Yatın hoparlörlerinden gelen o metalik kahkaha, dalgaların uğultusunu bastırdı. Baron’un elindeki tabletin ekranında kırmızı rakamlar hızla geriye doğru akmaya başlamıştı: 05:00... 04:59...
"Beş dakikanız var," dedi Baron, maskesinin ardındaki gözleri parlayarak. "Bu yat, Boğaz'ın serin sularına gömüldüğünde tüm kanıtlar da sizinle birlikte yok olacak. Ben mi? Ben zaten çoktan gitmiş olacağım."
Baron, arkasındaki gizli bir kapağı açıp yatın arka tarafındaki sürat teknesine giden tünele atladı. Korumalar kaos içinde kaçışmaya başlarken, VIP salonunda sadece İzel, Alaz ve babası Selim Kurt kaldı.
"Gece! Patlayıcıları bul!" diye bağırdı İzel kulaklığına.
"Ana motor dairesinde ve yakıt deposunun hemen yanında iki tane büyük düzenek var!" dedi Gece, sesi titreyerek. "İzel, ben bir hacker'ım, bomba imha uzmanı değilim! Bu kabloların hangisini keseceğimi bilmiyorum!"
İzel, Alaz’ın omuzlarını sarstı. "Alaz, babanı al ve yukarıdaki filikalara git. Hemen!"
"Hayır!" dedi Alaz, gözleri babasına kilitlenmişti. Selim Kurt, yerde duran gümüş mühre ulaşmaya çalışıyordu; hâlâ o metal parçasının peşindeydi. "Baba, bırak şunu! Yat patlayacak!"
"O mühür olmadan hiçbir yere gitmem!" diye bağırdı Selim. "O benim tüm hayatım!"
İzel, Alaz’ın kolunu bıraktı. "Ona yardım edemezsin Alaz. Seçimini yaptı. Gece’nin yanına git, o bombayı beraber çözeceğiz. Ben Baron’un peşindeyim. O mühürdeki asıl şifreyi almadan bu iş bitmez!"
### Motor Dairesinde Ölüm Kalım Dansı
İzel, yatın alt katlarına, makine dairesinin sıcak ve yağlı havasına daldı. Gece, laptopuyla bombanın başında diz çökmüş bekliyordu. Ter damlaları gözlüklerine düşüyordu.
"İzel, mavi mi kırmızı mı? Algoritma ikisi arasında gidip geliyor!"
İzel, bombanın düzeneğine baktı. Baron zekiydi; devreyi ters bağlamıştı. "Hiçbiri Gece. Şebekenin imzasını hatırla... Gümüş mühürdeki sembol!"
İzel, cebindeki mührü (Alaz'ın ona daha önce verdiği gerçeğini) çıkardı. Mührün altındaki küçük bir çıkıntıyı bombadaki yuvaya yerleştirdi.
Tık.
Geri sayım 00:07'de dondu.
"Başardık..." dedi Gece, yere yığılarak.
"Henüz değil," dedi İzel. "Baron kaçıyor. Alaz nerede?"
### Güvertedeki Hesaplaşma
Yukarı çıktıklarında, Alaz’ın babasını sürükleyerek filikaya bindirmeye çalıştığını gördüler. Ancak Selim Kurt, Alaz’ı itip Baron’un kaçtığı sürat teknesine doğru koştu.
"Baba, yapma!"
Selim Kurt, teknenin kenarına tutunduğu anda Baron tetiği çekti. Bir el silah sesi Boğaz’ın sessizliğini yırttı. Selim Kurt, omzundan vurularak karanlık sulara gömüldü.
"HAYIR!" Alaz, denize atlamak için hamle yaptı ama İzel onu yakaladı.
"Dur! O tekneyi durdurmamız lazım, yoksa babanın vurulması boşa gidecek!"
İzel, güvertedeki bir zıpkın tüfeğini kaptı. Baron’un teknesi uzaklaşırken, İzel rüzgarı ve hızını hesapladı. Zıpkın, teknesinin motor kapağına saplanıp yakıt hortumunu parçaladı. Tekne, Boğaz'ın ortasında dönerek durdu.
"Gece, Sahil Güvenlik nerede?"
"İki dakika mesafedeler! Işıkları görünüyor!"
Alaz, denize bakıyordu. Babası suyun yüzeyinde görünmüyordu. İzel, Alaz’ın yanına gidip elini omzuna koydu. "O seçimini yaptı Alaz. Sen ise kendi seçimini yaptın. Sen bugün bir katil değil, bir kurtarıcı oldun."
Sahil Güvenlik botları yata yaklaşırken, siren sesleri zaferin değil, ağır bir bedelin müziği gibi yankılanıyordu. 17 yaşındaki bir ajan ve iki lise öğrencisi, Türkiye’nin en büyük suç şebekesini çökertmişti ama bedeli bir babanın kaybı olmuştu.