"Abla ben biraz dışarı çıkacağım eşyaları sen yerleştirir misiiin?"dedim."Of Ecrin ya." dedi,yerleştireceğini biliyordum.Çoktan ayakkabılarımı giymeye başlamıştım.
İleride gördüğüm bir çocuk parkına doğru yürümeye başladım,taa ki arkamdan birisi hızlıca gözlerimi kapatana kadar.İçimden "hay şansıma tüküreyim böyle bir kasabada kim kimi kaçırır ki?" diye söylenirken gözlerimi kapatan kişi beni kendine doğru döndürdü.Gözlerimi açtığımda karşımda uzun zamandır görmediğim kuzenim Medineyi görünce hemen ona tokat attım,KORKMUŞTUM ÇÜNKÜ!Medine ablam kafama vurup "Korktun mu yoksa?" diyerek gülmeye başladı.
Medine ablam beni salıncakta sallarken yanımıza diğer kuzenim Batuhan geldi.Onunla da tokalaştıktan sonra "Hadi ablamın yanına gidelim." dedim.
Birlikte ablamla ortak olan odamın kapısına geldik,daha sonra Medine ablam kapıyı çaldı.Ablam kapıyı açınca "Bu yaz pek normal geçmicek"dedi "Evet çünkü Ecrin var." dedi Batuhan(kafasına patlattım bir tane)
--Gece Saat 3'de
Medine ablam korku hikayeleri anlatmaya basladi.Ablam,Batuhan ve ben pur dikkatle Medine ablami dinliyorduk,veeeee elektrikler kesildi.Ablam "Tam da saat 3te kesilmesi ne tur bir sanssizlik?" dedi.Batuhan"Ben korkmadim,korkanda maldir zaten" dedi."Sus Batuhan ben korkuyorum,gel de dedeme soralım."dedim.
Altımıza sıça sıça dedemin odasının önüne geldik.Batuhan"Sen tıklat kapıyı",ben "Ben tıklatınca ne değişicek gerizekalı." dedim,ve evet kapıyı ben tıklattım.İçerden bir ses gelmedi,tekrar tıklattım.Yine ses yok.İçeri girmeye karar verdik,flaşı yatağa tuttuğumuzda kimse yoktu. "Dedem yok" dedim Batuhana dönerek.Batuhan 'Ben korkmuyorum' diyerek artislik yapıyodu ama korktuğu yüzünden belliydi,mal.
Ablamların yanına döndük,dedemin odada olmadığını söyledik.Keşke söylemeseymişim.Medine ablam "Gelin dedemi arayalım,belki elektriği halleder." dedi,işte bu yüzden söylemeseymişim dedim.
Medine ablam ile ben,Batuhan ile de Ablam birlikte ayrılarak dedemi aramaya başladık.
Medine ablam "Sen dedemin dükkanının oralara bak,ben de tuvalet banyoya bakıcam." dedi.TAM REDDEDECEĞİM ANDA YANIMDAN AYRILDI.Hay tüküreyim yine tek kalmıştım.
Medine ablamın da dediği gibi dedemin dükkanının oraya geldim.Burası o kadar büyüktü ki telefon flaşı ateş böceğinin saçtığı ışıkla aynı değer ışık saçıyordu.Ve ben karanlıktan korkan birisiyim..
İlk başta satışların yağıldığı o yere gittim,boştu evet.
Etrafı aramaya devam ederken büyük bir şeyin sesini duydum,sürtünme sesi.Hemen bir eşyanın arkasına saklandım.Yavaş yavaş ilerlerken kolum bir vazoya çarptı.Az daha fark ediliyordum.Sesin kaynağını bulduğumda yere çöktüm.
BU DEDEMDİ?İçecek otomatının kapısından çıkarken gördüm onu,daha sonra etrafına bakıp gitti.
Düşünmeye başladım,orada ne yapmıştı?
Sabah ezanı okunuyordu,ablam ve kuzenlerimin ikiside uyumuştu.Ben ise hala düşünüyordum.ALLAH AŞKINA ORAYA NASIL GİRMİŞTİ??
-----
Bu arada evin düzeni esrarengiz kasabaki gibi,öyle hayal edebilirsiniz🎀🧟♂️