Zaman gece yarısı...Dışarıda şimşek ve yağmur sesleri...Koridorda ve sınıflarda kimse yoktur.Tavandaki florasan lamba titrek bir şekilde yanıp sönüyordur.O sırada koridorların birinde koşar adımlarla biri kaçıyordur.Bu Ece'dir.Nefes nefese kalmıştır.
Ece- Ne olur peşimi bırak,lütfen!
BODRUM KAT
Ece merdivenleri çok hızlı bir şekilde inerek okulun bodrum katına iner ve koşmaya devam eder.Birden ayağı takılır ve yere düşer.Arkasına bakar ama kimse yoktur.
Ece- Kurtuldum galiba o garip şeyden.
O sırada birden insan görüntüsünde ama yüzü olmayan bir şey birden belirir.Belinde kılıç vardır.Üstünde okulun eski püskü ve yırtılmış kıyafetleri vardır.Bu bir Unutulan'dır.Ece görünce çok korkar ve avazı çıktığı kadar bağırır.
Ece(bağırarak)-Aaaaaaaaaaaaaa!İmdatttttttt!
Unutulan-Hatırlıyor musun beni?
Ece hayır anlamında başını sallar.
Unutulan-Demek beni hatırlamıyorsun sen öyle mi?
Ece-Nasıl hatırlayabilirim ki yüzün bile yok.
Unutulan-İşte artık sende böyle olacaksın Ece.
Ece ağlamaya başlar.
Ece(sesi titreyerek)-Ne olur beni bırak yalvarırım.
Unutulan belindeki kılıcı çıkarır.
Unutulan-Artık sende bir unutulansın.
Kılıcı havaya kaldırır ve Ece'ye saplar.
ARDA'NIN EVİ/ARDA'NIN ODASI
Sabah olmuştur.Arda kan ter içinde fırlayarak uyanır.Kan ter içinde kalmıştır.
Arda-Bir sıkıntı var.
Telefonuna bakar.Sınıf grubuna bakar.Mesajlara bakarken bir şey dikkatini çeker.Bazı mesajlar silinmiştir ama kimden silindiğine dair en ufak iz yoktur.Birkaç tane silinen mesajlar vardır.
Arda-Kim bu mesajı silinen ya?Hiçbir iz de yok.
Arda merak eder ve kişinin kim olduğunu bulmak için biraz uğraşır ama hiçbir şey bulamaz.Arda daha da meraklanır.
Arda-Kesin olarak bir sıkıntı var ama ne var bilmiyorum.
OKUL/BAHÇE
Mert ve Yılmaz bankta oturmuşlardır.O sırada düşünceli bir şekilde Arda gelir ve oturur.
Arda-Günaydın beyler.
Mert ve Yılmaz-Günaydın.
Yılmaz-Günaydın olmasına günaydın da sen neden bu kadar düşünceli bir şekildesin onu anlamadım.
Arda-İçim çok tuhaf.Yani sıkıntı var içimde ve bence bu pek de hayra alamet değil.
Mert-Okula gelmek bizim de içimizi sıkıyor valla ondan dolayı normaldir.
Gülerler.
Arda-Mesela sınıf whatsapp grubunda birisi mesajlar yazmış ama sonra mesajları silmiş.
Yılmaz-Eee ne var bunda canım.Yani yanlış falan yazmıştır.
Arda-Sorun mesajın silinmesi değil,mesajı yazan kişi de.Adı da dahil olmak üzere numarası da dahil hiçbir iz yok.Sabah araştırdım baktım ama hiçbir şey bulamadım hakkında.
Mert-Oluyor bazen Whatsapp'da falan böyle hatalar.O yüzden bunu bu kadar düşünüp bence kendini düşüncelerle yorma.
Arda-Yüksek ihitmalle beni anlamayacaksınız ama bir sıkıntı olduğunu,bir şeylerin ters gittiğine eminim.
O sırada zil çalar.
Mert-Eminsen de dersten sonra emin ol.Bak Fizikçi Zeynep'in dersi.Hadi gidelim.
Giderler.
KORİDOR
Arda,Mert ve Yılmaz sınıfa doğru gidiyorlardır.O sırada birden önlerine Bihter çıkar.
Bihter- Merhaba.
Kimseden ses çıkmaz.
Bihter- Arda lütfen çok acil bir şekilde konuşabilir miyiz?
Arda- Konuşacak bir şey olduğunu düşünmüyorum ben.
Bihter- Son bir kez daha lütfen.
Arda kısa bir süre düşünür.
Arda- Siz sınıfa gidin kanka,ben geliyorum.
Mert ve Yılmaz gider.
Arda- Ne konuşacağız Bihter.Yani 20 kere konuşup da halledemeyip 21 de mi halledeceğimizi düşünüyorsun?
Bihter ağlamaya başlar.
Bihter- Ben seni çok özledim Arda.Dayanamıyorum ben sensiz,yapamıyorum.
Arda güler.
Arda- Şu hal hareketlere bak.Sanki sıradan bir kavga yapmışız da ondan ayrılmışız gibi hareketler yapıyorsun.İstersen ben sana neden ayrıldığımızı bir daha hatırlatayım...
FLASHBACK(SOKAK)
Arda elinde pembe güller ve pembe ayıcıklardan oluşan bir buketle sokakta yürüyordur.
Arda- Umarım beğenir aldığımı ya.
Bihter'in evinin önüne tam gelmek üzereyken evden Bihter ve bir erkek çıkar.Bihter ve Erkek kısa bir süre mutlu bir şekilde konuşuyorlardır...Arda ise onlar konuşurlarken anlayabilmek için bir arabanın arkasına saklanır ve gizlice izlemeye başlar.Bihter ve Erkek öpüşürler.Arda çok şaşırmıştır ve gözleri fal taşı gibi açılmıştır.Elindeki buketi düşürür.Erkek gider.Arda ayağa kalkar.
Arda- Bihter.
Bihter, Arda'yı görünce çok şaşırmıştır ve adeta donakalmıştır.Arda, Bihter'in yanına gelir.
Arda- Nasıldı arkadaşla olan yatak maceran?
Bihter- Düşündüğün gibi değil,açıklayabilirim.
Arda çok sinirlenir.
Arda(sinirli)- Ne düşündüğün gibi değil lan ne değil.Göz göre göre aldattın işte ne değil.Öpüştüğünüzü gözlerimle gördüm oğlum.Neyin inkarındasın?
Bihter- Arda,aşkım bir dinle anlatayım.
Arda(sinirli)-Ne anlatacaksın lan?
Arda elini tokat atmak için havaya kaldırır ama sonradan vurmaktan vazgeçer ve elini indirir.
Arda- Tokatımı hakedecek kadar gözümde artık değerin yok.Orospu.
Arda arkasını döner ve gider.Bihter yere çöker ve ağlamaya başlar.
Bihter- Arda ne olur gitme...Ardaaa.
Arda duymazdan gelir ve hiç arkasına bakmadan gider.
OKUL/KORİDOR
Arda- Sen olsan affeder miydin?
Bihter- Sana her seferinde olay bildiğin gibi değil,anlatmama izin ver diyorum ama her seferinde bana bu fırsatı hiç ama hiç tanımıyorsun.
Arda- Çünkü içimden bu fırsatı sana tanımak gelmiyor.Bir daha da hiçbir şekilde benim karşıma çıkmıyorsun yoksa cidden bu sefer sana karşı çok daha farklı konuşurum haberin olsun.
Arda gider.O sırada arkasından Bihter seslenir.
Bihter-Babam için yapmak zorundaydım.
Arda durur ve arkasını dönüp Bihter'in yanına gelir.
Arda-Ne babası be?Baban ne alaka bu konu ile?
Bihter-Babamın borcu vardı tefeciye.Her gün ölüm tehdidi alıyordu.Ve kendisi açısından artık çıkılmaz bir yoldaydı.Tek çarem...
Bihter cümlenin devamını getiremez.Kendini kötü hisseder.
Arda-Tefeci ile flörtleşip yatman...Bana neden anlatmadın.
Bihter- Böyle bir şeyi anlatamazdım.Anlamıyorsun.Ne kadar zor bir durum olduğunu bilmiyorsun sen.
Arda- Ne kadar zor bir durum olduğunu biliyorum.Ama çözümü yatmakta bulmazdık en azından.
Bihter- Tüm doğruları öğrendin. Artık herşey bilindiğine göre ve sende beni anladığına göre affediyorsun demi?
Arda- Her şeyi anlamış olmam seni affedeceğim anlamına gelmiyor. Belki zorunluluktan yaptın ama bu beni yine de aldatmış olduğun gerçeğini değiştirmiyor. Seni kesinlikle ve kesinlikle hiçbir şekilde affetmeyeceğim. Bunu aklına sok. Hayatıma yepyeni ve altını çizerek söylüyorum çok düzgün bir insan alacağım. Bu duruma alışsan iyi olur. Şimdi ben gidiyorum. Bir daha da sakın benle ne konuşmak iste, ne de böyle bir şeyi dene.
Arda gider.Bihter arkasından çok sinirli bir şekilde bakar.
Bihter- Yeni bir kız demek alacaksın hayatına ha? Ve bende bu durumu oturup izleyeceğim yani. Seni kimseye kaptırmam Arda.Ve bunun için her şeyi yaparım. Sonuıcu ne olursa olsun hem de.
SINIF
Herkes yerlerinde oturuyordur. Zeynep ise yoklama alıyordur...
Zeynep- Arda Güner.
Arda-Burada.
Zeynep- Elçin Güngördü.
Elçin-Burada.
Zeynep-Güzel,herkes tam.
Arda-Hocam sınıfta sanki bir azlık var gibi değil mi?
Zeynep-Yoo,liste tam.
Arda-Sanki biri eksik gibi ya. Yoklama eksik gibi geldi bana.
Zeynep-Yok eksik falan sınıfta. Yoklamayı yanlış almışım gibi sanki beni tribe sokma.
Yılmaz- Hocam kusura bakmayın, o bugün biraz iyi değil de.
Arda'nın gözü sol en öndeki sıraya takılır.Tek başına bir kız oturuyordur.O kızın yanında ise Ece oturuyordu.
Arda- Çok garip ya.
Yılmaz- Yine ne oldu be adam?
Arda- Bir eksik var gibi ya. Mesele şu sol en önde bir kişi daha vardı sanki gibi ya. Ve eminim neredeyse buna ama yani devamı yok.
Mert oflar.
Mert- Sen bugün gerçekten iyi değilsin ya. Dersten sonra git ve kafanı bir klozete batır.
Arda- Ben kendimden eminim Mert. Böyle bana gelip de delirmiş insan muamelesi yapmayın ya.
Mert- Ya ne emini ya. Tek akıllı sensin zaten. Herkesin hafızasında hiç yer edinmeyen birini sadece sen hatırlayacaksın yani. Cinlerin falan varsa de.
Zeynep masaya vurur.
Zeynep- Çocuklar susar mısınız artık? Bir derdiniz ya da probleminiz varsa gidip dışarıda çözün.
Arda- Kusura bakmayın hocam.
GÖLGELER ŞEHRİ / SOKAK
Kapkaranlık bir sokak...Ne gökyüzü var,ne ay,ne de yıldızlar.Etrafta da bina ve ağaç tarzı şeyler yoktur.Sadece bomboş bir sokaktır.Ece sokakta etrafına bakarak yürüyordur.O sırada birden önüne yüzü olmayan bir Unutulan çıkar.Ece görünce çok korkar.
Unutulan- Korkmana gerek yok.Şehrimize hoşgeldin.
Ece- Neredeyim ben.Siz kimsiniz?Beni neden buraya getirdiniz.
Unutulan- Burası gölgeler şehri.Burada unutulan insanların gölgesi yaşar.
Ece- Peki neden yüzünüz yok?
Unutulan- Bizi kimse hatırlamadığı için bir süreden sonra unutuluyoruz.
Ece- Bende mi sizin gibi olacağım?
Unutulan- Aynen öyle. Ve bu işlem tahmin ettiğinden çok daha kısa süre içinde gerçekleşecek.
Ece- Şimdi gerçekten annen ve babamda dahil herkes beni unuttu mu?
Unutulan- Aynen öyle.Sanki herkesin hayatında bir Ece geçmemiş gibi herkes şu an hayatına bakıyor.
Ece üzülür.
Ece-Ben buradan çıkmak istiyorum.Nolur beni çıkarın.
Unutulan- Artık imkansız Ece.Çünkü artık sende bir unutulansın.Bizde ilk olduğumuzda duygularımız ağır basıyordu ama artık zamanla tüm duygular alınıyor ve sadece Kral 0001'e hizmet etmek istiyorsun.
Ece(şaşkın)- Kral 0001'mi?
Unutulan- Aynen öyle.Artık sende kralımızın bir hizmetkarısın.Ve buna alışsın çok iyi olur 1413.
Ece- 1413 mü?
Unutulan-Aynen öyle.Senin buradaki adın 1413.Bende 712'yim. Yani bu da kralımız hariç toplam gölgeler şehrinde 1412 unutulan var.
Ece- Buranın amacı ne peki? Neden böyle bir yer var.
Unutulan- Bunun cevabını çok yakın zamanda kendin öğreneceksin.Ve öğrendiğin zaman asıl o zaman hayatı sorgulamaya başlayacaksın...
ARDA'NIN EVİ / ARDA'NIN ODASI
Akşam olmuştur.Arda yatmak için pijamalarını giymiştir.Tam yatmak üzereyken bir karga camın önüne konar ve gagasıyla cama vuruyordur.
Arda- Ne yapıyor bu mal hayvan akşam akşam ya.
Arda camı açar.Tam havalanacakken karga havalanır ve az bir şey ötede havada durur.
Karga-Ece.
Arda anlamaz.
Arda-Ne?..Bir şey dedi sanki.
Karga-Ece...Ece...Ece...
Karga gider.Arda şok olmuş bir vaziyettedir.
Arda-Ece mi?
1.BÖLÜM SONU