O gün her şey tamamen normaldi. kuldan yeni gelmiş, çantamı odamın köşesine fırlatmıştım. Yorucu bir günün ardından, annemin yaptığı güzel yemeklerin kokusu odamı ele geçirmişti. Odam her zamanki gibi kafam kadar dağınıktı bu yüzden odamı toplamaya karar verdim. Dolabı kendime doğru biraz çektiğim gibi arkasından garip bir sesin kulaklarımı doldurması bir olmuştu. Sanki duvarın içinden hafif bir tıkırtı duyuluyordu.o
Önce önemsemedim. Ama ses tekrardan gelince meraka düştüm. Dolabi biraz daha çektim. Ve o an gördüklerim karşısında adeta dona kaldım. Dolabın arkasında küçük eski bir kapı vardı. Buraya taşınalı çok olmamıştı bu dolapta ilk günden bu yana yerinden oynatılmadan duruyordu. Kapı normal kapılar gibi değildi. Üzerinde garip daha önce hiçbir yerde görmediğim semboller vardı ve kapı çok eski görünüyordu.
Kalbim biraz hızlı atmaya başlamıştı. “Bu kapı burada nasıl olabilir ki?” diye fısıldadım. Yavaşça kapının koluna dokundum. Kapı buz gibi soğuktu. Bir an açmamayı düşündüm . Ama merakım korkumun önüne geçti. Derin bir nefes aldım ve kapıyı açmaya doğru bir hamle yaptım. Kapıyı yavaşça araladım. Kapı açıldığında karşıma çıkan ilk şey… hiç beklediğim gibi değildi.
.