İsabella
Sabah gözümü açtığımda yanlızdım. Bay Alexander gelmemişti . Son zamanlar da ,her şey çok köyüdü.
O ,günden sonra yatakta yalnız uyuyor ve yalnız uyanıyordum . Bay Alexander eskiden sadece ,geceleri eve gelirdi . Ama artık ,geceleride gelmiyor .
Bu gün malikaneden ayrılmasının üzerinden neredeyse üzerinden 1 hafta geçmişti . Ve kalbim o geceden ,paramparça olmuştu .
Verdiği sözleri tutmamıştı , o da beni terk etmişti her kes gibi . Ve bu tanımadığım evde , bu tanımadığım şehirde günlerim artık çok zor geçiyordu .
Eskiden kitap okurdum ama artık yatağıma her gün kitab bırakan biride yoktu .
O günden sonra malikanede sadece, ben ,Emma ve Aria kalmıştı . Bayan Etia ve Victorda yoktu ortalarda.
Ariayıysa neredeyse çok az görüyordum .
Emmada sadece yemek için yanıma uğruyordu .
Bu büyük malikanede yalnız kalmıştım .
O , gün Bay Alexanderin benim için işaret dili öğrendiğimde , hiç olmasa hala bana değer veren biri olduğunu düşünüyordum .
Çok sevinmiştim . Ama bu gün görüyorum ki, bu hayatta kimseye güvenmemeli ve ona değer vermemeliydim .
Bay Alexander beni terk ettiği günden bu yana kendime çok fazla soru soruyordum . Neden beni bıraktı ? , Kimdi bu adam? Ve şu casus meselesi neydi ?
Anlaşılan kandırılmıştım. Sanki ,her şeyi yeni anlıyordum . Mükemmel dünyam bir günün içinde yine başıma yıkılmıştı .
Hem bu kadar yakışıklı ve zengin bir adam neden bu yaşında kadar neden bekardı ki ? Onunla evlenmek isteyen bu kadar çok güzel kadın varken ,neden kusurlu beni seçmişti ki ? .
Şimdi cevabı bulmuştum ,beni kandırmıştı . Ama neden ,...neden ben ona ne yapmıştım ki ?
Beni iş bahanesiyle bıraktı ve gitti . Bunu düşündükçe , göz yaşlarımı tutamıyordum . Kalbimin kırık parçalarının sesi gece bile uyumama izin vermiyordu .
Yaşadıklarımı atlatmak ve bir az olsun zamanımı geçirmek için her günümü defterime yazıyordum .
Bu insanlar benden ne istiyordu ? Önce babam ,sonra üvey annem ve kızı her gün kalbimi kırıyordu .
Şimdi ,yine kalbim paramparça olmuştu .
İçimde hiç bir zaman hiss etmediğim ,intikam hissi baş kaldırıyordu . Ve malesef bu hissi bastıramıyordum .
Beni üzen her kesten intikam almak istiyordum . Kalbim nefret ve güven arasında kalmıştı.
Bay Alexandera güvenmek istiyordum. Ama bilmiyorum . Hiç bir şey bilmiyorum .
********************************
Bu gün bir yenilik yapmış ve üzerimi değiştirerek malikaneden çıkmıştım .
Hiç tanımadığım bir şehirde dışarı çıkmıştım . Maksadım çok fazla uzaklaşmak değildi ama bir az yürüyüş yapmış etrafı keşf etmiştim artık .
Ama malikaneye dönerken , adamın biri bana sarkıntı olmuştu. Kolumu tuttu ,konuşamadığımı görünce daha da üzerime geldi .
Ama o an kendimden hiç beklemediğim bir haraket yaptım . Elimi yumruk yaparak adamın yüzene sertçe vurdum .
O kadar, sertti ki , cılız bileğim bile ağrıdı.
Adam kolumu bıraktığı an malikaneye koştum .
Bu günün aksiyonu Bay Alexanderi bana unutturmuştu.
Ama günün sonunda yine hep aklımdaydı . Neden böyle yaptı ki ?
