Gömülü Mühür

Bazı duvarlar ördüm, kalbimin en derinlerinde. Bir varmış bir yokmuş, ben tepeleri aşamamışım, sen de orada kalamamışsın. Ellerim ıslanmış, sana yazdıklarımın mürekkebiyle, ama ne duyan olmuş ne okuyan. Bazı duvarlar inşa ettim kırgınlıklarımdan; gömdüm de, dirilttim her seferinde ruhumu. Yollarda görürsen kimsesiz bir gölgeyi, hep hatırla beni. Tut ve bırakma hatırındaki gölgeden beni. Ben bu masalın gölgesiyim, sen ise koskoca kralın oğlusun. Ruhumun mürekkebiyle yazdım sana bu mektupları, yazdım ve mühürledim yazdığım defteri. Bu defter sadece tek bir kişiye açılır, ve ancak o isterse bu mektuplar başkaları tarafından okunabilir. Hazırsan seninle küçük bir yolculuğa çıkalım...