Kahvaltı ederken dedem ailemin neler yaptıklarını soruyor,ablamda cevaplıyordu.Dedem "Annenler o arabayı ne yaptılar?",ablam "Hala uğraşıyorlar almak için,öyle."
Ben bu konuları takmadığım için sadece dinliyordum.
Kahvaltıdan sonra ablama dışarıyı gezmemiz için yalvarmıştım.Gelmemişti tabiki,o yüzden tek başıma çıktım.
Ormanın içine doğru olan yolda yürümeye başladım.
Yürüdükten biraz sonra bir ağacın dibine çöktüm,etrafı incelerken üstümde kocaman bir böcek gördüm.
Böceği atmak için ayağa kalkarken yere takıldım ve ağaca kafa üstü girdim.Çok acımıştı evet ama sorun bu değildi.Ağaca kafamı vurduğumda metal bir şeyin sesi gelmişti,bana sorarsanız bu ses ağaçtan gelmemesi gereken bir sesdi.
Gelen sesin neden,neyden dolayı geldiğini bulmak için ağaca vuruyor ,yumrukluyordum.Üzerimdeki böceği ve başımın acısını unutmuştum bile.Tuttuğum bir dal birden aşağı doğru hareket etti,hayır kırılmamıştı.Daha sonra etrafa bakarken yerde bir kapak açıltığını fark ettim.İçinde bir kitap vardı.
Kitabı alıp eve doğru yürümeye başlamıştım.
Bütün gece kitabın içini inceledim,yarında ablama gösterecektim.Saat 1'e geliyordu,artık uyumam lazımdı.
...
Mışıl mışıl uyurken ablamın battaniyemi üzerimden çekmesiyle uyandım."Ya gerizekalı ne yapıyorsun." dedim.BU SEFER GIDIKLAMAYA BAŞLADI!Ben kahkaha atarken içeri dedem girdi,bu sefer dedem ablamı gıdıklamaya başladı.Bu sefer de sırıtan bendim.
"Hadi çocuklar kahvaltı edelim yeter bu kadar gülmek." dedi dedem.Tamam diyeceğim sırada cam kenarında birşey fark ettim."Ecrin hadi gelsene."dedi ablam."Tamam siz inin ben geliyorum." dedim.Camın oraya doğru ilerledim ve uzaktan gördüğüm o kağıt parçasını elime aldım.
İçinde kimseye güvenme yazıyordu?
