İnsanların geçmişi değil midir onları yaralayan hayatlarında büyük küçük demeden iz bırakan.
Kötü bir geçmişe sahip iki insan birbirinin yarasını çabuk sarabilir fakat aynı geçmişe sahip aynı hikayenin parçası olan insanlarda birbirinin yarasını çabuk sarabilir mi? Pek mümkün değil gibi gözükse de sarabilir çünkü ortak geçmiş beraberinde birçok şeyi beraberinde getirir mesela hayeller gibi ah şu hayaller büyük bir umutla kurulan gerçekleşmediğinde büyük bir yıkıma neden olan hayaller. Aslında hayallerimize bu kadar tutkuyla bağlı olmamızdaki sebep nedir ? bu hayalleri kurarken yanımızda olanlar mı yoksa o hayalleri kurduranlar mı ? Kişiden kişiye değişebilir bu tercih fakat Nil Kandemir in hayalleri onları elinden alan kişiler yüzünden bu kadar tutkuluydu.
Nil aslında çok güçlü , yetenekli,hırslı,azimli ve üretken bir biredir küçüklükten beri birçok hayal kurmuş fakat her defasında büyük bir yanılgıyla karşılaşmıştır ancak hiçbir zaman pes etmemiş ve hem annesi hem de kendi adına birçok güzel hayal kurmuştur ta ki annesi ölünce bir akşamüstü kollarından zorla çekilerek bir yetimhanenin önüne gelene dek. İşte Nil Kandemir hayatın gerçekleriyle erken yaşta hayalleri yeni yeni yeşermeye başlarken tanışmış ve hiçbir zaman bu gerçekleri reddetmekten çekinmemiştir diğer herkesten farklı olarak bu gerçekleri elinin tersi ile itmiş ve yoluna dimdik devam etmiştir . Ama o gün etrafındaki tüm renkler solmuş etraf siyah beyazdan ibaretmiş o an kendine yakın hissettiği komik belki ama kollarının arasında sımsıkı tuutğu peluş pengueniymiş , tüm gece yatakta kıvrılarak uyumaya çalışmıştı fakat nafile uyuyamadı annesini düşündü sonra ölümüyle yüzleşti kendi içinde kendine meydan okudu gökyüzündeki yıldızları düşündü nasıl parladıklarını annesinin onları izlemek için aldığı teleskobu sonra dayanamadı yatağından usulca kalktı pembe rugan ayakkabılarını eline aldı ve parmak uçlarında kapıya ufak adımlarla yaklaştı , usulca kapıyı açtı ve dışarı ilk adımı atmıştı ve artık koridordaydı geriye bahçeye çıkmak kalmıştı ama bi dakika pengueni unutmuştu o yalnızken korkarmıydı korkmazdı korkmamalıydı pengueni almaktan vazgeçti bu bir zaman kaybıydı tek başına inebilirdi aşağıya hem annesi ne demişti ‘karanlık bizi saklar ve kimse bize karışamaz bu yüzden karanlıktan korkmamalıyız’ ama bu sözün geçerliliği bu akşam Nil için bitmişti çünkü karanlık onu görevlilerden saklayamamıştı ama Nile göre saklamalıydı . Bütün bu düşünceleri bir toz bulutu gibi kovaladıktan sonra nihayet bahçedeydi bahçede birkaç tur attıktan sonra bahçenin ortasındaki büyük çınarın altında uzanan birini gördü bekçimiydi olamazdı kulübesindeydi o zaman o da Nil gibi bir çocuktu merakla ağaca doğru koştu çocuk kitap okuyordu ama Nil okuma yazma bilmezdi ki . Çocuğun başında dikelip bakmaya başladı çocuk en sonunda kitabı indirdi ve ela gözleri ortaya çıktı gözleri büyüleyiciydi ve evet kabul edilir bir çekimi vardı bu gözlerin . Çocuk biraz kayıp Nil e yanında yer açtığında Nil hemen oturdu ve hemen sorularını sıraladı: “adın ne?”, ”neden burdasın?” eğilip elindeki kiaba baktı sonra okuyamayacağını anladığında geri çekilip çocuğun suratını dikkatle incelemeye başladı ve ardından “Karan” dedi Nil hemen elini uzatıp “bende Nil “ dedi çocuk bu neşeli kız karısında şaşkınlığını yenmeye başlamıştı ki öteki sorruyu cevaplama zahmetinde bulunmadı sonrasında Nil ısrarla soruyu tekrarlayınca cevaplamak zorunda kaldı ve uykusunun olmadığını söyledi Nil ardından kitabını gösterdiğinde Karan okumaya başladı elindeki bir şiir kitabıydı kendi yazmıştı yazısı incelikli ve düzenliydi Karan okudu Nil dinledi sonunda Nil ağaca gövdesini yaslamış uykuya dalmıştı okunan şiirler ona ninni gibi gelmişti Nil in uyuduğunu görünce ufak bir tebessüm belrmişti Karanın yüzünde çünkü bilirdi yurtta ilk geceler herzaman sıkıntılı geçerdi tıpkı Nil gibileri için. Onu biraz olsun rahatlattığı için mutluydu bir an burnuna çok güzel bir koku geldi çilek kokusumuydu o yok yok öyleydi iyide nerden gelicekti bu koku eğilip Nil in kızıl saçlarını kokladığında buram buram çilek kokusu aldı ve kendine hakim olamadan dudaklarından bir cümle döküldü “çok güzlesin çilek kokulu çilek kız
