En güzel tanışmalar beklenmedik anda başlar...
Gözlerimi telefonun iğrenç sesiyle açtım. Oflayarak telefonun alarmını kapattım. Ve gözlerimi tavana diktim,bir süre tavana baktım sanki gece gördüğüm rüyayı hatırlamaya çalışıyordum ama aklımda sadece parçalar kalmıştı. Garip bir hissiyat vardı içimde, ne olduğunu tam çözemedim.
Telefonumu elime aldım, saate baktım, sonra direkt gruba girdim.
Gruptakilerin yazdığı gunaydin mesajlarına karşılık verdim “Günaydın herkese” yazıp gönderdim.Mesajı attıktan sonra telefondan saate baktım. 07.14 idi. Telefonu bir köşeye bıraktım lavaboya istemeyerek gidiyordum. İçimde açıklayamadığım bir huzursuzluk vardı sanki içimde görünmeyen bir fırtına dönüp duruyordu.
Yüzümü soğuk suyla yıkadım soğuk suyun verdiği etkiyle kısa bir anlık üşüme hissettim. Yüzümü yeni aldığım etkisini daha tam çözemediğim temizle jeliyle yıkadım. Üzerine nemlendirici sürdüm.
Aynadaki yansımamla göz göze geldim. Gözlerim hafifçe kızarmıştı göz altlarım morarmıştı. Anlaşılan bugün okula hafif makyaj yaparak gideceğim. Lavabodan çıktım ve üzerime okul formami geçirdim.
Dalgalı sarı saçlarımı taradım ve öylece bıraktım. Göz altlarıma kapatıcı sürüp dağıttım yanaklarıma da ruh gibi durmayım diye şeftali tonuna yakın allık sürdüm. Mutfağa yaklaştıkça ailemin seslerini duyuyordum. "Günaydın!" dedim zorda olsa gülümseyerek. "Günaydın velet." diye karşılık verdi.
Sen sanki çok büyüksün öküz.
Haklısın iç ses. Ha bu iç sesim şu sıralar morali bozuk sanırım hiç konuşmuyor. "Semih! Kardeşine bulaşma." diye uyardı annem abimi. "Ne dedik sanki." diyerek somurttu abim.
Hızlıca kahvaltımı edip evden ayrıldım okul yolunu tuttum.
Sokak her zamanki gibiydi ama bana biraz daha sessiz geliyordu. İnsanlar konuşuyor, arabalar geçiyordu ama ben sanki camın arkasından izliyormuşum gibi hissediyordum. Ne olduğunu çözemiyordum.
Okul kapısına yaklaştığımda düşüncelerimden uzaklaşmaya çalıştım.
Bir insan zihni her saniye bişey düşünür mü ya.
Haklısın vallahi bu zihin hiç susmaz mı ya. "Nida!" diyen arkadaşlarımın sesiyle irkildim. "Ne bağırıyorsunuz be! Ödümü kopardınız." dedim sinirle gülerek. "Ya kes abartma." dedi Asya. Yanıma geldiler. "Hadi kantine gidelim." dedi Irmak. "Ya kardeşim sen hiç bikmadin bu kantinden sürekli kantideyiz. Kantin bıktı sen bikmadin ha." dedim gülerek.
"Ne alaka ya." dedi Irmak. Neredeyse her gün böyle atışırdık. Öyle konuşarak gülerek kantine gittik.
Kantine girer girmez Irmak yine her zamanki gibi sıraya hızlıca daldı, ben arkasından “bir gün de yavaş ol” diye seslenince “acıkmak acil bir durum” deyip güldü, Asya da ona katılınca biz üçümüz yine gereksiz şeylere bile gülmeye başlamıştık ama içimdeki o hafif sıkışıklık sabahki gibi duruyordu, geçmiyordu sadece arada kaybolur gibi oluyordu. Dersler başlayınca sınıfın sesi yavaş yavaş azaldı, öğretmenin anlattıkları vardı ama ben deftere bakarken bile aklım başka yerlere kayıyordu, sanki bir şey eksikti ama ne olduğunu bilmiyordum, bu düşünce de insanı biraz yoruyordu. Teneffüste Asya yanıma gelip “bugün sende bir tuhaflık var” dedi, ben “yok bir şey” dedim ama o bakışını kaçırmayınca “biraz yorgunum sadece” diye düzelttim, o da “tamam o zaman çok düşünme” dedi, ben de “keşke kapatılabilse” deyince hafif güldük ama gülüşüm kısa sürdü.
Öğle arasında bahçeye çıktığımızda Irmak elinde simitle geldi, “ister misiniz?” diye sordu, ben istemedim, Asya aldı, Irmak da “Nida simit bile yemiyor, bu ciddi bir durum” deyince biz yine güldük, ortam normaldi, sıradandı ama benim içimde küçük bir boşluk gibi duran şey yine kendini hatırlatıyordu, çok büyütülecek bir şey değilmiş gibi ama yok sayınca da geçmeyen bir his. Son ders de bittiğinde herkes hızlıca toparlandı koridor kalabalığı her zamanki gibi gürültülüydü, biz de kapıya doğru yürüdük, Asya “yarın görüşürüz” dedi Irmak “geç kalmayın” diye bağırdı, ben de “sen erken gel önce” deyince yine güldük ama onlar uzaklaşınca sesler bir anda azaldı, yürürken etraf aynıydı ama bana biraz daha sessiz geliyordu, eve doğru giderken sadece aklımda tek bir cümle vardı: “Bugün neden böyle hissediyorum ben?”
Eve doğru yürürken okulun sesi tamamen geride kaldı. Telefonumu çıkarıp baktım sonra geri koydum.Vitrin camında kendime kısa bir baktım dalgın göründüğümü fark ettim. Rüzgâr saçlarımı dağıttı düzeltmedim.
Apartmanın önüne geldiğimde bir an durup kapıya baktım, anahtarı çıkarıp kilide soktum, kapı açılırken içeriden tanıdık bir sıcaklık ve yemek kokusu geldi. İçeri adım atarken “Ben geldim” dedim sesim biraz bıkkın çıktı.
Okul formamdan kurtuldum üzerime mavi tişört ve siyah eşofman geçirdim. Ellerimi yıkadım yüzümü yıkamaya cesaret edemedim çünkü sabahki makyaj hâlâ yüzümdeydi. Telefonumu aldım ve gruba girdim.
Grupta kavga vardı Nida ile bir kız kavga ediyordu.
Elaamisiimm: Nida seni en iyi ben tanırım tamam mı 1 senedir arkadaşınım
Nida : 1 senelik tanimayla olur mu öyle şeyler herşeye karışma Ela
Elamisiiimm: Tamam efe ne yapıyorsan yap umurunda değil senden de bu tavırlarından bıktım artık.
*Elaamisiimm gruptan ayrıldı*
Burada ne oluyordu ne kavgasıydı şimdi bu? Nida bu elayla nereden arkadaştı ve bu ela ne zaman gelmişti bu gruba? Yeni eklenmişti çünkü bu grupta Ela diye biri yoktu.
Siz:Ne oldu burada ya?
Meryeemm_.: saçma sapan bir kavga kaan herşeyi abartıyor.
Bu çocuğa neden herkes böyle davranıyor? Herkesin bildiği benim bilmediğim şey ne böyle. O kadar kötü biri miydi bu çocuk.
Kaan: Madem beni istemiyorsunuz neden aldınız bu gruba AMK.
Ya ne oluyordu böyle neden bir anda tartışma felan oldu. Grup bugün öfkeliydi konuşmak doğru olmazdı bugünlük grupla konuşmamaya karar verdim.
Tam o anda yukarıdan bir bildirim geldi
Orkun Hoca: Kızlar bugün antrenman olamayacak.
Oley bee! Antrenman yok çok yorulmuştum gerçekten ders felan da çalışmayacağım bugün çok yoruldum günler zaten yoğun geçiyordu birde ismini tarif edemediğim içinde olan o fırtına da gelince yorulmuştum biraz dinlemek iyi gelecek bana. Bugün telefona bakacaktim yatip uyuyacaktım.
Yapmak istediğim ama sürekli yapmayı unuttuğum bir şey geldi aklıma. NGL yapacağım kabul ediyorum biraz ergence.
Telefonuma NGL uygulamasını indirdim ve hemen bağlantıyi Instagrama paylaştım. Yaklaşık 5 dakika sonra sorular gelmeye başlamıştı ama kimin yazdığını göremiyorduk bunun için ekstra para vermemiz lazımdı. Ama gerek yoktu.
Okulda bulduğun güzel kızları etiketle
Bu muydu yani? Sora sora bunu mu sordunuz gerçekten. 15 kişiyi etiketledim.
Boyun kaç
Boyum 1.65 ne yapacaniz Allah Allah sizde. Bu yorumuda yanıt verdim. Amacı buydu.
Bir bildirim geldi. Hiç beklenmeyen kişiden.
Kaan hikayenize yanıt verdi
Lan oğlum Efe ne alaka şimdi yani. Ne yazmış olabilir ki . Tereddütle içimde merakla tıkladım.
Kaan : Oha kaç kız var burada
Kaşlarımı çattım. O an tek şey düşündüm "Bu ne şimdi?"
