Sıramda oturmuş öğretmeni beklerken arkadaki çocuklardan biri bana dokunup bir konuşma başlattı . Alex idi bu kişi .
Alex : Vampirlere inanıyor musun ?
"Hepsine inanıyorum sadece vampir değil ."
Alex : Mesela ?
" Bilmem mesela baş düşmanları . Bir vampir varsa bir de onlardan nefret eden başka bir varlık türü olmalı dimi ? "
Alex : Kurt Adamlar !!
Alex bunu söyleyince David ona öldürücü bakışlar atıyor gibi oldu ama gerçekten bakışları bu yaştaki çocuğa göre çok sert olabilir . Daha sonra yüzündeki sertlik yok olunca bana dönüp konuştu .
David : Uyduruyor boşver sen bence kafana takma elinde sonunda ikisinin de var olmadığını anlarsın .
"Demek sen de inanmıyorsun ."
David : Evet .
" Tüh be ! Tam da size vampir teşhisi koymuştum oysaki ! "
Ben bunları söyler söylemez anında ikisinin de yüzlerini okumak için sadece yüzlerine odaklandım . Alex tedirgince durarken David hiçbir şey ifade etmeyen yüzüyle bakmaktaydı . Daha fazla iki vampiri meşgul etmemek adına önüme döndüm .
Vampirler olsa da olmasa da artık takma isimleri onların VAMPİR !
...
Ah Alex de bir şeylik var . Ben onu sıkıştırıp ağzından laf almasını bilirim ama .
...
Okul çıkışı hemen yola koyuldum . Burası kasveti üst düzey bir şehirdi . Benim de yaramazlıklarım göz önünde bulununca yakında buradan taşınabilirdik . Olmadı en geç ilkokul bittiğinde olabilirdi ama önemli olan şimdi bu değildi . Asıl önemli olan gitmeden önce iyi , unutulmaz bir arkadaşlık yapmak istemem idi . Sıradan kızlarla sıradan oyuncak bebek konularını konuşarak ilkokulu bitirmek istemiyordum . Ayrıca böyle şeyler konuşmak bana göre gerçekten de sıkıcı idi . En önemlisi de bu kızlar birbirleri ile konuşurken hava atmayı çok seviyordu . Kimin bebeği daha pahalı süslü kimin bebeği daha çok gibi bir çok konuda yarışıyorlardı . Ben ise böyle biri olmak istemiyordum ki zaten böyle biri de değildim . Ben hayalperest ve maceraperestim . Anne tabiri ile yaramaz olsam da cesurum . Bu yaştaki çocuğa göre yani .
Benim ihtiyacım olan dostluk benimle maceralarını paylaşabilecek ve benimle maceraya atılabilecek birileri ile arkadaşlık etmek idi . Bir de arkadaş grubu kuracak kadar çok kişi oldu mu değmeyin keyfime .
Neden bu kadar vampirlere takık olduğumu da soracak olursanız tabii ki belli bir sebeplerim var . Sırf var olmalarını çok istediğim için bu efsanelere inandığım söylenemez doğrusu çünkü sırf ben var olmalarını istiyorum diye inanmışlık etmedim . Bir nedeni vardı . Görmüştüm , kırmızı gözler . Karanlığın içinde parlayan iki kırmızı göz . Gece yarısı idi . Ben yine bir yaramazlık yaparak evden dışarı çıkmış idim . Ve boş boş sokaklarda dolanır iken bir çift parlayan göz de görmüştüm . Başka bir şeylerle uğraştığından fark edilmemiştim ve bu sayede hemen oradan uzaklaşabilmiştim . Benim için bir ölüm olabilirdi ama ölüm değil dönüm oldu . Benim dönüm noktamdı . Tam çocukluktan başlamış bir dönüm noktası .
...
Neyse ki şuan hayattayım ve yeni bir görev üzerine çalışıyorum . Yürürken evi çoktan es geçtim çünkü planım için bu gerekiyordu . Okul çıkışı eve gitmeyip ne yaptığımı soracak olursanız tabii ki de Alex'i takip ediyordum . Davranışlarından anlamıştım bu çocukta bir şey vardı . Çok belli etmişti ve bende iyice anlayabilmek adına düştüm peşine .
Ki çok uzun sürmedi benim bu takip işi çünkü sokak sonundan döner dönmez karşıma başka bir sokak çıktı ve sokak bomboştu . Acaba Alex ne ara burayı da geçmişti . Etrafta da gözükmüyordu . Sokağı döner dönmez kayboldu çocuk .
Ben öylece durup onun ne çabuk ve nereye bu kadar hızlı gidebileceğini düşünüyordum ki yanımda bir ses duyunca irkilip o tarafa döndüm . Sesin sahibi David idi . Alex yok ama David var bu da idare ederdi ama nereden çıkmıştı ? Burada ne arıyordu ve madem tam arkamdaydı onu neden duymadım ? Bu sorularla boğuşurken bana seslendi .
David : Mia !?
'' Aa David nereden çıktın sen ? ''
David : Alex'i takip ettiğin gibi ben de seni takip ettim .
'' Alex mi onun nesini takip edeyim ben ? ''
David : Madem onu takip ederek buraya kadar gelmedin burada ne arıyorsun evin burada değildir herhalde ?
'' Asıl soru sen niye beni takip ediyorsun ? ''
David : E önce ben sordum öncelik bende yani cevap ver .
'' Buradayım çünkü .. ''
Cevap vermeye çalışırken etrafa bakınmıştım ve kısa süre içerisinde bir tane market gördüm .
'' Markete geldim . ''
David : Buradaki markete mi gerçekten mi !?
'' Cevap sırası sende . ''
David : Takip ettim çünkü ...
Aynı benim gibi David'de cevap vermeye çalışırken etrafına göz gezdirdi daha sonra dönüp bana cevap verdi . '' Burası yasak bir yer ve ne işler çevirdiğini merak ettim . Daha fazla ilerlemeden çıkman lazım . Kütüphaneye benzemez burası . ''
Kütüphane ! O bunu nereden biliyor orada bile değildi !
David : Kızlara anlatırken duydum diğerlerinden ayrılıp bodrum kata inmiş ve oraları karıştırmışsın ama yaptığın şey çokta önemli değil bura tamamen farklı tehlikeli bir yer !
'' Sen nasıl biliyorsun buranın tehlikeli olduğunu ayrıca Alex niye girdi !? ''
David : Bizim giriş izinlerimiz var diyelim ama senin yok ! O yüzden gitmelisin .
'' Burası yasaklı bölge ise niye şehrin içinde ve niye geçmemizi engelleyecek şeyler yok ? ''
David : Buraya giren bir daha zor çıkar anlıyor musun o yüzden gitmelisin geceye kadar burada kalırsan gündüzü etmen zor olur .
'' Ben edemem siz edersiniz öyle mi !? ''
David : Bizim evlerimiz burada .
'' Dediklerin birbirini hiç tutmuyor bu da demek oluyor ki yalan söylüyorsun ki yalan söyleyemiyorsun aslında şimdi seni dinliyorum bura ile ilgili bana neler anlatmak istersin ? ''
David : Hiçbir şey ! Buradan gidiyoruz .
'' İçeride yamyamlar falan mı var amma abarttın . ''
David : Evet yamyamlar var hatta bizde onlardan biriyiz ilerlemeye devam edersen seni onlara götürürüm sonra topluca seni bölüşürüz kulağa hoş geliyor mu ?
'' Beni bu numaralarla mı kandıracaksın gerçekten mi , korkmadım ve hiç de inandırıcı değildi . Neyse boşver bunu hadi gel de şu yamyam şehrini keşfe çıkalım . ''
David : Niye içeri girmekte bu kadar ısrarcısın git evine işte !
'' Sırrını ver gideyim . !!
David : Ne sırrı .
'' Burada kimlerin yaşadığı , ne olduğunuz mesela ! Onlardan mısın ? ''
David : Onlar kim sorduğun şeyi hiç anlamadım .
'' Sakın yalan söyleme , onlar yok deme çünkü gördüm bizzat kendi gözlerimle gördüm . Gece gece hangi insanın gözleri parlar ayrıca kırmızı ! Vampirdi , vampirler gerçek ! ''
David : Sen nasıl , nasıl hayatta kaldın ?
'' Fark edilmeden kaçtım .
David : Fark edilmeden mi , hiç kitap okumadın mı bunun hakkında süper duyu yetenekleri var güya onların madem öyle niye seni duymadı ?
'' Bana suç mu atıyorsun ölmedim diye ? Başka bir şey ile uğraşıyordu o yüzden beni umursamadı demekki .''
David : Gece gördüğün kabuslara çok inanmamalısın .
'' Hey orada bir dur işte , kabus falan değildi . Ben gerçeklikle hayal dünyasını ayırt edebilecek güce sahibim merak etme ! Şimdi söyle bakalım burada yaşadığına göre onlardansın ? Alex gibi . ''
David gülerek geri çekildi sonrasında da konuştu . '' Gerçekten kafayı sıyırmışsın ateşin falan mı var burası evin değil evine gitmelisin ve ben de eve gitmeliyim hem beni oyalıyorsun hem de kendin burada durmuş zaman kaybediyorsun . İstersen sana eve kadar eşlik edeyim yoksa direk hastaneye mi gitmek istersin ? ''
