(2 Hafta Sonra)
Günlerden Pazartesi...
***
"Kızım bütün eşyalarını toplayıp kutulara yerleştirdin dimi kutuları çıkartıp odaya bir göz gezdir belki bir şeyler düşmüştür"
"Tamam anne bakarım şimdi" dedim ve odama ilerledim kutlardan birini kaldırmaya çalıştım tam kaldırıyordum ki Batuhan benden önce davranıp kutuyu elimden aldı.
"Sen dur ben alırım bunu" dediğinde yüzüne bakıp gülümsedim göz kırpıp kutuyu salona çıkardı.
10 dakika içinde Batuhan'la bütün kutuları salona çıkarttık. Odada göz gezdirip bir şey kalmış mı diye kontrol ettim odayı son kez uzun uzun izledim Batuhan gelip elini omzuma koydu destek vermek istercesine yüzümü çevirip gülümsedim tam odadan çıkacakken Batuhan beni durdurdu ve elinde bir kolyeyle bana baktı.
"Bu ne"
"Kolye, içimden geldi almak istedim hatıra olarak 3 haftada olsa iyi arkadaş olmuştuk belki görüşemeyiz bir daha"
"Ya öyle düşünme hem niye görüşemiyoruz sen artık Üniversiteyi burada okumayacak mısın"
"Evet ama, neyse hadi dön bana takayım kolyeni"
Hemen arkamı dönüp saçlarımı önüme aldım ve kolyeyi takmasını bekledim. Kolyeyi taktıktan sonra kolyenin ucundaki B ve T harfine baktım.
Gülümsedim.
Gülümsedi.
***
Tam iki buçuk saat sonra eşyalar kamyona koyuldu babam kamyona binip nakliyecilere evin yolunu tarif etti ben ve annemde Batuhan'ın arabasındaydık. Ehliyeti vardı ama arabası babasında kaldığı için ara sıra sürebiliyormuş.
Yeni evimizin önüne geldiğimizde arabadan inip Batuhan'la vedalaştım.
"Senle de tam taşınacakken tanışmak üzdü ya" dedi Batuhan
"Maalesef öyle oldu ama olsun telefondan falan konuşuruz gene"
"Eminim burayı da eski evin kadar seveceksin güzelim"
Gülümsedim.
"Umarım severim"
"E o zaman ben gidiyim"
"Görüşürüz"
"Bir şey olursa ara işin bitince de yaz bana"
"Tamam tamam yazarım" dedim ve arabasına binip gitti.
Asansöre binip 9. kata çıktım ve bizim daireye girdim evi annem ve babam görmüştü ama ben görmemiştim ilk işim evi gezmek oldu evin içi çok güzeldi ve hatta annemlerin benim için seçtiği odanın balkonu vardı cam balkon olduğu için orayı salıncak ve minderlerle doldurma fikri aklıma yatmıştı.
Babam ve nakliyeciler kutuları tek tek yukarı çıkardılar ben üzerinde Tuana yazan kutuları ayağımla ittirerek odama getirdim hepsini bir köşeye koyup mobilyalarımın gelmesini bekledim. Mobilyalarım gelip yapılana kadar bekledim ve bittiğinde elime bez alıp dolapları sildim.
Elbiselerimi ve diğer eşyalarımı yerlerine yerleştirdim ve aklıma sırt çantam geldi içinde bilgisayarım vardı hemen koşup kutuların olduğu yere baktım orada yoktu tam aşağı inecektim ki nakliyeci abilerden biri elinde çantamla geldi hemen uzanıp abiden çantamı aldım ve teşekkür ettim.
Tekrar odama geçip ufak tefek işlerimi de bitirdim son kez odayı süpürdüm ve yatak örtülerimi serdim. Sonra aklıma boy aynam ve led ışıklarım geldi oflayıp annemlerin odasına ilerledim boy aynamı dikkatlice kaldırıp odama götürdüm.
Aynayı yerine bıraktım ve çantamdan led ışıklarımı çıkardım yatak başlığıma uygun olan led ışığı yapıştırdım duvarlar için olanı da yarın yapmaya karar verdim. Halımı da serip üzerimdekileri değiştirip kirli sepetine attım.
Üzerime uzun bir hırka alıp telefonumu cebime attım ve annemlerin yanına gittim.
"Ben marketten yiyecek bir şeyler alıp geliyorum" dedim
"Tamam kızım çabuk gel"
"Tamam tamam" dedim ve evden çıktım.
Marketten yiyecek ve içecek bir şeyler alıp ücreti ödedim ve marketten çıkıp apartmana doğru ilerledim. Eve girip mutfağa ilerledim aldıklarımı tabağa doldurdum içeceklerimizi de doldurup salona geçtim babam bana bakıp gülümsedi.
"Ne iyi ettin kızım ya acıktık cidden"
"Geç olmasaydı fırından bir şeyler alırdım ama bugün böyle idare edelim" dedim ve annemle babamın içeceklerini uzattım.
"E evi beğendin mi" dedi annem başımı sallayarak onu onayladım ve konuşmaya başladım.
"Ben odamı daha çok sevdim balkonuma bir kaç şey almayı düşünüyorum hatta" dedim.
Babam başını sallayıp " Alırız kızım alırız iyice yerleşelim de" dedi.
***
Yarım saat falan sohbet ettik. Yavaş yavaş esnemeye başlayınca annem odama gönderdi beni odama girip yatağıma attım kendimi başımı tavana çevirip izlemeye başladım ve tam o sırada aklıma Batuhan geldi. İşim bitince ona yazmamı söylemişti ama ben unutmuştum hemen telefonumu elime alıp Batuhan'la mesajlaşmamıza girdim ve bir mesaj yazdım.
"Naber"
Çevrimiçi
Yazıyor...
"İyi işin bitti sanırım"
yazıyor...
"Evet bitti"
Yazıyor...
"Güzel"
"Sevdin mi evi"
yazıyor...
"Evet çok güzel hatta benim odamın balkonu bile var"
Yazıyor...
"İyi güzel"
yazıyor...
"Aynen"
Böyle saçma konulardan konuşmaya devam ettikten sonra Batuhan bir soru sordu.
"Okul açılıyor heyecanlı mısın"
yazıyor...
"Yok ya değilim ilk dönem vardı biraz heyecan şimdi yok"
Yazıyor...
"Ben çok garip hissediyorum ya"
yazıyor...
"Neden"
Yazıyor...
"Galiba sen haklıymışsın ya insan yeni okul değiştirmeye katlanamıyor yeni mahalleye nasıl katlanacak"
yazıyor...
"Alışırsın alışırsın hem bende varım aynı okuldayız"
Yazıyor...
"Dimi ya alışırım ne olacak sanki"
Yazıyor...
"Aynen"
Böyle böyle yarım saat konuştuk saate baktığımda 01:23' ü gösteriyordu. Telefonumu yanımdaki komodine bıraktım ve battaniyemin altına girdim.
2.BÖLÜM BENİ BİRAZ ZORLADI SANIRIMM...
Bide okunmaz diye korkmuştum öylede oldu sanırım eğer bu esere devam etmemi istiyorsanız yorumlarda belirtin lütfenn...
SİZİ SEVİYORUMM >
