Bölüm 1

Kadın titreyen elleriyle kalemi eline aldı ve biriciklerine yazdı. Onu anlamaları için o son cümleleriyle diledi özrünü. Kağıda dökülen o son gözyaşına hapsetti acılarını ve kalktı masadan. Hızlı adımlarla çıktı yukarı. Daha önce yapmadığı bir şey yaptı ve açtı camekanı. Rüzgar savurdu saçlarını. Son kez derin bir nefes bahşetti ciğerlerine. Çıktı ve döndü arkasını çünkü yüksekten çok korkuyordu. Arkasına bakarsa yapamaz kurtaramazdı biriciklerini. Cesaretini topladı ve kendini aşağı attı. O an sanki dünya dondu ve saniyeler dakika , dakikalar saat oldu ve görmemesi gereken o gözleri gördü. Kızının gözlerinden akan yaşlarını gördü , dudaklarından dökülen acı feryatlarını işitti. Son nefesinde de ondan af diledi ve ay ışığının soğuk denize yansıdığı gecede son nefesini verdi. Geride kendinden yalnızca birkaç cümle ve tüm acılarını hapsettiği o son gözyaşını bıraktı. Biriciklerine ise özgür bir hayat...