının tek yolu mutlu olmam ama hiç bir zaman mutlu olamicamı sende dahil bütün dünya biliyor Belki birkaç saniye mutlu olabiliriz ama o bir kaç saniye bana yetmiyor işte Duygular insana lazım dır insanlar ona ihtiyaç duyar O gün piknikteyken çok eylendim dans ettik yemek yedik ve bir çiçekçi bana buket olarak çiçeklerini verdi al ve sevdiğine ver demişti ve sınıfımızda ki Yun nu gösterip sevgilin çok yakışıklı birbirinize çok yakışıyorsunuz demişti Yalan söyliyemem gerçekten çok yakışıyorduk sınıftayken sürekli konuşurduk o çok akılıydı matematik ten hep 90 - 100 alırdı ama okuldan sonra çalıştığı için hep çok yorgundu ona rağmen sürekli benimle ilgilenir benimle uğraşırdı Sürekli saçlarımla oynardı aslında çok hoşuma gidiyordu bunu yapması ama sürekli Gabriella : yun artık dur bunu yapmandan hiç hoşlanmıyorumDerdim oda Yun : ama çok güzel kızıyorsun Derdi bunu demesi güzelmi yoksa kötümü bilemem ama gerçekten çok hoşuma gidiyordu Yun ile ilk okuldan beri arkadaşız kuzenim mark gitiğinde oda yeni öğrenci olarak gelmişti Mark ı severim ama iyikide taşınmışlar demek istiyorum çünkü biz Yun ile ayrılmaz bir ikiliydik Yun beni hep korur kötü kelimelerin anlamlarını öğretir bunları duyarsan onlardan uzaklaş derdi bende onun şakalarına güler bende ona şaka yapar üzgün olduğunda mutlu olduğunda onun yanında olurdum Kısacası birbirimize hep sahip çıkardık arkanızı kolardık liseye geçtiğimizde oturduğu siteyi öğrenmediğim için birbirimizden ayrı düştük O günden sonra çok üzülmüştüm son günümüzde bile bana tırmanma duvarında nasıl tırmanıcağım hakkında şeyler öğretmeye çalışmştı belki öğretememişti ama yine gülememi sağlamıştı Kim bilir belkide onunla tekrardan karşılaşabilriz belimi olur belki beni hikayemden hatırlayıp gelir bunu diyer bölümler de görüvericez O zamana kadar güle güle ( 1 .ci bölümün sonu )
