Öğle zamanı güneş bürodaki odamı aydınlatıyordu. Masanın üstünde daha yeni bitmiş dosyalar duruyordu, arşive gitmek için hazır ve nazır bekliyorlardı.
"Girin!"
Sesim, odada yankılandı.
Gelen, elinde açık turuncu bir dosyayla dostum Seungmin'di.
"Jissie, eyalet polisi yeni bir dosya verdi." dedi odaya girerken. Yüzündeki düşünceli ifade ve elini ensesine götürmesi kafasının dolu olduğunu ele veriyordu.
"Ne o öyle?" diye merakla sordum.
"Hm?"
"Bir şey var, öyle olduğunda sürekli böyle yaparsın çünkü Seungmin."
"Off... hep doğru çıkman artık alışagelmedik değil..."
Dudaklarım yukarı kıvrıldı. Ardından çenemi avucuma yasladım.
"... polis memurlarının davranışları bir garipti. Artık nam saldığımız için dosyaları uzatışları emindi, ancak bu sefer bariz bir şekilde beni süzerek verdiler."
Önümdeki misafir koltuklarında birine yayılarak oturdu.
"Aman... sanki çözemeyeceğiz."
"Seung... bu kadar emin olma. Şimdi şom ağzın tutar da bir aksilik çıkar. Ver bakayım, neymiş...?"
Deri, büyük koltuğumda doğruldum. O ise bana imalı bakışlar atarak uzattı.
"Ben ve şom ağızlık? Hiç hoş değil."
"Kesinlikle bir ara boş zamanımızda oynadığımız dehşet verici cinayeti "Keşke bize de gelse!" diye hayıflandığın için evren bizi bulmadı Seungmin. Maktul 40 kez tornavida ile yaralanmamıştı, kesinlikle." diye karşılık verdim dosyayı sakince karıştırırken. Gözlerim onunkilere kayınca gülmemi tutamadım.
"Kadının gözünün feri gitmişti, doğru... ay içim ürperdi."
Sonra önüme döndüm tekrardan. Seungmin de yanıma geldi ve incelemeye başladık.
DOSYA NO;1409
Maktul ismi: Park Eunkwang
Yaş: 22
Ölme sebebi: Bıçaklanma
6 Haziran 2026 günü saat 06.00 suları komşuları evin camından içeri baktıklarında mutfakta yerde cesedi görmüşlerdir. Adli tıpa göre ceset 5 saatten bile uzun süre orada olabileceği tahmin ediliyor.
Gece işlenmiş. Uygun bir zaman dilimi.
Olay yerinde polisler komşularından ayaküstü sorular sormuştur.
Maktulün son derece çevresine saygılı olduğu ve son zamanlarda kavgalı olduğu olan biri olmadığı belirlenmiştir. Son derece korunan bir sitede oturduklarını belirten komşular, neden olduğunu anlamadıklarını söylemişlerdir.
Korunaklı bir site mi? O zamanlar yabancı biri girerse görünmeliydi. Katil ya profesyonel olmalı, ya da güvenlikler aptal.
Sayfayı çevirdim.
Katile ait kanıt bulunamamıştır. Sadece mutfaktaki bir bıçağın eksik olduğu görülmüştür. Kullanılan bıçak olma ihtimali yüksektir fakat bıçak olay yerinde bulunamamıştır.
Üzerinde DNA bulundurabilir diye yanına almış.. zekice ama.. bir o kadar da amatörce. Tuhaf.
İfadeye çağrılan kişilerin adları ve yakınlık düzeyleri;
Park Kangso - Uzun zaman önce konuşmayı bıraktığı kardeşi.
Seo Minjun - Yakın arkadaşı.
Lee Hajun - Yakın arkadaşı.
Park Seo-yeon - Annesi.
Park Na-gil - Babası.
"22 yaşında.. daha epey gençmiş." dedi hafif bir üzüntüyle Seungmin.
"Ve bıçak kullanılmış, tipik." diye de ekledi.
"Demek ki katil zanlısı yanında silah getirmemiş... ya da öldürmek planında yoktu."
"Doğru, mutfaktan alıp saldırmaya koyulmuş." Başını sallayarak onayladı beni.
Belleğime daha çok işlemesi için tekrardan bilgileri gözden geçirdim. Ardından gözlerim büyüdü.
Nasıl yani...?
"Vay be.."
"Ne oldu?"
Elim dosyanın içindeki evrakın ilk sayfasındaki maktulün fotoğrafına kaydı.
Sonra dağılan dosyayı toplayıp hafif masaya vurarak hizaya getirdim. Yavaşça ayağa kalktım.
"Bu çocuk... eskiden aynı mahallede yaşardık. Mahallede bir grubumuz vardı ve en küçüğümüzdü. Şimdi ise ölmüş... her neyse. Büroya haber ver, geliyorum."
"Senin için zor olmalı." diye cevap verdi Seungmin.
"Eh.. öyle tabii..."
"...ama şu an ben dedektifim, onun olayını çözmeliyiz ki gözü arkada kalmasın." diyerek gözlerimi kaçırdım. Yıllar sonra ondan böyle bir haber almak beni şaşırtmıştı doğrusu. Ancak kafamı toplamalı ve ifadeye geleceklerle beraber dosyaya kafa yormalıydım.
Seungmin'in iç çekişi odayı doldurdu.
"Doğru diyorsun."
İçeri gitmek ve haber vermek için kapıyı açtı ancak duraksadı.
"Kahve ister misin? Bu tatsız olayda bari ağzın tatlansın."
Sıcakça gülümsedim.
"Teşekkür ederim, her zamankinden olsun."
Eline karton bardak almış ve onun üzerine bir şeyler yazıyormuş gibi yaptı.
"Adınızı alabilir miyim beyefendi?"
Onun yanına doğru ilerledim ve sırtını sıvazladım.
"Şimdi de kafe çalışanı mı oldun Seungmin?" dedim gülerek. Bu diyişime o da güldü.
♟𖦹⋆˚࿔
