Hoş geldiniz yeni bölüme canlarım.
Bir duyuru yapmak istiyorum farkında değildim ama Kara ve Beyaz biraz daha ön planda gibi olmuş. Bu yüzden bu bölümden ve bundan sonrakilerde buna dikkat ederek ilerleyeceğim inşallah. Buradan soranlara toplu cevap olsun.
ozlem_okatanbeni takibe almanızı istesem ailemiz daha da büyüse kötü olmaz canlarım.
oylarınızı ve yorumlarınızı bekliyorum.
Keyifli okumalar
GÜL'DEN..
Arabanın içinde kafamı dışarı çevirerek baktım. Kartal şoför koltuğunda arabayı sürerken üstümde gezen gözlerini hissedebiliyordum. Direk havalimanına geçiyorduk. Artık sevdiğim adamı ziyarete gelemeyecektim.
"Balayına gitmek istediğin özel bir şehir var mı?" dedi Kartal bakışlarımı ona doğru çevirdim.
"Ne balayı?" dedim istemsiz.
"Ne demek ne balayı karıcığım? Evlendik ya biz. Her evli çift gibi bizde balayına gideceğiz." dedi Kartal gayet ciddi bir edayla.
"İstemiyorum. Bana söz verdin rızam dışı dokunmayacaksın bana. Eğer artık karımsım benimsim felsefesinden yola çıkacaksan Kartal bana o evde dokunacaktın!" dedim bütün hiddetimle bağırarak. Kartal'ın ani fren yapması ile öne doğru savruldum.
"Bunu yapmayı kes! Kullanmasını bilmiyorsan oturma oraya!" Bu kaçıncı olmuştu. Zararını yaşayan ben oluyordum.
"Bir daha o evdeki olan şeyleri hatırlatma." Kartal büründüğü ciddiyetiyle arabayı tekrar hareket ettirerek yola devam etti.
"Sende hatırlatacak şeyler söyleme. Balayıymış! Beh! Ben seninle bırak aynı yatağa aynı odaya girmek isteyecek miyim sor bakalım? Bundan sonra Mardin de ki Gül'ü unut Kartal bey. O kız sana abi diyordu, seni küçükken azda olsa seviyordu ama bu Gül artık sana ne abi diyecek nede seni günahı kadar sevecek. Elbet ben önce senin sonra diğerlerin burnundan getireceğim hayatından aha buraya yazıyorum." aynadan bana bakan gözlerinin içine bakarak sözlerimi bitirdim.
"Yaz Gülüm yaz. Bende ismimi o kalbine güzellikle yazdıracağım aha bende bunu buraya yazıyorum." dedi tek kaşı havaya kalkarken kafasını hafifçe eğdi..
"O boşanma belgelerini kendi ellerinle getireceksin bana. Diz çökeceksin imzala diye." sözlerime erkeksi ses tonuyla küçük bir kahkaha attı. O ses telleri birbirine girip boğulasıça!
"Kendi ayaklarınla geleceksin bana. Seni seviyorum Kartal'ım diye." dedi gözlerimi irice açarak ona tekrar baktım.
"Yalvarırım git artık hayatımdan seni sevdiğim güne lanet olsun diye diye geleceksin bana." kafasını iki yana sallayarak telefonundan bir şeyler yaparak uğraştı. Sonra telefonundan açtığı türkü arabada son ses çalmaya başladı.
"Hele Meyrem meyrem meyrem, Kele meyrem meyrem meyrem" diyerek şarkının sözlerine eşlik etmeye başladı. Mutlu günüydü sonuçta, sevdiği ile evlenmişti. Bakışlarımı ondan çekerek kollarımı göğsümde bağdaş yaptım. Dışarıya bakarak ağızımın içinde söylendim.
"Meryem kadar başına taş düşsün. Bende ilk günden inşallah dul kalırım."
İncilerimi sessiz sessiz akıtmaya devam ettim.
*******
Hissettiğim sıcaklık ile üşütüğümü fark ettim. Sıcaklığa daha çok sokuldum.
"Abi yengemin bu kadar uyuması normal mi? İstanbul'a geldik hala uyanmadı. Uyandırsana kızı." Perinin uzaktan gelen sözler ile bilincimi toplamaya çalıştım.
"Peri hadi abiciğim evine." Kartal kardeşine söylenerek kovuyordu.
"Seni nankör evlenince böyle mi oldu? Hıh gidiyorum!" Peri abisini paylaşmak istemediğini daha nasıl ifade edebilirdi ki. Sanki abisin paylaşmak isteyen vardı!
Peri'nin giderken çarptığı çelik kapı sesi ile tamamen bilicim açıldı. Gözlerimi kırparak açtım görüş açıma ilk Kartal'ın kırışmış gömleği ve çenesi girdi. Kendimi toplayarak hangi ara çıktığımı bile bilmediğim Kartal'ın kucağından yavaşça indim.
"Uyandın mı? Kartal'ın sorusuna gözlerim açık dönüp baktım. Aptal mıydı bu adam uyandığımı görmüyor muydu.
"Hadi gel uykunu daha açmadan odana çık uyu." elini bel oyuntuma koyması ile onu dirseğimle ittim.
"Sakın bak. Sakın dokuma bana." gözlerimi ondan çekerek merdivenlerin ucunda olduğumuz için yukarı kata doğru çıkmaya başladım. Oda yukarıda olmalıydı olmasına da ben bu adam ile aynı evde olmam yetmezmiş gibi birde aynı odada kalamazdım. Onu odadan nasıl atacaktım? İnadı tutarsa ne yapabilirdim. Arkamdan gelen adımlar ile omuzumun üstünden ona doğru baktım.
"Bakma öyle gözleri kısarak. Aynı odalarda kalmayacağız. Kendin geleceksin Gül hanım koynuma." elleri cebinde yanımdan geçerek koridorun sağ tarafını gösterdi.
"Bu taraf da benim odam var." dedi bana neyse odasından gülerek göz kırptı.
"Hani gelmek istersin diye söylüyorum." dedi gözlerimi devirdim. Koridorun sol tarafını gösterdi.
"Bu tarafta da senin oda var sevdiğin şeylere göre kendim hazırladım." dedi o nerden bilecekti benim sevdiğim şeyleri.
"Bak seninle bu konuyu ilk ve son kez konuşmak istiyorum beni dinlersen." dedi merdivenleri çıkıp onun gösterdiği odama doğru yürüdüm üstümde ki siyah elbise ile beraber.
"Lütfen dinle.." derin bir nefes alarak sırtım ona dönük koridorda durup bekledim ne konuşacaksa biran önce konuşsun sonrada gidip yatmak istiyordum. Sonuçta yarın enerjik olmalıydım onları yeni Gül ile tanıştıracaktım.
"Haklısın beni sevmemekte. Sevdiğini öldürdüm ben senin. Her şey biranda olmayacağının da farkındayım." yüzüm düşmüştü. Onu öldürdüğünü ne kolay söylüyordu o dudakları. Boğazıma oturan his ile başımı yere eğdim.
"Kartal nasıl bir adam sende biliyorum.. Ama sende şunu bil ben sadece seni sevdim. Ben böyle olalım hiç istemedim. Hatta inanmazsın onun ölmesini bile istemedim.. Ama hayat bu ya isteklerimize göre akmıyor işte. Bazı şeyler bazen istemediğimiz gibi oluyor. Ben böyle bir sevdaya düştüm ki geçmiş zerre umurumda değil. Gurur falanda kalmadı bende. Bundan sonra seni bekleyecek bir adam var karşında. Seni seven bir adam.. Ve senin de beni sevmeni bekleyen bir adam. Korkunda olmasın yıllardır beklediğim gibi bekleyeceğim senin rızan olmadan hiç bir şey olmayacak. Bunun sözünü verebilirim sana bu konuda güven en azından bana." dedi kafamı yerden kaldırarak gösterdiği odaya girdim. Kapıyı kapattım ışığı açınca kapının üstünde duran kilidi çevirdim. Bu ona cevap olmuştur umarım.
Ona güvenmek mi? Diğer yılana sarılarak uyurum daha iyi.
Odaya döndüğüm an gördüklerim ile ağızım açık kaldı. Gözlerimi kırpıştırarak baktım. Biraz önce o sözleri konuşan adam mı bunu yapmıştı bana.. Başım döndü sanki gözümün önü karardı. Gözlerimi sıkıca yumdum, ellerimi sıkarak boğazımda büyüyen yumru ile ağlamaya başladım. Gözlerimi tekrar açarak baktım hayal değildi gerçekti..
Yanaklarımdan akan yaşlar ile yavaş yavaş adım attım. Duvar kağıdında ki fotoğraflara içim acıyarak baktım. Odanın içinde dönerek baktım her yerdeydi.. Geri geri gittim kilitlediğim kapıyı hızlıca açarak odadan kendimi dışarı attım. Hıçkıra hıçkıra ağlayarak nefes almaya çalıştım. Ne kadar süredir nefes alamıyordum farkında değildim.
Puslu görüş açıma giren merdivenlere çökmüş başı yerde düşünen Kartal'ı görmem ile yanına doğru yürüdüm.
"Allah belanı versin senin! Ne istiyorsun benden! Ne! " diyerek bir yandan ağlıyor bir yandan ona bağırıyordum.
"Ne oldu Gül?" dedi benim halime şaşırarak ayağa kalkarak saniyeler içinde yanımda bitti, sakinleşmem için elimi kolumu tuttu. Onu iterek ona vurmaya başladım. Bir tür sinir krizi geçiyordum
"Senden nefret ediyorum.. Neden yaptın o odayı bilerek öyle hazırladın değil mi? Senin odana geleyim diye.. Şu kadarcık ya şu kadarcık senin sözlerine inandığıma pişman ediyorsun beni. Mutlu oldun mu al duramadım o odada" iç çekerek yere çöktüm. Parmağımda duran yüzük gözüme şimdi çarpmıştı sinirle onu da çıkarıp ona doğru attım.
"Gül'üm sakin ol ne oldu. Sevmedin mi odanı? Tamam özür dilerim ben rengini hemen yarın değiştiririm. Mobilyalarda hoşuna gitmediyse onları da hallettiririm. Sen niye döktün hemen incilerini kıymetlim. Ben kırmızıyı seviyorsun diye mobilyayı gül desenli olarak özel yaptırdım. Duvarda ki gül çizimlerini sana özel çizdim eğer onlarda canını sıktıysa ben şimdi gider boyarım." dedi yanımdan kalkıp odaya doğru gitti panikleyerek
"Bu ne lan! Bunu kim yaptı!" dedi Kartal kükreyerek bağırdı.
Başımı duvara yaslayarak ağlamaya devam ettim.
.
.
.
.
Biraz yazmışken atayım dedim. Yarında yeni bölüm atarım had iyi geceler canlarım💖🙏😊
