Beyaz.
Bem beyaz bir yer.
Neredeydi bilmiyordu Luna.
Ne yapacağını bilmiyordu.
Çok parlak bir ışık gördü. Yavaşça ayağa kalktı küçük adımlarla ışığa doğru yürüdü. Bir taht vardı, üstünde oturan gözleri beyaz kumaş ile kapalı. Yüzünde ufak bir sırıtış olan bir adam;
"Merhaba Luna sonunda geldin"
Luna anlam veremedi. Şuan neredeydi ve bu adam kimdi ?
"Haha aklındaki soruları cevaplayacağım küçüğüm"
Adamın büyük bir asası vardı. Tahtından yavaşça kalktı ve lunanın hizasına doğru eğildi.
"Hayatın zor du değil mi ? "
Luna başını evet dercesine salladı. Hala olayın şokunu atlatmaya çalışıyordu.
Adam lunanın minik elini tuttu. Onu kucağına aldı. Luna adamın ne kadar uzun olduğunu o an fark etti.
Adam onu küçük bir su birikintisine götürdü. Az önceki ortamdan çok farklı biryere gelmişlerdi. Suyun içinde altın sarısı bir balık vardı ve yanında simsiyah başka bir balık vardı.
Luna elini suya daldırdı balıklar sanki onunla dans ediyordu. Adam lunanın kulağına eğildi
"Yolunu bulmak istiyorsan kendi yolunu çiz ve bunu yaparken sana hediyelerimi vereceğim"
Bir an su lunayı çekti. Derin bir boşluğu doğru sürüklendi.....
Luna uyanınca nefes nefese kaldı. Babasıyla yaşadığı olayın üzerinden 12 yıl geçmişti ama hâlâ aynı rüyayı görüyordu.
Saate baktı ve yataktan kalktı, üstünü giydi. Çantayı kapının önünden alıp ayakkabılarını giydi.
Dünyası artık eskisi gibi değildi daha güvenli olmuştu tabiki bu yeterli değildi.
Ama koruyucular sayesinde eskisinden daha iyi bir şekilde yaşıyordu.
Yolda kulaklığını takıp yürümeye başladı. Bugün sistem 18 yaşına gelen çocukların seviyesini tespit edecekdi.
Luna o çocuklardan biriydi. Telefonundan cps baktı ve önünde durduğu kocaman bir binayı gösteriyordu.
İçeri girdiğinde onun yaşında bir sürü çocuk vardı. Luna da boş bir duvara yaslanıp telefonundan müziğin sesini açtı. Sonra içeriye
bir kaç Adam girdi ve onları simülasyonu odasına götürdüler. Luna bile etkilenmişti devasa bir boyutu vardı bu odanın.
Her birinin başlarına kasklar geçirdi ve simülasyon başladı.
Luna kendini şehirlerinin bir kopyasında uyandı. Sahte olmayacak kadar gerçek bir teknolojiydi. Luna binalara saldıran canavarları görünce anladı burası onlara yapılan bir testi.
Binaya doğru ilerledi bir sürü çocuk canavarları durdurmaya çalışıyordu ama gerçekten durdulması zor olan canavarlardı.
Luna yerde olan kılıçları gördü içine bir an bir ürperti girdi. İntikam....evet içinde olan his buydu. Babasına yapılanı hatırladıkça öfkesi bir o kadar artıyordu..
Kılıcı tereddüt etmeden eline aldı. Arkasında yaklaşan canavarı tek hamleyle ortadan ikiye ayırdı. Binadaki tüm canavarları yok etmeye başladı içinde bir enerji vardı kontrol edemediği bir enerji.
Test başarılı bir şekilde bitmişti bir an kafasındaki kaskı bir kadın çıkardı. Şaşkınlıkla kadına baktı Luna.
Kadın lunaya şöyle dedi;
"Merhaba Luna Ben lily ve üçüncü kademe bir koruyucuyum"
"Aaa......şey......peki"
Lily yanında bir adam daha vardı ve kesinlikle Lunaya bakıyorlardı ama neden?
Lily anlamış olacak ki;
"Ah bu yanımdaki kişi Victor o ikinci kademe bir koruyucu biraz kabadır ama alışırsın"
"Peki benden ne istiyorsunuz?"
"Testis başarılı olarak bitiren ilk kişi sensin bu senin özel olduğunu gösterir Luna"
Victor sırıtarak;
"Hah bu ucube küçük kız mı özel kişi? Ah Tanrım cidden "
"Victor bu çok kaba "
"Lily seni sevmesem şuan delirdiğini düşünürdüm "
Luna Victora göz devirerek;
"İyi flört de ettiğinize göre şimdi beni rahat bırakır mısınız? "
"Peki luna ama sonuçları bekle güven bana" dedi Lily.
Luna başını salladı ve ikiside uzaklaştılar. Bir an lunanın önünde bir teknolojik bir pencere açıldı.
{Sistem} merhaba! Ben sistem
Luna yerinden sıçrayarak yere düştü.
"Ah babanın süt kasesine böcek düşsün....ah Tanrım"
{Sistem} hakaret ettiğine göre artık tanışa biliriz değil mi Luna?
"Beni tanıyorsun sanırım televizyon kafa"
{Sistem} haha berbat bir espiri anlayışın var
"Aynen aynen, şimdi çıkar ağzındaki bakalyı ? Ne istiyorsunuz benden?"
{Sistem} senin gücünü tespit için gönderildim
"İyi yap bakalım"
Luna göğsüne kollarını kavuştutarak bekledi. Sonra sistem mavi bir ışıkla lunayı taramaya başladı ışık bir an kırmızı oldu.
"Lan neler oluyor"
{Sistem} gücün tespit edilemedi !!
"Bu ne demek şimdi"
{Sistem} sen "sonsuzluk kralı" seviyesinde sin.
"Yani ??"
{Sistem} sen sonsuz bir güce sahipsin.
"Of saçma saçma konuşma cıvata. Ben zeki bile değilim matematik notumdan bahsetmiyorum bile"
{Sistem} evet zeki olmadığını anlamak çok da zor değil ! Ama zekâ ve yetenek ayrı şeyler Luna.
"Kahretsin! Robot bile bana laf sokuyor"
{Sistem} haha....ama bu iyi bir şey
"Nasıl yani?"
{Sistem} ben seni tespit edemiyorum yani senin seviyeni belirleyemiyorum. Bu senin bağımsız bir güce sahip olduğunu gösterir.
"Vay anasını ! Bula bula beni mi buldular"
{Sistem} orası sorgulanır haha!
"Of sinir bozucu şey gidiyorum ben"
ayağa kalktı ve binanın çıkışına doğru ilerlerken bir an lunanın kolunu biri tuttu.
"Nereye gidiyorsun küçük kız? "
.
.
.
.
.
(Devam edecek)
(~￣³￣)~
