İçeriğe geç

Gizemli kalpler(Mafya kardeşler serisi 1)

Bölüm 15 · 3 dk okuma

Gizemli kalpler(Mafya kardeşler serisi 1)

Bölüm 15

BÖLÜM 15

Alexander

İsabella hala , o kötü günü atlatamamıştı bunu göre biliyordum . O ,günden sonra fazla üzerine gitmemeye çalışmıştım .

Bacağımı sorduğundaysa yine yalan uydurmuştum . Aslında eve döndüğüm an tüm gerçekleri ona anlatmayı düşünmüştüm .

Ama Emmayı öldürdüğü gün, halini öyle görünce , benim mafya olduğum gerçeğini kaldıramayacağını düşünüyordum .

O ,günün üzerinden 3 gün geçmişti . Her gün bunun için özür diliyordu , ondan nefret ettiğimi düşünüyordu ama adam öldürmenin işim olduğunu bilmiyordu .

O gün , onunla çok fazla gurur duymuştum , kendini savunmuştu ve oldukca cesurdu . Tam benim karımdı.Ama bunun üzerinde kötü bir etki bırakacağını biliyordum .

Keşke ,elimden bir şey gelseydi . Eve yeni hizmetçiler almıştım . Ve bu defa her biri hakkında kendim bilgi toplamıştım .

Evin her tarafıdaysa korumalar vardı . Edward her an beni öldürmek için hazırdı ve İsabellanın benim yüzümden tehlikede olmasına göz yumam.

İstersem onu her an öldürürüm ama benim kardeşimdi Edward . Evet , şehrin en tehlikeli diğer mafyası ,öz kardeşimdi .

Daha fazla düşünmeyi bırakıp , yanımda duran koltuk değneğini aldım ve ayağa kalkarak ,boydan pencerenin önüne geçtim .

Ve manzarayı izlemeye koyuldum. Ama....... İsabella , ne yapıyordu bu kız. Bahçede bir şeyin peşinden ordan oraya koşuyordu . Daha iyi göre bilmek için masamdan gözlüğümü taktım ve dikkatle ,ortalıkta koşturan karıma baktım .

Ahh,lanet olsun bir kedinin peşinden koşuyor , ve bu kedi hasta bir kedi sanırım . Üzerindeki tükler neredeyse dökülmüş ve çok cılız bir kedi.

Tabi ki , uzun bir süreden sonra İsabellanın dışarı çıkması ,beni sevindirdi . Ama kışın bu zamanı havalar soğuktu ve şu anda üzerinde sadece , elbisesi vardı .

Manzaraya baktım ve ister-istemez gülümsedim . Böyle hissetmeyeli uzun zaman olmuştu.

Bekle, bu kedi hasta bir kediye benziyor ve hayır,....... buna dokunmasına izin veremem .

Pencereyi açtım ve "İsabella " dedim. Durdu başını yukarı kadırdı ve dikkatle beni dinledi .

"Okuyacak kitabın mı bitti? " diye sordum .

Onu sadece kitap okurken görüyordum . Tüm gün başka bir şey yapmazdı ve bu gün okuyacak kitabı olmadığı için dışarı çıktığını düşünüyordum . Çok ahmakça bir soru , gerçekten .

Okumayı ve bir şeyler yazmayı çok seviyor. Paramın neredeyse yarısını kitap için harcıyorum . Ve odamda kitab elinden yer yok .

Vakit bulduğum an kitab okuması için yeni bir oda hazırlatmalı ve kitaplarını orada toplamalıyım .

Başını hayır ,anlamında salladı .

Ceketimi aldım ve odadan çıkarak ,bahçeye indim .

İnanamıyorum .....sonunda kediyi yakalamıştı .

Ona doğru yaklaştım ve ceketimi omuzlarına attım .

" Elindeki, o iğrenç şeyi hemen yere bırak " dedim sinirle . Sinirliydim çünki, o kedi yüzünden hastalık kapa bilir. Ve oldukça, hırçın bir kediye benziyor . Böyle şeylerden hiç hazz almam ,hele kedilerden hiç.

Başını hayır ,anlamında sağa sola salladı . "İsabella, lütfen " dedim bir daha.

Dodaklarını büzdü ve yalvaran gözlerini yüzüme dikti . Ne bekliyordum ki , o daha genç bir kızdı .

Bense onun gözünde aksi ve yaşlı biriydim . Anlayışlı olmalıydım .

Kedi kucağında olduğu için konuşamıyordu ,yani kollarıyla işaret dilinde bir şeyler söylemek istiyorrdu . Ama kediyi bıraksa , kaçacağını biliyordu .

Hizmetçilerden birini çağırdım ve kediyi alıp eve götürmesini istedim .

Bunu duyunca yüzünde gördüğüm gülümseme çok tatlıydı . Sanırım , bu gülümseme için hırçın bir kediye katlana bilirim . Tüm hayatım boyunca , yeter ki ,her zaman o ,gülsün .

Kolları serbest kalınca " Çok teşekkür ederim . Biliyorum, kötü durumda bir kedi ama bir az besleyince ve sıcak tutunca ,iyileşecektir. Sizden uzak tutmaya çalışacağım . " dedi dudaklarını bir birine bastırınca.

Ahh , benim masum ,temiz kalpli küçük karım acaba kocanın aslında kötü biri olduğunu öğrendiğinde ne yapacaksın .

Ondan çok fazla büyüğüm , daha iyilerine layık olmalı . Ama tek bildiğim , onun gibi bir kızı yanıma aldığım için çok şanslıyım.

Onu o kötü , hayatından kurtardığım içinde mutluyum . O bilmiyor ama ben bu dünyanın en şanslı adamıydım.

" İçeri gir , İsabella, hava soğuk "

Yanımdan geçerek mailkaneye koştu. Aptal kediyle oynamak için heyecanlıydı .

Ne oluyor bana , şu an o kediyi bile kıskanıyorum , sanırım . Bu .... bu kesinlikle aptalca.

Acaba , beni aslında tanıdığını , yıllar önce karşılaştığımızı biliyordumu?

Bölüm sonu

11 yorum