Bugün luna nın doğum günüydü beş yaşına giriyordu. Annesi ve abisi bu kaos dünyasında gözlerini yummuştu. Sadece babası ve o kalmıştı.
Babasının işten dönmesini dört gözle bekliyor du çünkü dışarıya çıkması yasaktı. Ahşaptan yapılma kapılarının önünde bekliyordu Luna. Babasının ona söz verdiği pastayı hayal
ediyordu.
Annesinin anlattığı şeyleri düşünmeye başladı. Annesi ona dünyanın eskiden hiç yaratıkların olmadığını ve herkesin özgürce dışarıya çıka bildiği bir hayatı anlatmıştı.
Luna hep dilerdi böyle bir hayatı. Annesi babası abisi ve Luna....
Başını iki yana salladı bu düşüncelerden uzaklaşmak için sonra bir an büyük bir ses yankılandı.
Luna çok korktu bu ses o bildiği sesdi.... çığlık sesleri...bu kesinlikle insanların çığlık sesiydi.
Luna babasının öğrettiği gibi odasından çantasını aldı. Bu çantaya ihtiyacı olan herşeyi koymuştu babası.
Yangın merdivenine doğru gitti ve yavaş yavaş inemeye başladı. Küçük bacakları hızına uyum sağlamaya çalışıyordu.
Yangın merdiveninin sonuna geldi. Hemen "afet toplanma" bölgesine gittmek için hızla koşmaya çalıştı.
Büyük bir canavar gördü uzaktan bile görülüyordu. Tek bir tane değildi....ilk defa bu kadar canavarı bir arada görüyor du.
Şimdi daha çok telaşlandı babası için ama ona söz vermişti afet toplanma alanına gideceğine dair. Koşarak oraya yöneldi bir sürü insan vardı. Korkmuş..... yaralı...ve tedirgin. Luna bir kenara otururp endişe ile beklemeye başladı.
Koruyucular gelmişti bu kişiler özel güçleri vardı. Luna koruyucuları hayranlık ile bakıyordu. İnsanlara biraz yorgan ve yiyecek verdiler sonra Üzerine sihir ile bir kalkan oluşturdular. Biraz olsun ortamın havası değişmişti ama canavarlar afet toplanma alanına yaklaştı.
Kalkanı kırmak için saldırıyordu canavarlar. Luna ve diğer insanlar sessizce ağlıyorlar dı.
Luna çok korkmuştu koruyucular çok çabalıyordu kalkanı güçlendirmek için ama canavarlar daha fazla vuruyordu.
Luna panikleyen insanlara baktı belki ölüm düşündüğünden daha yakındı aklına babası geldi daha fazla ağlamaya başladı. Sakın kalmaya çalıyordu ama yapamıyordu.
Bir an canavarlar hepsi kafalarından kesildi ve öldü. Bunu kimse beklemiyordu Luna bunu yapan kişiye bakmak için ayağa kalktı.....bu kişi babasıydı o koruyucu üniforması giyordu üstü kan içindeydi.
Kızını gördü kalkanı kıracak kadar hızlı koştu ve ona sarıldı ikiside ağlıyordu. Luna babasının kanayan yarasını gördü. Babası ona bakarak;
"Canım kızımın doğum günü ve ona bir hediyem var "
Zayıf bir gülümsemeyle luna nın eline bir kutu verdi sonra yavaşça yere düştü göz bebekleri büyüdü ve....öldü
Tüm koruyucular babasının etrafında toplandı. Luna şok olmuştu az önce bu dünyada en değer verdiği kişiyide kaybetmişti.
Artık kimsesiz di.....
Artık yalnızdı....
Babasının verdiği kutuyu göz yaşları eşliğinde yavaş yavaş açtı. İçinden bir not ve küçük bir toka çıktı.
Not da şöyle yazıyordu;
SEVGİLİ KIZIM LUNAYA
tatlı prensesim nasılsın?
umarım doğum günü hediyeni beğenmişsindir
umarım evimizde pasta yiyoruzdur
bunu yazmak için çok düşündüm
tatlı kızım benim ne iş yaptığımı hep sordun
artık cevap vere bilirim sanırım.
ben bir koruyucuyum ve seni herşeyden koruyacağım.
sana verdiğim toka annene aitti ona iyi bak
sevi seviyorum
sevgilerle baban
Küçük elleri titredi ağlamaya başladı ama bu küçük bir kızın mız mız ağlaması değildi bu bir ağıttı bu bir acı feryadıydı.
Gözleri kapandı ve Usul usul yere düştü...
(DEVAM EDİYOR)
