Maçın yapılacağı yere gelip tulumlarımızı giymeye başladık.Tulumun geniş olması oyanmamı çok kolaylaştırıyordu.Herkesin uykusu açılmış ve oyun için hazırlardı. Saat on falan olmuştu şimdiden.Bu kadar erken oynamamızın nedeni eğer kazanırsak bir eğlence yapmaktı.Birkaç kişi hala hazırlanıyordu ve benim gözüm bir kişiyi arıyordu.Oğuzalp eline silahı almış ve Korayla konuşuyordu.Yanımda duran siyah boyayla yüzümün iki yanına çizgi çektim.
"Ekin bana da sürer misin?"dedi Kübra.
"Yanıma gelin sultanım oradan süremem"dedim eğlenerek.Nedense içimde ki bir his oğuzalp'in bana baktığını söylüyordu.Çaktırmadan baksam yakalanırmıyım?
"Tam bi savaşçı oldun"dedim gülerek.
"Ee ne sandın var bizde de bir şeyler"dedi gülerek.Korayın sesiyle ona baktım.
"Hazırsanız gidelim bakalım geç şövalyeler"dedi.Evet takım adımız Genç şşövalyler.
"Gidelim bakalım"dedim.Başlangıç yerine geldiğimizde diğer takımda gelmişti.Bizim planımızla yerimizi aldık.İki parçaya ayrılmıştık.Benim yanımda Oğuzalp ve Koray vardı.Gerçekten tam kadro.Dığerleride sol taraftan gitmişlerdi.Sessiz bir şekilde ilerlemeye başladık.
"Ya oğlum sıkıntın mı var düz yürüsene"dedi Oğuzalp.
"Düz yürüyorum bir kere"dedi sitemle.İkisinin gürültüsü yüzünden vurulmak üzereydik.
"İkinizde sesinizi kesip yürümeye devam edebilir misiniz?"dedim uyarır gibi.İkiside sustu ve ilerlemeye devam ettik.
"Off ben çok sıkıldım nerede bu adamlar ya iki gelselerde indirsek"dedi Koray.
"Ben şimdi seni indiricem"dedi sinirle.İçimden sabır çektim.
"Oğuzalp sana bir şey diyim mi"dedi Koray.
"De kardeşim ama son olsun"
"Bu kız bize cevap vermediyse birazdan bize sıkabilir"dedi ciddiyetle.Oğuzalp gülmeye başlayınca arkamı döndüm.Oğuzalp bir anda gülmeyi bıraktı ve bana baktı.
"Adamı bakışıyla Uyandın ya Ekin helal olsun"diyince korayın karnına yavaşça vurdum.İlerideki çalılık hareket edince biraz daha eğildim.
"Karşımızda biri var"dedim fısıldayarak.İleride bir kadın görmüştüm.Hedef alıp bir tane sıktığımda kız yere uzandı.Ayağa kalkınca kızın Efsun olduğunu fark ettim.Neyseki vurulmadan ilerlemeye devam ettim.
"İki atıştı"dedi Oğuzalp sırıtarak.
"Kesinlikle"dedim onu onaylayarak.Gülüşü genişledi ve bu gülüşü sevdiğimi fark ettim.
"Gidelim öyleyse"dedim heycanla.Kalbim deli gibi atamya başladı.Yakınlarda silah sesi duymuştuk.
"Valaha bilaha yoruldum kardeşim siz gidin ben biraz dinleneyim"dedi Koray.Bir ağaç dalına oturdu.
"İki dakikada vurulacaksın"dedim inat ederek.
"Benden önce ölürsen ömrün boyunca bunu anlatırım."dedi gülerek.
"Bakacağız Koray Altan"dedim yürürken.
Arkamdan bağırarak "Bakacağız Ekin Avanoğlu"dedi gülerek.Oğuzalple yan yana yürümeye başladık.Onunla tek kaldığıma inanamıyorum.Saçamlarsam daha çok utanacaktım.
"Baya yetenekli gözüküyorsun"dedim.
"Senin kadar olmasada evet"dedi göz kırparak.
"Kazanacağımıza inanıyor musun"dedi ardından.
"Evet çünkü yetenekliyiz"dedim gülümserken.Hiç konuşmadan yürümeye devam ettik.Dinlenmek için bir yere oturduk.Bilin baktım nereye oturduk.Bir ağaç dalına.
"Gözlerinin güzel olduğunu söylemiş miydim."dedi.
"Teşekkür ederimm ama senin gözlerin oldukça güzel"dediğimde sırtı.
"Bugün senden iltifat duymakta varmış"dediğinde gülümsedim.Aşağıda sesler duyduğumda koluna vurdum.İki kişi geliyordu.Ateş ve sılaya hedef aldık ayanda.İkisi yere uzandığında Oğuzalple gülemye başladık.
Ateş"Yok artık ya"dedi üzerindeki kırmızı boyaya dokunarak.Sılada Ateşle aynı durumdaydı.Onlar giderken biz hala gülüyorduk.Aşağa inip bayrak aramaya başladık.
"İyi işti ortak"dedi.
"İyi işti ortak"dedim gülümseyerek.Yürürek onunla konuşmayı seviyordum.Ve konu nerden geldi bilmiyorum ama utanç verici bir anımı anlatıyordum.
"Yıldız kayarken bana hep dilek tut diyorlardı.Bende bir gün balkonda yıldız seyrederken bir yıldız kaydı ve ben o gün bir dilek diledim."dedim gülerek.
"Ne diledin"dedi merakla.
"Özel bir güce sahip olmayı"dediğimde güldü.
"Seninki yaratıcıymış,bir de benimkini bilsen çok gülersin"dediğinde heyecanla.
"Bilmek istiyorum ama gülerim şimdiden haberin olsun"
"Gülebilirsin"dedi parlayan gözlerle bana bakarken.Gözlerinde kayboluyor gibiydim ve bilmiyorum ama o bana her böyle baktığında çok heyecanlanıyorum,kalbim deli gibi çarpıyordu.
"Küçükken örümcek adam olmaya çalışıyordum.Evin içinde pelerinimle oradan oraya koşturuyordum. Annem az kalsın beni evden atıyordu"dedi gülerek.
Gülerek"Cidden bunu beklemiyordum"dedim.Eğlenerek giderken kırmızi bayrak gördüm ileride.
"Bu kadar güleceğini bilseydim önceden anlatırdım hanımefendi"dedi sırıtarak.
"Bölüyorum ama ileride bayrak var"dedim göstererek.Bayrağa yaklaştığım sırada bir ses duydum.
"Onu ilk ben gördüm"diye bağırdı.Hızını alamyan Koray yere düştü.
"Koray iyi misin?"dedim yere eğilerek.
"Galiba öldüm"dediğinde güldüm.
"Ölsen bu kadar boş yapmazdın seni salak"derken elimi uzattım.Ayağa kalktı ve boş yapmaya devam etti.
"Bayrak benim"dedi bayrağı eline alarak.
"Koray gerçekten mi,aynı takımdayız"dedim.
"Pardon ya ben bir an,her neyse ben götüreceğim kalaye"dedi.Gerçekten inanılmaz bir insandı ama o olamsa bu kadar eğlenemezdim.
"Birlikte götürelim o zaman"dedim çünkü koryaın oraya kadar varması biraz zordu.Birlikte yürümeye başladık ve o sırada ikisi tekrar kavga etmeye başladı.Etrafı incelerek gidiyorduk Oğuzalple.Koray önden yürüyordu çünkü sürekli sorun çıkarıyordu.Sessiz ilerlemeye devam ettik ama görünürler Akın yoktu.En iyi oyuncu kalmıştı ve olabildiğince dikkatli davranıyorduk.Bir buçuk saatin neredeyse sonlarına doğru yaklaşmıştık.Yaklaşık yirmi dakika vardı.Çok yakından bir silah sesi duyduk ve Koray yere uzandığı an elindeki bayrağı alıp ağaca yaslandım.Saklanacak tek bir ağaç vardı çevrede.Oğuzalp bana yaklaştı ve çok yakınımdaydı.Kalbim deli gibi çarpıyordu.Gözleri dudaklarımdaydı.Onun kokusu burnuma dolmuştu ve kokusu çok güzeldi.Sonsuza kadar burada kalabilirdik ama Oğuzalp silahı eline tekrar alınca bende kendime geldim.Oğuzalp eğilip ağaçları incelemeye başladı.Ayak sesleri duyduğumda Bende diğer tarafa baktım.