Alexander
Malikaneden ayrılmamın üzeridinden 2 hafta geçmişti . İsabellayla çok az konuşmama ve zaman geçirmeme rağmen yine de , onu özlüyordum . Ama hala eve dönmeyi planlamıyordum .
Son çatışmada Edward adamlarıma ve bana tuzak kurmuştu . Hedefi bendim , beni öldürmek istiyordu . Ama başaramadı malesef, işin kötü yanı öldürse bundan iyidi . Çünki , şimdi sakat kalmıştım .
Mermi sağ diz kapağıma çok büyük , bir zarar vurmuştu . Bu yüzden , ayakta durmakta zorlanıyordum . Şimdilik koltuk değneği kullanıyorum . Ama doktorun söğlediğine göre , bir az daha çalışırsam , bellki iyileşir ve ayakta durmak için baston kullana bilirdim .
İsabellanın yanına bu halde dönmek istemiyordum , en azından bastona geçdiğim zaman geri dönecektim .
Ama ondan uzak kalmamın asıl sebebi onu Edwardan korumaktı . Eğer evimin yerini öğrenirse her türlü çatışmaya hazır olamlıydım . Onun asıl hedefi bendim ama anladığım kadarıyla casusu evlendiğimi hala ona söylememiş . Ve öğrenirse, İsabellayıda hedef alacağını biliyorum .
Masanın üzerindeki belgeyi okumak için yeniden aldım . Abelgeyi açmadan kapının sesi yerine bırakmama neden oldu .
"Gel"
Victor kapıyı açarak , elinde bir defterle içeri girdi . "Efendim , " dedi masanın önünde durarak . Defteri bana uzattı . "Küçük hanımın , defteriymiş , Emma yolladı." uzandım ve defteri aldım .
"Tamam, çıka bilirsin "
Defteri görürü görmez tanımıştım . BU ilk gün tanıştığımızda bir şeyler yazdığı defteriydi . Hatta ilk kapağı açtığım da o gün , benimle iletişim kurmak için yazdığı cümleler hala oradaydı .
Sonra bir sayfa çevirdim . Ve yazdıklarını okumaya başladım . Nedense, kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyordu şu an .
1 GÜN
Şimdiye kadar hep yanlızdım . Ama hiç bir zaman yanlız olduğum için bu kadar üzülmemiştim . Çok sıkılıyorum . Bu gün son kitabımı da bitirdim ve artık okuyacak hiç kitabım da yok . Bu yüzden , bir şeyler yazmayı karar aldım . Bu en azından daha az yanlız hiss etmeme neden oluyordu .
2 GÜN
Bay Alexanderin bu gün geleceğini düşünmüştüm . Ama gelmedi . Emma da benimle konuşmuyordu . Ahh , unutmuşum nasıl konuşacak ki, asıl konuşamayan benim .
3 GÜN
O kadar sıkılmıştım ki , bu gün dışarı çıkmaya karar aldım . Bir az yürüyüş yaptıktan sonra , malikaneye dönerken eski - püskü giyimli ve halinden içkili bir adam kolumdan tuttu ve sanırım , beni taciz etmeye çalışıyordu . O an çok korkmuştum . Ve hiç beklemdeiğim bir şey yaptım . Adamın yüzüne yumruk attım ve kolumu bıraktığı an eve koştum . Çook korkmuştum . Bir kaç saat bile kendime gelemedim . Sonrakı günlerde hep orada olduğu için dışarı çıkamadım .
4GÜN
Bu gün de gelmedi . Sanarım o da her kes gibi beni bıraktı . Belki de , beni kandırmıştı . Artık her gün umutla beklemek istemiyorum .
5GUN
Bu gün Emma bir garipti . Yemeği her zaman mutfakta yerdim . Ama bu günler de odama kadar getiriyor ve hiç izin almadan odama dalıyor . İşin garip yanı yemek yerken başımın üzerinde bekliyor olması , sanki yediğimden emin olmak istiyor gibi .
Bu cümleleri okuduktan sonra , kendimden çok fazla nefret etmeye başladım . Ona söz vermiştim . Sevmeden onunla evlensem bile, her zaman yanında olacağıma koruyacağıma dair söz vermiştim . Ama ben ne yaptım korkak gibi ondan kaçtım . Elimde değil , bu kızı artık benimsemiştim.
"Çok üzgünüm , meleğim " diye fısıldadım kendi -kendime . Bu kadar duygusal olacağım hiç bir zaman aklıma gelmezdi .
Ve sonrakı sayfayı çevirdim , sayfalar yırtılmıştı ve en sonda kan izi vardı . Lanet olsun , defteri hemen kapattım . Ve yanımdakı koltuk degnegini alarak hemen , odadan çıktım .
"Nereye patron , böyle hızla , bacağınız yaralı hala " dedi arkamdan koşarak gelen Torn .
"Artık iyimim, adamları topla malikaneye gitmeliyiz ,hemen " dedim hızla.
"Ama .."
" Aması yok Torn , İsabella tehlikede. Casus Emmaymış , şimdi soru sorma ve her kesi topla ".
" Birde unutmadan, Victora söyle malikanenin etrafında içkili bir sapık varmış , onun işini hall etsin " dedim . Ve yürümeyi bırakıp durdum .
"Ya da , önce parmaklarını sonra kollarını keserek öldürsün" Benim karıma dokunmak neymiş görsün bakalım.
