"Ne düşünüyorsun ? " dedi bana bakarak. "Neyle ilgili ? " dedim cevap vermemesini umarak. "Olayla ilgili. " diyerek cevap verdi . Neden merak ediyordu ki düşüncelerimi .Ne söyleyecek yalanım ne de cevabım vardı.
"Bilmiyorum " dedim "Sence kim yaptı ? " diyerek konuyu devam ettirdi. Neden sorduğunu anlamaya çalışırken bir cevapta bulmaya çalışıyordum. Yorulmuştum, gergindim ve endişeliydim . Konuşabilirdik ama bu konu hakkında değildi. "Sence kim yaptı ? " diyerek konuyu ona yönelttim. Cevap vermedi .Ama bir tahmini olduğu kesindi . Daha çok vereceğim cevaba odaklanmış gibiydi.
"Bilmiyorum herkes olabilir " iç çektikten sonra konuşmaya devam ettim . "Yeni geldiğim bir yerde kime güvenebilirim ki ? "
"Kimseye hiçbir zaman güvenme " dedi kararlı bir sesle . Koyu yeşil gözlerine baktım kararlıydı ciddiydi .
"Sana bile mi ? "
"Bana bile " Zaten kimseye güvenmediğimi söylemedim . Aklımdaki tek soru neden bunları sorduğuydu . Gökyüzü kararmaya başlamıştı.
"O zaman kimseye güvenemezsem " dedim . "Evet " diyerek cümlemi tamamlamaya teşvik etti .
"Hep yalnız mı kalacağım?" Cevap vermedi zaten bir cevap beklememiştim.
Bulutlar gökyüzünde yerini koruyordu. Koyulaşan mavinin yanında beyazdan şekiller .Güneşin ışığı uzaklaşmaya başlamıştı ama yine de gölgeler bırakıyordu arkamızdan. Alp'e baktım bir süre .Benim yaptığımdan mı şüphelendiğini anlamak için . Yüzü ifadesizdi . Konuşmaya niyeti yoktu canım sıkılmıştı .
"Gözlerin gün batımıyla uyumlu " dedim .Gözleri bana dönüp üzerimde kaldı.
"Benim gözlerim koyu yeşil gökyüzü mavi " dedi "Yani ? " dedim
"İkisinin ne alakası var " dedi.
"Benziyorlar " dedim sinirlenmiş bir çocuk gibi hızlıca .Gülmeye başladı. "Anlarsın bir gün " deyip konuyu değiştirdim . "En sonunda bulacaklar. " dedim ve konuşmaya devam ettim . "Evet uzaktan belli olmuyor ama çürüyünce ne olacak " dedim . "Kimse o sırada ne yaptığının farkında değildi ki " Ben farkında mıydım ? diyerek kendimi sorguladım.
"Sen farkında mıydın ne yaptığının ? " Konuşma gereği duymadan kafasıyla onayladı. Evime yaklaşmıştık. Sönmeye başlayan güneşin ışığıyla beraber gölgelerimizin belirginliği kayboluyordu.
"Evime yaklaştık istiyorsan git " dedim sabırsızca.
"Evine kadar bırakacaktım evinin yakınına kadar değil " dedi cevap olarak.
"Hayatın iyi gidiyor mu ? " diye sordu. Beklemediğim bir soruydu. Günlü olarak sorulabilecek bir soruydu ama altında bir anlam varmış gibi hissettim. "Sayılır " dedim ses tonum sayesinde daha anlamlı bir cevap verdim.
Gittikçe yavaş yürümeye başlamıştık .Belki de kurnazlık yapma zamanı gelmişti . Gözlerimin parlaklaştığını hissediyordum bu fikirle beraber. "Oturalım mı ? " dedim yakınımızda olan rastgele bir bankı elimle göstererek . Omuz silkti . " Gel oturalım " dedi hemen ardından.
"Ben gelmeden önce grup nasıldı ? " diye sordum. Gözleri etrafta dolaştıktan sonra ağırlaşarak bana döndü. "Sen geldiğinde nasılsa öyleydi . " dedi . Tekrardan bir soru sordum . "Grupta kime güvenirsin ? " diye sordum . "Kimseye güvenmiyorum " dedi . Başka bir şey soracakken konuşmaya devam etti. "Sarp ve senin dışında kimseye inanmam " dedi beni şaşırtarak.
Neden ben ? Neden ben ?
"Sarp tamam ama neden ben ? " diyerek aklımdaki soruyu ona yansıttım.
"Daha yeni geldin bizi tanımıyorsun , tanımadığın insanlara kolay kolay yalan söyleyemezsin " sessizleştim . Doğru mu söylüyordu ? Yalan söyleyemez miydim ? Deneme isteği doldu içimde , merakım güçlendi ama kendimi durdurdum .
" Hayatın iyi mi gidiyor ? " diye bana sorduğu soruyu ona sordum. "Çok iyi " dedi coşkuyla.
"Evin buraya yakın mı ? " diye sordum öylesine ama üzerindeki etkisi ağır olmuştu ."Neden sordun ? " dedi ."Öylesine " dedim nazik bir şekilde.
"Yakın " diyerek kestirip attı. Sonradan konuşmasına devam etti . "Ama senin evinde daha yakındır . " Tehdit mi etmeye çalışıyordu yoksa sadece aklından geçeni mi söylüyordu? Aynı anda ikisini de yapabilir miydi ? Aklımdaki düşüncüleri dağıtmak için bir soru daha sordum .
"Grupta en çok kimden şüphelenirsin " Söylediği kişileri kestirmeye çalıştım , ama tahmin edemedim . Cevap vermedi , sessizlik uzadıkça uzamıştı . Birkaç soru daha sormak istiyordum ama cevap vermeyeceğinden emindim .
" Gel gidelim " dedi ve kalkama yardım etmek için elini uzattı . Ben kalkıp oturduğumuz yer tozlu olduğu için üzerimi silkelerken birkaç tane itfaiye arabası gördüm . Biz nereden geldiysek onlarda oraya gidiyordu. Benim gözlerimi diktiğimi gören Alp 'te onlara bakmaya başladı. Sonra telefonunu cebinden aldı. Havada dumanlar gökyüzünün maviliğine siyahlar karıştırıyordu.
"Bizim cesedi sakladığımız yerde yangın çıkmış .20 dakika önce , sebebi tam olarak bilinmese de elektrik direklerinden şüpheleniyorlar . " Biz oradan ayrılalı 40 dakika olmamıştı ve yangın çıkmıştı . Düşüncelerimi bölerek konuşmaya devam etti . " Güvenlik kameraları bozukmuş " Aklıma gelen ve bizi ilgilendiren tak bir soru vardı . "Ceset yanmış mıdır ?" Eğer yanmışsa olaydan tamamıyla kurtulurduk ama eğer yanmamışsa olaya daha fazla batardık. Bir anlığına durdum hızlıca atmaya başlayan kalbimi yavaşlatmaya çalıştım .Derin nefes, al ver.
Gözlerimi kapadım dertler ve endişeler bir saniyeliğine de olsa kayboldu. Gözlerimi açtım her şey eskisi gibi olmuştu.
" Her şey daha kötü oldu . " dedi Alp olanları kabullenerek . " Yangın çıktığı için alan incelenecek , ceset bulunacak o saatlerde orada olsak da bildirmediğimiz için bizim için sorun olacak " geri kalanını anlatmasına gerek yoktu . Hepimiz temas etmiştik .Gruptakilerde olayı fark edip yazışmaya başlamışlardı.
Selen- cesedi sakladığımız yerde yangın çıkmış
derinn-biri akılıymış
alp- en son kim çıktı
selen- Derin ama Ela da kalmıştı
Telefonumu kapadım , konuşmaları okumak önemli değildi . Alp bana baktı . " Gidip bakalım mı ?" Kafamı olumu anlamda salladım . Koşarak o tarafa ilerledik . Elimden geldikçe hızlı koşmaya çalıştım . Bir koşarak bir de yürümeye başlayarak 40 dakika da yürüdüğümüz yolu 10 dakika da geçmiştik .
Yakınlaşırken yavaşladık . Yakalığında " Ayşe " yazan bir güvenlik görevlisi bizi durdu daha ileri gitmememiz için . O sırada hiçbir şey dikkatimi çekmedi sadece Kerem'in orada olması dışında .
