Kitabın tanıtım videosunu aşağdakı linkden izleye bilirsiniz. Sadece yapmanız gereken ,linki kopaylayıp google da aratmanız.
https://youtube.com/shorts/vFSvM08yhuU?si=URxD2Cafou3ndxUY
İyi okumalar dostlarım. Lütfen okuduğumuz zaman beğenelimde❤️
İsabella
Artık yeni bir arkadaşım vardı . Şu küçük kedi , benim için gerçekten iyi bir teselli olmuştu . Konuşacak kimsem olmadığı için zamanımın çoğunu onunla geçiriyordum .
İçimden onunla konuşarak beni anladığını düşünüyordum . Onu malikaneye götürmemin üzerinden neredeyse 3 gün geçmişti . Yıkamış ,beslemiş ve sıcak tutmuşdum .
Tabi ve birde Bay Alexanderden uzak tutuyordum . İsmini Alex koymuştum Bay Alexanderin hala haberi yoktu , ama olursa kızacağını çok iyi biliyorum .
Çünki , kedicik de Bay Alexander gibi aksi ve sinirliydi .
Bay Alexander demişken, uzun zamandır çalışma odasında çalışıyordu . Ama son iki gündür ,hiç eve gelmemişti .
Dışarı baktım ,neredeyse akşam olmak üzereydi .
"Küçük hanım ,yemek zamanı" dedi . Hizmetçilerden biri sofrayı kurarken. Başımı tamam anlamında salladım ve yemek için ellerimi yıkamaya gittim .
Büyük masanın başına geçtim ve güzel yemeklerle ziyafet çektim . Bay Alexander yeniden eve hizmetçiler almıştı . Çok iyi ve güler yüzlüydüler.
Yemeğimi bitirdim ve uyumak için hazırlanarak ,yatağıma girdim .
Kendimi uykunun kollarına bırakmak için gözlerimi kapattım . Ama açılan kapı ve bana doğru yaklaşan adım sesleri yeniden uyanmama sebep oldu .
Eskiden uyuduğum için çok sakin gelirdi ,anlamazdım . Ama şimdi koltuk değneğinin ona zorluk çıkardığını biliyordum .
Kendisinin de bu halinden memnun olmadığı belliydi.
Gözlerimi kapalı tuttum . Açmadım .
Duyduğum küçük seslerden Bay Alexanderin ceketini koltuğa bıraktığını ve kıravatını çıkardığını anlamıştım . Her zaman odaya girdiğinde ilk yaptığı şeydi .
Bana taraf yaklaştı . Üzerime eğildi ve yorganı üstüme çekti . Bir elini kaldırdı ve saçımı okşayarak . İçini çekti ve " Ahh , küçük kız acaba ilk karşılaşmamızı hatırlıyormusun ? Neden bilmiyorum ama hatırlamanı o kadar çok istiyorum ki."
Bütük elini başımdan çekti ve yanımdan uzaklaştı .
İlk karşılaşmamızmı? İlk defa ormanda karşılaşmıştık . Ama bunu neden hatırlamayayım ki ? Evet , Bay Alexander bana çok tanıdık geliyordu . Ne zaman ve nerede karşılaştığımızı bilmiyorum .
*****************************
Üzerimi değiştirdim ve kahvaltı için salona indim . Ama Bay Alexander .... o bu gün işe gitmemiştti sanırım , çünki ,şu anda masa da oturmuş kahve içerek bir şeyler okuyordu .
Beni gördüğü an " Günaydın " dedi . Yine o donuk yüz ifadesiyle. Acaba ,hayatı boyunca kaç defa gülümsemişti?
Gülümsedim , ve "günaydın " demek istercesine başımı haraket ettirdim .
Sofraya oturmadan Alex i aradım. Ona mama vermelliydim çünki . Salona göz gezdirdim . Genellikle buralarda bir yerlerde olurdu .
" Neden oturmuyorsun? " diye sordu Bay Alexander.
Kollarımı harakete geçirerek. " Alexi arıyorum . Mamasın vermem gerek"
Bir kaşını yukarı kaldırdı . "Alex? "
"Şey ....kedi "
Parmaklarıyla şakaklarını ovdu . Ve yeniden yüzüme baktı . " Peki Neden ? Benim ismimin kısaltılmış halini verdin ,o lanet kediye küçük hanım?" Ama bu cümlesini sinirli bir şekilde söylememişti .
Hattta ....... bir saniye ,sanırım gülümsedi de. Ama çok kısa bir anlığına . Yinede gülümsediği zaman çok güzel oluyormuş. O ciddi halinden farklı bir adama dönüyordu .
Kahvesini bıraktı ve ayağa kalktı ." Sen kahvaltını yap , ben gidip bulurum . Şu Alexi " koltuk değneğini aldı ve uzaklaştı .
Giderken "Hıh Alexmiş " diye homurdandığını duydum . Ve istemsizce gülümsedim .
Ama hala aklımdaydı . Eminim , Bay Alexanderi tanıyordum ama nerden ?
Beynimi düşünmesi için mecbur ettim . Ve bir dakika ... orman demişti . Tabi yaa, o adam siyah saçlı değildi .
O zaman , hayır ..... gözlerimin kızardığını hiss ettim . Ve küçük bir göz yaşı yanağımdan aşağı düştü.
Annemin katili .......yıllarca o adamın annemin katili olduğunu düşünmüştüm .
Ve..... ve .... ben onunla evlenmiştim . Göz yaşlarımı daha fazla tutamadım . Ama cevapsız o kadar sorum vardı ki ....
